Teil eines Werkes 
2: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurecconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Helxetiorum ſe⸗ quli tenue⸗

rint olim,& te-

neant hodie.

Pagani.

53²

ſcet Cottianis legendum:ut inde eorum ſen tentia confutetur, qui Genuã quoq; in Cot- tijs eſſe dixerunt:nec enim illac tranſiſſe Vi-

tellianos quiſquam prodidit.

Heluetij Gallica gens.) Eutropius eorũ ſedes à Quadis occupatas ſatis oſtendit, ut ſuſpicer omnes deletos, Quadi Marcoma niq; ſub Aureliano in Italiã prorupere. Ex- tat adhuc in eis uallis Marcomana nomine. Periere& illi, atque ab Alamanis(colluuies io mam legionem Mineruiæ nomen habuiſſe Germanorum erat)ſuperati, in eorũ nomen conceſſere. A Theodorico deinde Gotho ui cti, Francis ex fœdere dediti ſunt. aucti de- mum Saxonum acceſsione, quos ob uiola- tam pluries fidem ſedibus eiectos Charolus Magnus in Alpes coniecit, Suitenſes cœpe-

re dici. Paruere deinde regib. Germanorũ.

Centum ferè anni ſunt, cum ſe cæſis præfe- ctis in libertatẽ aſſeruere, cum cæde repreſ-

tus gloria. A Philippo Vic. quod deletis co- hortibus dedecus ſubierant, frequentibus nunc uictorijs aboleuerũt, niſi quòd nuper- rimè memorabili prælio in ſuburbanis Me- diolani à Franciſco Francorũ rege cæſi, ma-

leq; habiti ſunt.

lulius Cordus.) Exiſtimo caſtigatiorem lectionem eſſe Manilius Cordus. Extat Bo- noniæ poſt Petronij fanum tumulus in hæc

uerba:

A MANIL.IO C. EF. CORDO. T R. I. E G. X XT. RA pPAC. pRaEF. EQVILT. BXACT. TRIBVIr. LIVITA Tr. GALLI. EaAC. CVR., CER. L I B, 1 N

A GR. P. XLIX. IN F Ro. P. XLIX.

FEX LIBRO XVIII.

Neque abhorrebat à Berenice iuuenilis animus.) Fuiſſe hanc forma conſpicuã, quo dam diſticho Aſclepiades in eius imaginem ſcribit, ſi modò de eadem ſenſit: nam& aliæ

hoc nomine celebrantur:

O,εbo d⁴l

6dν ρέςνμερρx‿ ρν BC vi ue.

is‿ο ντιντGανꝙν ι Nονονεαά Ambigo, n hæc Veneris ſit imago, uel Berenices. dit mage utri ſimilis, hoſpes amice refer.

Conditorem templi regem Venerianum

uetus memoria, quidam ipſius deæ nomen

iĩd perhibent.)

Id regis deæq; nomen, non fa

cilè quenquam offendas qui in promptu ha beat.Ipſe Vranium lego: unde Paphia Ve-

nus Vraniæ noméẽ ſumpſit. Pauſanias in At- 50

tica Vraniæ Veneris templum extitiſſe au- tor eſt, quam mortalium primi A ſſyrij colue rint, mox Paphij, deinde Phœnices qui Aſ⸗ calonem Palęſtinę incolunt:à quibus edocti Cycherei, ijſdem facris initiantur. Sanè hu- ius Paphij templi fuſius meminit Lucianus dialogo qui inſcribitur&oeνπτ⁴eν

Pagani.) Vox hæc in iure magis frequẽs quam in cęteris autoribus, accipitur eo ſigni

ficatu, ut omnes comprehendat qui milites 6o0

non ſint, à pagis, id eſt, oppidis deducta. qua Semipaganus. ratione Perſium credibile eſt ſemipaganum

ſe dixiſſe, quaſi

ſemimilitem ſe fuiſſe denota

ret,& idcirco non plenè poëticam, quæ ars

D. Andreæ Alciati

umbratica eſt, edoctum. alioquin me non la⸗ tet, pagum prima origine afonte dictũ, Ad XII. à Cremona locus Caſtroru

53³

Tuyh. m uo

catur.) Paulus Oroſius Caſtoris uocari

eum locum eſt autor.

Legio una& uigeſima, cui nomẽ Rapax, exparte Othonis prima adiutrix.) Indeban

tur hæc cognomina legionibus fortuito,& plerunque arbitrio Imperatoris:unde& pri

Spartianus ſcribit. Sed& in ueterum mar- morum inſcriptionibus hæc earum cogno-/

mina reperi, ut ſecunda legio Italica, Germa nica, Parthicaq́ ſit dicta. 1II.legio Auguſta, Cyrenaica, prætoria, Gallica. IIII. Macedo- nica. v.etiam Martia. VI. Ferratenſis& Gal- licana. vII. Claudia Geminia Gamilenſis. I X. bis Auguſtalis. X. Fretenſis Geminia. XI. Apollinaris, ſicut& X VI. Sed& legio ſis Cæſaribus. Hac ætate prima illis pedita- 20 X X. uictrix. X XII. primigenia. X 11I.& XIIII. Geminia quandoq́;,& Germanica, XXX.& XXXII. Virginia. Cæterarũ no-

mina adhuc non comperi.

Cauſa fingendi fuit, ut diplomata Otho- nis, quæ negligebantur, lætiore nuncio reui uiſcerent.) Inſtitutum erat ab Imperatori- bus, ut certis locis diſpoſiti haberẽtur equi, quorũ mutatione celerrimè poſſent rerum geſtarum nuncij ad Cæſarem ex prouincijs

30 uenire. Non dabaturautẽé hic curſus publi- cus, niſi ei qui ſacrum diploma haberet, ut Sacri dpbne

uidelicet ante cæteros omnes, quicquid ge- reretur Imperator ſciret. Quapropterpræ- ſides prouinciarum niſiex magna cauſa pri- uatis diplomata non concedebant: quod o- ſtendit Plinius Cæcil. in epiſtolis ad Traia- num. Venuleius Iuriſconſultus: debet, inquie, felici diplomate uſus, omnitempeſta te contempta continuare iter diebus& no-

citi hic locus.

EN LIBRO xIX.. Hoſtilia.) Vicus olim Veronenſiã, nunc Hoſli.

40 Ctibus. Ex his clariſſimus redditur Cor. Ta-

Ferrarienſis agri nomen ſeruat. Eam Padus alluit. non longè eſt à Vitelliana, quam uul-

gares Viadanam uocant.

Magnitudine eximia baliſta.) Formam baliſtæ explicat libro ultimo Vitruuius, Ve getius quoque quædam addit. hi omnes ſa- xa tantum baliſtis iaci autores ſunt cum Ta- cito, ſed dein mutata quoque forma eſt. qua propter in commentarijs Theodoſij ſchema baliſtæ quadrirotis uidi, cum interpretatio/ ne, qua oſtenditur, ſagittas ex ea cœptũ fuiſ-

ſe iaculari. Clauarium donatiui nomen eſ- Cluaim

ſe, Tacitus autor eſt. Ipſe clauem in conſtitu tionibus Cæſarum legi, nomen cuiuſdam indictionis extraordinarijq; tributi eſſe: qua propter libro X 1I. Cod. luſtin. titulus eſt in hæc uerba, Deprætoribus& collatione,& Plah&claui,& pholle,& vII. ſolidorum

unctione.

EX LIBRO XX.

Tunc fatum& ira Dei ujocabatur.) Caius

lib.

oſo manifeſta deiſormam,9 exLolſebio ſic igem,& per⸗ terarum genti crreraidolaue ſacleuictorig quabat. quap pij ſacerdo luct Hydriæi minutisc adm Dua deflu ells turharum un lumnæimpoſi ceraobtuſis fo ſicaduenienti- wæcircũdedil tbus aquis ex modo Ae perexiguis era tretumido, do rens. Addit nio quis credẽ quam Tacitus EX Vitis aurea trem coli argu cultũ, Plutarc bellauumo; eo⸗ tl nomen: qua num dericulo impietate Tac ernat& quo Amiraculi adn unrumanis

ANN