lacß tranquilliar rl cœpi,&adhancii 8 dictur Myni- lcum admarttimie, dus in tutũ rclatujch
Sic mihi egregühet
od ceu ſenectuti ueſn mecõſequeminiſich num uitiaeſſe, qube poſſunt. Alfjcuml d malum Graciam- Lluſoriæ cuarulebo talissqexalistuts cogitatio hacduntun J hoſce effecus atu abore inuoluuntuhl pus nouadligenuun m, qui Cheniſtarn cprobat, falac eleo uidẽ ex ſeoptimglun endæ ſunt utuc 7
rene m. — ſcenderet,2 3
T. Aicam Mdeſſedica 5 1
Oratio Ticini habita. 34
empirices autor quoq; Cælius Aurelianus fuit, adducto Platonis loco, qui cum
duplicem furioſorum ſpeciem conſtituiſſet, in altera eum collocauit qui c&σz'e, id
eſt, amatorius dicitur. Videtis q́; male à ſapientibus audiãt, qui hacaffectione ſunt tacti:ut mirum non ſit, ſi q́;plurimis fabulis triſtiſsimos horum ſucceſſus oſtende rint poetæ, ut cùm alium amore Proſerpinę ad inferos deſcendiſſe aiunt, alium a-
more Amphitrites nymphæ in mare præcipitem ſe dediſſe, alium de Leucadis pro montorio, alium de Atticæ ſaxo in caput cecidiſſe. Qua ratione& confictam fabel lam illam Alexander Aphrodiſieus arbitratur, qua proditũ eſt Erinnyn furiam ab ipſo Cupidine adamatam fuiſſe, quòd ſcilicet pleriq; uarijs iniquisq́; cupiditatib. afficiantur. Cęterum quid de luſoribus dicam qui& ipſi pari mentis uitio uexan tur: quibus plurimũ expediret, ſi nullas unquam haberent pecunias. Videntur mi hi ueteres Juriſconſulti uanam hanc animi paſſionem non abſurda pœna corrigere uoluiſſe, cum ſuſceptores duntaxat puniendos eouſq; cenſuerunt, ut nullam ſurre ptarum, dum luditur, rerum, damni aut iniurię actionem haberẽt. Prohibuit gene raliter Iuſtinianus omnẽ luſum, excepto qui uirtutis cauſa fiat: quoniã blaſphemię impietatisq;, itemq́; rixarũ maximam præſtet occaſionẽ. Ego uerò uobis ea quo q; ratione uitandum cenſeo, quoniam bonas horas malẽé cõſumit. Lon gum ſatis tem pus, inquit Cicero, adconſequendas arteis natura nobis ſuppeditauit, ſed breues noſipſi facimus, in delieijs, iocis, uoluptatibus, ſodalitatibus, bonã eius partẽ abſu/ mentes. Extat Heſiodi poëtę carmen: aνλρναιν ⁵ενi a 1Auiyv, wo dJ, MIooi ‿dae. quo iubet, in ſummo uaſis, itemq;in imo, quantũ libet potare, dum in medio ſimus parci:quod eius poẽëtę interpretes xνοενα⁴de dictum putant, quoniam temporis in pueritia ſenectuteq́; nulla nobis ſit reddenda ratio: at mediæ ætatis, quòd ea maxi- mè ſtudijs ſit accõmoda, debere nos eſſe ꝗ́; parciſſimos. Supereſtut de eis uerba faciamus, qui in armis agunt,& perpetud rixas ex alijs alias nouãt, turbas cõcitant, manus cogunt, huiuſmodiq́; uitam degunt, qualem ducere milites inter claſſica de ceret. His quid aliud ego dicam, quàm Palladi cum ſtolidiſſimo illo omniũ deorũ Marte nihil conuenire: Haud facilè eſt ut quę manus ferrum, poſito ferat enſe libel los. Non iure Quiritũ duntaxat, ſed omniũù ferè populorũ moribus immunes àbel licis muneribus ſunt profeſſores, quòd ſatis exiſtimarent ueteres, haudquaꝗᷓ́; poſ- ſe hæc iungi. Eloquẽtiſſimus ille Demoſthenes cum arma tractare uoluiſſet, gręco ſcõmate notatus irriſus q́; eſt,& 5iεασννε quòd clypeũ præ metu abieciſſet, uocatus. Qui ſtudijs apti ſunt, hi plurimũ atræ bilis habent. Qui rixis ſe dedunt, flaua con- ſtant. Quo fit, ut ratione naturali ſimul iungi ſtudia& turbę nequeãt. Libenter He ſiodi teſtimonio propter antiquitatem grauitatemc; autoris utor: is duas facit eſſe Fridas, hoc nomine cõtentiones uocans: alteram mortalibus peſtiferam, alteram ſaneꝗᷓ utilem. In priore certaminis genere qui uictor fuerit, diſcedit im probior: qui uictus, infelicior. In poſteriore qui ſuperior fuerit, diſcedit glorioſior, uictus uerò ſeipſo redditur melior. Illa ad tumultuantiũ iurgia, hæc ad ſtudiorũ contentiones diſputationesq́; pertinet. Quin ergo poſitis gladijs ultimã hanc exercetis,& cum aduerſarijs de æquo& bono diſputantes, palmam occupatis:ut ſi uinci uos contin gat, meliores efficiamini. Dicitur Pythagoras, cum in huiuſcemodi homines inci⸗ diſſet, qui iamiam præ furore in quodam conuiuio uiderent᷑ arma rapturi, iuſſiſſe tibicinẽ mutare harmoniã,& dorion canere, quo cõcentu illos ad ſanitatẽ erubeſcẽ tiamq; reduxit. Quod ille muſices beneficio c5 ſequutus eſt, facite quęſo uos,ſi qui huius ingenij eſtis, ut legalis hæc doctrina impetret: quæ cum ad nobiliſſimã phi loſophiæ partẽ, nempe Ethicen Politicenq; pertineat, humamos e& weeſhos, quietiſſimosq́; animo reddere debet, ne ſcilicet nomine ſolum philo Op zde au- tem re ipſa exiſtimemini. Mementote hanc in Academiã uos eo cõſilio ueniſſe, ut poſt exantlatos ſtudiorũ labores, in patriam ſumma cum adeptæ uirtutis expecta tione reuertamini. Quod quidem ab eo fieri non Potefit, Jul hiſce turbis Opela de- derit. Huic cicatrices potius, quaàm ingenij aliquod uineniſ Dide eiratſ Fe Vlyſſeũ illud in aurem quis inſuſurrauerit:Quid ne domũ fertis decimo niſi dede
cus anno? Et hęc quidem partim ad uniuerſos, partim ad paucos quoſdã Ae ſint. Aa
De luſoribus.
De ijs quĩ in ar⸗ mis agunt.