— S ₰ — 6₰— —— S Fé—

— 2 —* —2 —— 1 S — =, = S

vimere un poßet S 1 amnare lelm ffücn tu udiai tnepon,il. f guomnous i auss annss decyriher än t, in tublcii mnhuijf derrtbus humam xrij Lacrus nſChntiu tenpter poſlimnuuu elen, luurũparumiai tas crur ſiſtmii lucen uenrur ſultriy vogrßen rennrriJi lſurtat ſuluſtiwn me wlilſimzeße 6 7- cefliuau mieit er, m O geti luns vr npuſtraermns uaration dutms

Numus.

Batyllus.

524 ALCIATI IN b. CORNE lium Tacitum annota- tiones.

EX LIBRO PRIMO.

EGATA nõultra ciuilem modũ, niſi quod populo Scplebi cccCLXNX Xv.) APræſcriptos hoſce nume- ros Tranquillus quadrin genties, item tricies quin- quiesſignificare oſtendit. dubaudiunt autem ex cõſuetudine loquen- di centena millia, quod infra ex Liuio demõ ſtraturus ſum. Extant adhuc argentea numi ſmata cum denarij nota x. quorũ octo unã unciam pendunt, ut inde conſtet noſtris aſsi bus nouem ualuiſſe denarium, hincq́; numi quoq; ualorẽ cognoſcamus, quorũ quatuor denarius cõplectitur. Idem autẽ eſt numus quod ſeſtertius æris. at mille numis argenti ſeſtertium neutro genere æſtimatur: qua ra- tione uigintiquinq; coronatos noſtros ęqua bit.Igitur quadringenties centena millia nu morum, quadringenties centena ſeſtertiorũ argenteorũ ſunt, hoc eſt, monetæ noſtræ co- ronatorũ decies centena millia. quibus ſi ad- das tricies quinquies, hoc eſt, octagies ſepti- es millies coronatorum cum quingentis, to- tum legatũ quod Tacitus coniunctim, Tran quillus ſeparatim retulit, confeceris:& cum tribus Po.Rom. XXXV.eſſent, ſequitur cẽ- tena ſeſtertia unicuiqʒ legata.

Denis in diem aſsibus animam& corpus æſtimari.) Oſtendit hic locus denarium de- cem aſſes æris eſſe, quod diurnum ſtipendiũ erat militi: quam ſummã etiam Germani pe/ dites impręſentiarũ accipiunt, treis uidelicet coronatos ſingulis menſibus, hoc eſt, impe- ratorias libras XIII. aſſes X.

Germanicus agendo Galliarũ cenſui in- tentus.) Quæ regiones ius ciuitatis Roma- næ non habebant, grauioribus tributis uexa bant᷑:cenſuali enim legeprofiteri cogebant᷑, quot capita eſſent in qualibet familia, quot iugera terrę, quot ſeruos quis haberet.ſed& de lacubus piſcatorijs cenſus ſoluendus erat Vlpiano Pauloq; Iureconſ. Vthic ſimplici- ter accipiendus nõ ſit cenſus, cùm numerus ciuium defertur, unde agnoſci poſsit qui mi litiæ nomina dare debeant. Hinc cenſiti,& cenſitores dicti.

Dum Mecœnati obtẽperat effuſo in amo rem Batylli.) Fuiſſe hunc hiſtrionem, oſten dit quoq; Iuuenal. Molli ſaltãte Batyllo. Ho- ratius à Mecœnate dilectũ quoq;, eſt autor, dum ad Anacreontis puerũ, cui ſtatuam ere xit Polycrates Samius, etiam Apuleio id pro dente, uidetur alluſiſſe:

Non aliter Samio dicunt arſiſſe Batyllo Anacreonta Teium.

—

0

30

4⁰

50

60

In Corn. Tacitum annot. 5

Subſequiturq; ad Meccœnatem ſcribens:

Vreris ipſe miſer. Tranq. autor eſt Auguſtũ pro ſtulto Baceolũ dixiſſe. ipſe Bacelum pro bo, quòd Baswae eunuchus fuerit procerus quidem ſtatura, ſed inſipiẽs, ut in prouerbiũ ceſſerit Suidę.Sed& Batalus odioſus quidã alius& turpis eodem autore fuit, de quo alij multa:hinc Vergilius,

Batale cygneas repetamus carmine uoces.

Quas dictiones hic congeſsi, ut Acronis Porphyrionisq; in Horat. Sabellici in Tran- uill. incuriam detegerem.

Aquilæ figi limoſa humo non poterant.) Dion loculum paruũ eſſe tradit, in quo aqui la aurea collocet᷑: eum longiſſimo conto præ fixum in exercitu à ſigniferis geſtari: qui, ut facilius impingi terræ poſsit, in acutam cu- ſpidem deſineret.

Orantibus Florentinis ne Clanis ſolito al- ueo& ẽ.) Feſulam, quã ꝓeνσ Lheon ap- pellat, ex Hyadibus unam Feſulę ciuitati no men dediſſe, recentiores ſcripſere. ea à Go- this diruta, conceſsiſſe ciues in proximã pla- niciem,& urbẽ habuiſſe, quę à flore ſibi Ca- roli Magni munificentia pro inſignijs dona to, nomen Florentiæ ſumpſerit: quæ falſa eſ- ſe nedum hic Taciti locus, ſed& alij autores oſtendunt. Procopius à Totyla nõ potuiſſe expugnari autor eſt. Sed& in fragmẽtis Frõ tini de colonijs ita legitur: C. Cæſ.& Ant.& Lepid. IIIVIR. colonia Florentina deducta à IIIuiris. adſignata L. Julia centuriæ Cæſa- rianæ in iugera c c. per cardines& decuma- nos, termini rotũdi pedales diſtant à ſe in pe des c ccc. Meminit& Ptolemeęus, ut dubio procul antiquam nobilemq; coloniam exti- tiſſe credendũ ſit, Francorũ beneficio mini- mè conditã. celebrat eam& Plin. X IIII. cap. 111.& in ſcholijs græcis Q&λ̈ναꝙράναυæ. quapro- pter helleboro indigere arbitror qui Pluen- tiam dicunt.

EX LIBRO II

Tertia fermè uigilia inſultatũ eſt caſtris.) Hoc eſt, à ſexta hora noctis. Suidas in dictio ne rρρνννρꝶ&τνᷣ¶uatuor eſſe uigilias ſeu ęuœx ude tradit in nocte, quarũ unaquæq; treis ho ras habet. de his Vergilius: Et noctem cuſto dia ducit.

Ne ueſtis ſerica uiros fœdaret.) Maximi precij fuiſſe hanc ueſtẽ, illud argumento eſt, quòd Alexan. Imp. nunq́ʒ holoſericã induit. Procopius ex Indis Romanos mercatores ſericum emere ſolitos tradit, unde ueſtis cõ- ficiatur, quæ olim Medica dicebatur. Cele- brat᷑& à Paulo Iuriſconſulto viæ ᷣe tan quam Indica ſpecies. Arcadij principis con- ſtitutione ſericobaptæ uſus priuatis homini bus prohibitus eſt, ut ferè ſuſpicer ſericas ue ſtes non eſſe quibus uulgò utimur.

Libero Liberæq́;& Cereri ædes dedica- uit.) Pro Libera Proſerpinam accipiendam arbitror. Diodorus in IIII. autor eſt, ex Ioue Cererem, Liberũ genuiſſe. In antiquis ſpe- ctationibus legitur huiuſmodi epitaphium:

Bacelus.

Batalus.

Florentiz.

gerica ueſtis.

Meclica.