——
——
———L—y—— Q⏑O⏑—————————
——
D. Andreæ Alciati,
FAB. ACcoNIAE PAVLINAE cC. P. ACONII cA TVLINI V. C. EX PRAEFE., CONS. ORD. VXORI VEOTIPRAETEKXTATI V.C, PRAEF. ET CONS. DES. SACRATAE APVD ELEVSINAM DEO BACCHO CERERI ET CORAE SACRATAE A- PVD LAERNAM, DEO L.IBERO CERERI ET CORAE SACRATAE APVD AEGINAM, DEA- BVS TAVROBOLIAE ET HIEROPHANTRIAE.
Auguſtinus tamen de ciuitate Dei, oſten- dit Liberam dictam eſſe Ariadnam, quod& magis quadrat.
In conuiuio coronæ aureæ magno ponde re& ẽ.) Solebant antiqui in compotationi- bus coronas geſtare, ut eſt apud Ariſtopha- nem in Equitibus, ubi poëẽta, eσσ ait) ovvao, Steæxνοꝙννςμ⁴νεαμαμν‧⁵ενκσ* mσ᷑mde inuehit enim in Cratinum tanquam ebrium& inſanien- tem. meminit& Diogenianus. unde Plauti carmen in Pſeud. Quid ego uideo? cum co- rona ebrium Pſeudolũ tuum. mentio eſt etiã Athenæo,& alijs autoribus.
Et cupere renouari dextras.) Tacitus XVIII.oſtendit dextras concordiæ ſigna ul- tro citroq; deſtinari ab exercitibus ſolitas.
Rampſen Xegyptiorum regem.) Fuiſſe hunc in ordine X vIII. Hieronymus& Bu- ſebius autores ſunt.cæterùm regum illius re
ionis inenarrabilem ferè opulentiã eo con- iectari eſt quod Suidas tradit, idcirco memo ratu dignum, quoniam Chriſtianæ ueritatis dogma ſummopere adiuuat. fuiſſe enim Ae-
gypti regem Thulem(corruptè Thuris legi-
tur apud Euſebium)qui uſq; ad Oceanũ do- minatus ſit, nomenq; inſulæ Thyle dederit: hic cum Serapidis oraculum adiuiſſet, inter cætera rogauit, num quiſquã eſſet, uel futu- rusforet ſe potentior.cui reſpondit oraeulũ, Td⁊e Hedo, ε‿τεέςμπ³α νοο σνmνενα οοσν A.οd9, EoQροάνα⁵νηνρνx, Tαιτνα σ⁵οo ν loza. Eſt deus in primis, mox uerbum,& ſpiritus ipſe: Iuncta ſimul tria ſunt, ſed conuenientia in unum. Acerbè increpuit Tiberius eos, qui ipſum Dominus. dominũ dixerant.) Tametſi appellatio hæc priſcis temporibus uti nimis ſuperba, prin- cipibus non adderetur, ſuadente tamen fœ- da adulatione tandem quoque recepta, mox etiam in priuatos tranſijt. notũ eſt illud Mar tialis: Edictum domini deiqʒ noſtri.& Plinij in epiſt. Ad Praianũ, uocem hanc identidem ingerentis. Sed& Seneca ad ucil. Quomo do obuios, ſi nomen nõ ſuccurrit, dominos ſalutamus. Martialis quoq; rurſus: Cum te non noſſem, dominum regemq́; uocabam. Sed nemo certè felicius, nemo elegãtius grę co poëta Pallada, hoctetraſticho: ub ã ise 2ν d&, Glbu εε ,009 bypx Nv, up—ν Q⅜ μαmQνmχ̈Hin, 29 S0d r dvop. dvix p 1MRℳ οενα τπν Pãezτν, αν dyGy² Sx eheNG 2Llνε, p o Lℳᷣυιαάι
Negat potta uelle ſe dominum ſalutari, quia so Sabi
non habet quod det aſſentatori hoc modo eum ſalutanti. Ludit autem ſimilitudine no- minis Vuuu b‿ευνα.
Atque illo prætendente ſexaginta dies ad
jarli conſultandum datos& ẽ.) Crimen adulteri lnum ex lege Ilulia publici iudicij eſt: expectantur fu alIis autem ſexaginta dies, quibus maritus in ac- 3 cuſatione præfertur:qui ſi interim neglexe- ſi rit, adulteræ pater admittit᷑, hinc alij, Iuriſcõ- dacn 1 ſultis autoribus. maritus autẽ, qui matrimo- lvouetan nium ſuum ita contemnit, ut adulteram uxO auu urreyon, rem nõ accuſet, lege Iulia tenetur Vlpiano. 6 freſtee n 8 X LISNO II-. ner Põſt lex Papia Poppæa, quam ſenior Au- Lrde Occaling guſt.incitandis cœlibum pœnis& augendo te lopſchium ærario ſanxerat.) Plura ſunt capita legis Pa hilimmuta piæ: inter cætera uno cauebatur, ut qui con- olitaäſu iuges, filios non haberent, quodalter alteri ſolens eſto legaſſet, decuma parte fiſco applicaretur. Hinc apud Iuuenalem: Iura parentis habes propter me ſcriberis hæres, Legatum omne nuuid. Con capis. debere enim ſibi maritum adulter ait dicicui q a20 quòd filios ſuo beneficio de uxore gignat: 50.Tur quam ob rem totum legatũ aſſe equitur, quod uibus mo alioquin ex lege Papia decima parte fiſcus turautp accepiſſet: ut mira ſit in illud carmen ſex in- cunnici lumniarbe terpretum negligentia. Reſcriptum autem nauiai ficalie⸗ 3 deinde eſt à diuis Cęſſ. Arcadio& Honorio manin, turquiin in hæc uerba: Inter uirum& uxorem ratio-(oe nem ceſſare ex lege Papia decimarũ,& quã- manoſtro uis nõ interueniant liberi, ex ſuis quoq; eos— lerqunna ſolidum capere teſtamentis(niſi fortaſſe lex ſetetũan 30 alia minuerit derelicta)decernimus, tantum imlbra igitur poſt hæc maritus uel uxor ſibi inuicẽ adenit derelin quant, quantũ ſuperſtitis amor exe- ſtos coro gerit. eſt autem hæc lex, titulo de infirmãdis lrlie Legem pœnis cęlibatus, qui locus Diſpunctionum bantutach libro tertio à nobis plane diffuſiore tractatu operampi explicatus eſt. molliiem Vti Dianæ Leucophryenę perfugiumin legem Iit uiolabile foret.) Fuiſſe huius deæ hocco- doctusera noneln aram Athenis quoque, autor eſt Nichadd 40 Pauſanias, cui à Themiſtoclis filijs dedicata dunt lice ſtatua fuerit. Sed fani quod in Magnetibus honorario ſit pulchritudinem amplitudinemq́; Strabo mameand in XIIII exequitur.„keninumi tiadecem: EX LIBRO IIII. umleantgh Nampatritios cõfarreatis parentibus ge/ Confanai mariauret nitos.) Legitima matrimonia ab antiquis ita bus quinq celebrabantur, ut farreum libum cõmunica coronatis rent& deguſtarent. Feſtus& Boẽthius auto nrſäͤme. roxin so res. Apuleius quoq;, Talis, inquit, mulieris mwiuſceci publicitus matrimoniũ confarreaturus, me VIbicus! minit& Dionyſius Halicarnaſſeus. ſecturas e Celium appellitatũ à Cele Vibenna& c) teriugiuri Querquetulanam portam à querquetis di- alicui ciui ctam, etiam Feſtus ſcribit. Cæterũ hic locus ræ dictæ,n ſic fortaſſe emendabitur: Cælium appellita cturanun tum à Cæle Vibenna, qui dux gentis Hetru nim quatu ſcæ cùm auxiliũ aduerſus Sabinos præbuiſ- nes, illuſt ſet, ſedem eam acceperat à Tarquinio. cum itimi,e nis enim tunc belligeratũ Feſtus quocʒ; merico dio ſcribit& Dionyſius. ri dedgen Cæſar ſolennia incipiẽtis anni Cal. Ianua. rjs& Ne epiſtola precatus.) Caius de uerborum ſi- tteplnius gnificatione:Poſt diem, inquit, tertium cal.(epenee lan⸗ ads