Jelulaten Vna 1B hin IIl.

pP

— zmſening,

Plun k lsdlengn tcapita,

no cau eb blalegan,

5*, utquiü

ſequinnga trinihuicageneit memtludcarmenſert, Rina Keſcriptum aum eſl Areacio& Honon r uimm Auxorem ui ehapis decimar a:W t ideni exſſuis qoqgen tꝛmentis(niſi fomlele licta)decemimus tmmn ricus ueluxor ſibi inud ntũ ſuperſtiis amor er clex, titulo deinfirmiti ui locus Dipunctionum plune diffuliore taäin

apua deci

cophrjene perfugiumi Puiſſe huius deæ hocco thenis quoque, urich emiſtoclis fijscecien aniquod in Nxnebo ampliudinemq Sr.

ur.

Solitaurilia.

Præuaricator.

Calumniari. Præuaricari. Tergiuer/ari.

Lex Titia.

Præſecturæ.

528

Ianuariarum uota pro ſalute principis ſuſci- piuntur. meminit huius rei& Plinius Cæci⸗ lius ad Traianum.

EX LIBRO Vv.

Sacrificantibus cùm hic more Romano ſuouetaurilia daret.) Corruptus locus eſt, ut reponendum ſuſpicer Solitaurilia. Sunt hæc ſacrificia, quibus tres diuerſæ hoſtię im- molant, taurus, aries, uerres: ſic dicta, quòd integri corporis hæc animalia ſint. Solum, Oſca lingua totum ſignificat. Feſtus.hinc ſo lopychium Catullo. Erũt fortaſſe quibus ni- hil immutandum uidebitur, ut uox ſit com- poſita à ſue, oue,& tauro: ſed certè nimis in- ſolens eſt compoſitio.

EX EPLIBRO XI.

Cognita præuaricatione.) Præuaricator dicicur, qui cum reo colludit. Marcellus ad S. C. Turpil. Accuſatorũ, inquit, temeritas tribus modis detegitur:aut enim calumnian tur, aut pręuaricantur, aut tergiuerſantur. ca lumniari, eſt falſa crimina intendere. præua- ricari eſt uera crimina abſcõdere. tergiuerſa tur qui in uniuerſum ab accuſatione deſiſtit.

ccCCc. numorum millibus.) Hæc ſum- ma noſtro ære decem millibus ducatorũ ua- let: quandoquidem illud cõſtat, mille numis ſeſtertiũ argenti æſtimari: eſſe autem ſeſter- tium libras duas& ſemiſſem, hoc eſt, uncias argenti X X X. quæ plus minus X XV. no- ſtros coronatos æquant precio.

Legem Titiam flagitant.) Hac lege tene- bantur aduocati qui mercenariam clientib. operam præſtabant. Inuehitur Auſonius in mollitiem Iuriſcõſulti, eumq́; deridet, quoòd legem Titiam non metueret: quòd enim in- doctus erat, nihillucrabatur.

Vſq; ad dena ſeſtertia.) Iuriſconſulti tra- dunt, licere aduocato in ſingulas cauſas pro 40

honorario centũ aureos accipere.hanc ſum- mam eandem cum H-S. x. arbitror, cum cen- teni numi aureo penſentur,& decem ſeſter- tia decem millibus numorum ſeſtertiorum ualeant.qua æſtimatione cõſequens eſt, æſti mari aureum antiquum undecim libris, aſsi bus quinque noſtris, hoc eſt, duobusducatis coronatis cum dimidio.

Proximas præfecturas corripiat.) Varia huiuſce dictionis eſt ſignificatio. Agennius Vrbicus libro de controuerſijs agrorũ, præ fecturas eos agros dici autor eſt, qui cùm al- terius iuriſdictionis eſſent, principis placito alicui ciuitati aſcribuntur. Sunt& præfectu ræ dictæ, munia præfectorũ. Ruſonius: Præ fecturarum titulo tenuere ſecundo. Sunt e- nim quatuor dignitatum in Iure ciuili ordi- nes, illuſtres, ſpectabiles, clariſsimi, perfe- ctiſsimi. ex his præfecti ſunt ſpectabiles, ut

meritò dictum ſit, ſecundum his titulum da/ 60

ri. Sed& non abſimili ſignificatione in Aſſy rijs& Medis præfecturæ erant:ſic enim uer tit Plinius, quas Græci„οeve, Herodotus etiã Graxae appellauit, ut Lau. Valla infeliciſ-

In Corn. Tacicum annot.

527

ſimè portiones tranſtulerit.

De origine Curtij Rufi.) Sunt qui opi- nenturhiſtoriam rerum ab Alexandro geſta rum huius eſſe, qui uulgò Q. Curtius cite- tur, defenduntq; indeprenſo teſtimonio, ob ſeruaſſe ſcilicet in antiquis codicibus. Ipſe Angleriæ apud Verbanum, aram marmo- ream pluribus ſignis illuſtrem uidi, cum ti- tulo Quinti Curtij ſextumuiri, à quo fuiſſet

10 dedicata.

EX LIBRO XII.

Rogata lex qua in ſamiliam Claudiam ð& nomen Neronis tranſiret.) Eum adoptio- nis morem attingit, quæ per arrogationẽ fie bat:de qua etiam Gellius. Cæterũ& nomen hic pro gentili familia accipitur. Cintius,& Cice. in Topicis, Gentiles, inquit, mihi ſunt qui eodem nomine uocãtur. Val. Maximus autor eſt, à Q. Metello eiuſdem nominis ui-

20 ros exheredatos, hoc eſt, agnatos gentilesq́;

ſuos: ut inde exiſtimem, in tribus Rom. no- minibus, ut C. Julius Cæſar, nomen Julij fa- miliã ſignificare. quo exẽplo mihi nomẽ e- rit Alciatus, Andreas magis cognomini qua drabit, quàm prænomini, licet nemo nõ con trarium opinaretur.Sed alias latius. Prædationibus& uectigalibus auxerat.) Non hic accipienda arbitror tributa quæ ob res urbi inuectas euectaàsue ſoluũtur, ſed po

30 tius agros uectigales intelligendum. Scribit

Iulius Fronto in opuſculo de limitibus agro rum, ſolitos ueteres quos agros de hoſtibus capiebant, alios ueteranis in pręmia aſsigna re, in alios colonias deducere, quoſdam mã- cipibus in longum tempus locare, utannuã aliquam mercèedem principi darent: hos ue- ctigales dici. uxerat igitur his regnũ Van⸗ nius, non tributis aut portorijs, quibus Ger manos nunquam atteri potuiſſe, autorum conſenſu traditur.In hoc ſenſu uectigalium mentio eſt etiam Iuriſconſultis.

Sicambri traiecti in Gallias fuere.)In Me napijs conſediſſe, ex autorum lectione de- prendi, ut hi ſint qui nunc Geldrenſes, quaſi Galli Rhenenſes uocãtur: Nimagum, Ven loẽmq; pagos habent,& Vahalem Rheniat- tingunt.

Agrippinam Imperatore genitam, ſoro- rem& matrem& coniugem eius qui rerum

so potitus ſit&ë.)Si Imperatorem quales erant

ante occupatam rempub. a ccipiamus, nõ ita magnum erit exemplum:ſi pro principe, fal ſum:quandoquidem Germanicus Agrippi næ pater dominationem nunq́; aſſumpſerit. Igitur ſciendum inter Cæſares& Imperato- res& Auguſtos multum interfuiſſe. Cæſa- res dicti qui Auguſtæ maieſtatis hæredes de ſignati eſſent, adminiſtratione rerum illis in terdicta, niſi aliquam fortaſſe prouinciã Au- guſti iuſſu adminiſtrandã haberent.hinc nul ſa eis donatiui militibus dandi facultas erat. in comitatu eos ſolm habebant, quos prin- ceps tribuiſſet. Paulò maior Imperatoris di- gnitas, quilicet infra Auguſti Haiß Binum po-

Curt. Rufus.

Nomch.

Vecligales agri.

Sicambri.

Cæſares,

Imperætores. Auguſti.