Teil eines Werkes 
2: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurecconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Einzelbild herunterladen

5 D. Andreæ Alciati

tot egregij uiri,& quorum edita ſunt opera, ut Salicetus, Aretinus, Felinus, Ri- minaldus, idq́; genus alij, profeſsi ſunt. Libet hac de re uerba Pij Pontiſicis, quæ in hiſtoria Buropæ poſuit, referre, ut locupletiſsimo teſtimonio cognoſcatis, non nunc ſolùm, ſed ab antiquis quoque temporibus maximam fuiſſe huius aca, demiæ autoritatem. Apud Ferrariam, inquit, dum Pontifex Eugenius cum Græcis ſynodum uniuerſalem haberet, palaàm factum eſt Latinos homines, qui iampridem bellicis artibus& armorum gloria Græcos ſuperauerant, ætate no- ſtra etiam literis& omnium uirtutum genere anteire, Fuit autem(ſubijcit ille) domus Bſtenſis ſemper doctis amica. Noſtra ætate non ſolum Hugonem præ- ſtantiſsimum medicum magnis ad ſe præmijs traxit, ſed multos in lure ciuili, plu res in cæteris facultatibus honorauit: habueruntque plerique doctiſsimi uiriu- nicum apud Eſtenſes in ea ciuitate ſenectutis ſuæ refugium,& illud quidem ho/ neſtum, dignúmque uirtutibus ſuis. Hæcille. Vt mirum non ſit, ſi maiorum ſuo- rum ueſtigijs innitens excellentiſsimus dux Hercules, poſt tot ſummos in omni artium genere profeſſores, qui hanc academiam illuſtrant, opera quoque noſtra uti uoluerit. quæ res animos uobis ad capeſſenda hæc ſtudia augere debet, quan/ do uidetis Ducem ipſum tam propenſe ea amplecti, tämque inſigni munifcentia ſtudioſos proſequi: ad hæc tantæ integritatis ab eo conſtitutos magiſtratus, ut exemplar quoddam atque illuſtre ſpecimen omnium uirtutum de ſe quotidie præ beant: hi etiam uobis exemplo principis inuitati fauebunt, ſtudiaq; ueſtra adiu- uabunt. Aiebat Sergius Galba Imperator, Italorum ingenia huiuſmodi eſſe, ut nec totam libertatem ferre poſſent, nec totam ſeruitutem. quod ego in ſcholaſticis quoque uerum eſſe arbitror: ſi enim quicquid uolunt eis liceat, uarijs affectioni- bus obnoxij iuuenes, non quæ ſibi utilia ſunt prouident, ſed iurgijs atque rixis dediti ætatem in armis agunt, in ſtudijs nihil proficiunt. At hic, quæ magiſtra- tuum eſt autoritas atque diligentia, à tumultibus eos ceſſare oportet, pacisq;& tranquillitatis ſtudia amplecti, ut neque ſe neque alios in eiuſmodi tricas coni- ciant, quæ non niſi autorum damno ſedari poſſint: quæ res efficiet, ut ijs qui totos ſe ſtudijs dedere uelint, aptiſsima futura ſit hæc academia:tametſi arbitrer,& hu- ius rei certiſsimus quodammodo ſim, uos ueſtra ſponte ab hiſce malis temperatu- ros, qui cum uirtutis amore huc conuolaueritis, humanos quoque& modeſtos mores allaturi uidemini, illüdque meminiſſe, pacis uos, ſtudiorum atque togæ cultores, non armorum aut ſagi eſſe. Prouerbio Græcorum hi notantur, quiin- ter graculos primas partes ambiunt, cùm aquila eſſe poſsint. Solent hi qui uel in- genio deſtituti, uel inertia allecti ad lauream doctoralem peruenire poſſe deſpe/ rant, ad militiam tranſire, quòd ea præſertim noſtro tempore cuiuſque ocioſi quoddam quaſi aſylum ſit. Nolite quæſo militares mores legitimis præferre, ſed cùm legum ſcientiam profiteamini, ſecundum leges uiuite. Sæpiſsimè dixi, ni- hil ſtolidiſsimo deorum omnium Marti commune cum Pallade eſſe: expertus e/ go id pluries ſum,& magno cum malo meo. Scio pleriſque ſuſpectam eſſe poſſe tam frequentem mutationem meam, qui nunc Auenioni, nunc Biturigibus, nunc Ticini, nunc Bononiæ profeſſus ſim: nec deerunt qui inconſtantiæ hoc tribuant,

tanquam nuſquam poſſim conſiſtere,& quod in carmine Horatiano eſt,

Romæ Tyburamem uentoſus, Tybure Romam.

Etenim non bene compoſitæ mentis argumentum eſt, cum quis hucatq;illuc ua- gus diſcurrit, nec quieſcere poteſt. Cæterum mihi excuſatio eſt in promptu: notiſ⸗ ſimumq; omnibus eſt, me dum bellicos tumultus ſubterfugio, tutamq́ ſtudijs meis ſedem perquiro, diutiſsimè eſſe peregrinatum, principumq; iuſsionibus huc atq; illuc agitatum, certam ſedem tenere non potuiſſe: Enimuero, inquit Plautus, dij nos tanquam pilas homines habent. Sic ego raptus inſtar lignorum quæ pro aduarum impetu feruntur, uarijs fluctibus agitatus fui,& tamen quicquid erro- ris hoc fuit, in publicam utilitatem ſemper ceſsit. Nemo eſt qui ſolem uituperet, quòd dum radijs& calore ſuo cuncta uiuificat, ambitum terræ omnem circum- quaclue percurrit. Nec quiſquam eſt qui adeò fixas ſtellas laudet, ut errantes

3 3 impro/

zcademijs ſium ſit, co ſotesſalis: per fuit in Palladis æx bulis dicitu uem iactur que,& fac plumer li tulum ope leges halce nem redegi ius mortem concuſſæ ſ ceſsiones uu inuſueſſe nes, Uelde quidem ho fructus loc tione Vale greſſum, to ris autlegu 8

ſernon ſolu donecuiciſ ſequuta bac retintegru Rlnfortiat dare iacab nes enim& tutionis tur hecpan dotes ſcili mirum non ſithocBala upra quin 1 maic non a te lteride