Vtilis Taciti le⸗ ctio.
33 Epilbola nuncupatorna.
naxrationibus oneratũ dimittere qua ratione fit, ut tametſi delicatioris ſtomachi leclorem, eius nunq ſatietas capiat, cumm huiuſmodi uiris etiam laclea Luij ubertas plerunq; fEſticio ſit: ut
ſicut illi no niſt inepta aliquid addideris, ita huic non niſt temere quicq; detraxeris. Sed grauior TZacitus, inflaturq; magis, fiue quòd rerum dignitas hoc expoſtulet, ſiue quòd ſub Ueſpaſtanis ic dicendi genus magis placuerit. At Liuio Criſpoq́; uti ætate maioribus, ita etiam dignatio- ne cedere Tacitumut æ quũ ducam, illud certs redli iudicij nemo diſfitebitur, ongò lectu dignio- ra eſſe, quæ hic ſcripſerit. Bella, tribunitiæ ſecitiones, armorũ ſtrepitus, oprimatũ cõſpiratio nes, mimmu ad bonos mores exemplo conducunt, ꝙuis& hæc quoq; Tacitus exequatur: at ſe⸗ natorum uarias ſententias, ingentes quorundam etiam inſtante fato ſpiritus, rerum geſtarum conſilia,principũ uarios motus,& pacis tempore neceſſarias artes apud alios nõ æqus offen- das. Sed& nobis pre Tacito ſordeſcet Liuius, cum ille clarorum uirorum exemplo plurimus nos præceptis inſtruclos dimittit, quemadmodum in caput autorum ſcelera uertantur, quantum nominis ex conſtantia animiq; fortitudine nobis quæramus, qudm cautè cum malis principibus agendum, quam modeſtos cum omnibus eſſe conueniat: niſt magis mortalibus prode ſſe longas prodigiorü narrationes aliquts credat, Procurataq; à Dontificibus portenta, tum fuſius expii catos annuos magiſtratus, quorum nomenclatura uel diem dicendo eximere Quis boſget. Eo te⸗ meritatis progrecli nequaq́; auſim, tantũ uirum uel in leuiſaima re ut damnare uelim: ſed cum utrunq; ſummopere& probem& admirer, alterius tamen in delectu iudici præpono. Me- ritd igtur tanti à D. Aunio Jacito Imperatore habitus eſt, ut eius eefigiẽ omnibus in biblio thecis poni ediclo mandauerit, librosq́; tanta cura adſeruari) ut ſingulis annis decuriones ciuita tum eius hiſtoriã deſcribendam nouis exemplaribus curare iuſei ſint, inpublicisq; archiuis Fer uare, ne aliquounquam tempore deperiret. Quanq tantũ boni inuidentibus humano generif tis, magna quocp; pars etiamnũ deſideretur, eſetq; adhuc æᷣας Tacitus, niſi Cbrisliam orbis Max. Põtifex Leox. priores quinp libros de barbaris redemptos, poſtliminio t tan dem reuerterentur eſfeæciſset: quo nomine tantu illi ſtudioſi omnes debent, quantũ parenti eius Laurentio bonæ litenæ, qui eas fers ſolus in Italia cæteris deſertas curauit, ſuſlinuit, tuta- tus eſt. Cæteru& uis à docli ſeimis uiris emendata uolumina in lucemuenerant, ſabterfuge runt tamen eorum lima errata uædam, quæ accuratũ leclorem meritò poſgent remorari. Erãt & aliqua, quæ tametſi caſtigatione noõ indigerent, propriatamen obſcuritate ſtudioſis incogni ta, operam noſtram deſiderare potuiſcent. Ea omnia, ut tibi docliſaime nobiliſcimeq; eques Ga leaci morem gererem, in arcliſsimum libellum collecla, adte eo anumo deſtinaui ut mei ergate amoris perpetuum monumentũ eſgent: cum enim affinitate iungamur, cum& græcts latini literis pari cura operam dederimus, cum&tu mihi ſtudiorũ hortator impulſorq; extiteris, in- gratiſsimus certè eſgem miſi ſingulari te quodam amore proſequerer. qua ratione etiã de me im- betrare id potes, ut ſupra uires mbilnon ag gredite auriga moderatoreq no dubitem. Quãuis enim noui exempli eſſe penes noſtrates uiros cognoſceré, ut Juriſconſultus etiam hiſtorics per traclaret, tua tamen autoritas præualuit, præ ſertim quòdin hocueteres me imitaturũ tu quo- que aßerebas, quorum Modeſtinus etiam periochen in Vergilium compoſuit, idemo; græc qiſeertauit. Antiflius quoq; Labeo nõ turis ſcientiæ ſölum, ſed aljs ſtudijs tantũ operæ de dit, ut in eis etiam peritiſcimus haberetur: quo in albo& Seruiũ Sulpitiumoratorem celeber⸗ rimum eruditi omnes ponuũt, Iabolenumq;, Juorum reſponſis ceu gemmulis Digeſtorum libri creberrime reſperguntur. Jure igitur clientibus horulas paucas ſubtraxi, acciſiuisq; tempori bus quantũ per frequentes aduocationi occupationes licuit, in amcna hæc Laciti uireta cuuer- ti, tum animi cauſa, tum ut id quantulumcũq; officij eſt, eius memoriæ impenderem, quõ clarior
intellecluq; fcilior per docla homini ora uolitaret. Qua in re ſi tibi ſatisfacio, ſummũ qeſidde-
rij mei fruclum fero: ſin minus, quod tute intriſti, tibi, ut in prouerbio, exedundum eſt, quimé
ad intermiſsa grauioribus negocijs ſtudia pauliſper regredi cocgiſti‚ in guibus idl
Potuerim, quod canis in balneo. ale.
Näns
vhll
— dudaudiunt dicentenamt ſtraturus uI- ſmatacum de unciam pen busnouem uu quoc; valofẽ denarius cop quod ſeſterti ſeſterium ne tione uiginti bit gitur qu morum, quac axgenteorũ ſ ronatorũ dec dasttricies qu esmillies coro tum legatũ q quillus ſepara tribus Po. Ro tenaleſtertia Denis ind aſtimar) O cem aſſes æris eratmilit qu ditesimprele coronatos ſin ratorias libras Germanicl tentus.) Qua mxnon hadet banixcenfuali quot capita e