ANyrtili chy⸗ peus.

33 D. Andreæ Alciat

„„. X. ſi quiſquam hactenus piè religioſeq; obſeruauit, noſter profectò dux Sf. nemini, cum ueterum tum recentium, hac uirtutis laude ceſſurus eſt, qui tanto iudicio in lo 3 3. 1;„— cum ſenatorium doctiſsimos quoſq; cooptauit, tanta diligentiaRectores ciuitatũ,

Prætores, Vicarios, Iudices elegit, ut omniũ uoce conſtet nuſquam meliores poſ

ſe conſtitui. Meretur certè tam prolixũ, tam magnificũ eius ſtudiũ, ut propenſiſsi- mo animo omnes operã uirtuti detis, quã adeò cordi illi eſſe quotidie experimini. Accerſiuit me ille de longinquis regionibus,& ſola uirtutis cOmendatione agnitũ reuocauit:reſiſtentiq; mihi,& quodammodo tergiuerſanti, iure ſuo iniecit manu,

& ſummæ dignitatis codicillis ornatum, condigno quoq; in hoc honorario dona-

uit, ut uobis uſui eſſem, ſtudiaq́; ueſtra excolerem,& quoad eius fieri poteſtad ex-

cellentis diſciplinæ huius arcem uiam uobis aperirem. Agitè ergo optimæ ſpei iu-

uenes,& in hiſce artibus præeuntem me ſequimini, quæ uos in tutiſsimũ portum ſemper comitentur. Sumite de me præceptore ueſtro exemplum, q́ui bellica clade afflicto cenſu, cum nuſquam iam in patria auderem conſiſtere, ad ſacram hancanco ram confugi, à qua ſalutem, honorem, opes, ſummũ deniq; decus conſecutus ſum. Tradũt Zenonem philoſophum, cùim naufragium feciſſet, dixiſſe, nunquam ſe fe- licius nauigaſſe, quoniam rebus amiſsis uacare philoſophiæ deinde ccœperit. Idem & uſurpare ego poſſum, qui cum in patria ocio quondam, nimiaq; tranquillitate fe rẽ marceſcerem, atrocitate bellorũ demũ excitatus peregrinari cœpi,& ad hanc di- ſciplinam confugi, quę mihi planè fuit, quod prouerbio græco dicitur, Myrtili cly peus. Fuit is ingentis animi miles, ſcuto pugnare ſolitus, qui cum ad maritimã ex- peditionẽ nauigaſſet, ſubmerſa fohe naui eidem clypeo innixus in tutũ relatus eſt. De quo hunc in ſenſum ſcripſit Leonides pocta:

Bina pericla unis effugi Myrtilus armis,

Cum premererq;ʒ ſolo, cùm premererq́; ſalo. Incolumem ex acie clypeus me præſtitit, idem

Nauifragum apprenſus littus aduſq; tulit. Sic mihi egregia hæc

profeſſio, omni in tempore, omni in fortuna auxilio fuit, quod ceu ſenectuti ueſtrę uiaticum ut& uos cõparetis hortor ſuadeoq;. Id autẽ facillimè cõſequemini, ſi con ſilio meo parère uolueritis. Obſeruaui ego quatuor potiſsimum uitia eſſe, quibus

plerunq; oppreſsi iuuenes ad bonam frugem peruenire non poſſunt. Alij cum ſu-

peruacaneo quodam labore inutiles artes proſequunt᷑, quod malum Græci ærau- Wiap uocãt. Alij amore capti detinentur. Sunt quibhus alea& luſoriæ chartulæ bo- nas horas ſurripiant. Plerique ingenio feroci, in armis agunt, aliasq́; ex alijs turbas ſemper concitant. Vitanda ſunt hęc omnia, ueſtraq; omnis cogitatio hac duntaxat in diſciplina eſt conſtituenda. Si libeat uobis recto iudicio ad hoſce effectus atten/ dere, non admodum difficile erit remedium. Nam qui irrito labore inuoluuntur,ſi finem ſpectent, cõfeſtim ſe colligèẽt, amiſſumq́; inaniter tempus noua diligentia re/ ſarcient. Quo in numero ſunt qui magicis libris dant operam, qui Chemiſticæ ar- ti.huiuſmodiq; imperitorũ ineptijs, quas lex noſtra ubiq; reprobat, falſa eſſe o- ſtendit. Huc pertinent& qui hiſce artibus incumbũt, quę quidẽ ex ſe optimę ſunt, ſed tamen leuiter& ſummis labris iudicio ſapientum attingendæ ſunt: ut uerborũ diſceptatio, in qua laborandum eſſe, ſed paucis, ueteres uoluerunt. Vt rudimenta grammatices, in quibus Pallades pota ait eſſe cauendum, ne uſq; ad ſepulchrum quis fatigetur, ut onuſtus regulis ad orcum deſcendat. Vt linguæ uulgaris,& idio ticæ anxia ſcrupuloſitas, quam aded atroci odio eſt proſequutus Alexander Imol. ut in Boccatium eius autorẽ, nõ ſine ſtomacho inuehatur, quòd ſcilicet(ut ipſe ait) nulla bona ars ex hiſce libris addiſcatur, ſed ſoli amores, ſed muliercularũ fabellæ, ſed ocioſorũ duntaxat ineptiæ: admonetq; ſcholaſticos, ut ab hac Syrene maximè caueant. Quid hodie diceret, ſi rediuiuus ad ſcholas ſuas aſcenderet? Quod uerò ad eos attinet qui amore capti ſunt, quid aliud ego remedij adeſſe dicam, quàm qd præſtantiſsimi medicorũ cenſuerunte? quibus Paulus Aegineta lib. III. eos perin/ de ac inſanos pharmacis curat, obliuionemq;h eis uel nouam ſolicitudinem ratione uictus inducit, ſicq; affectam animæ partem adiuuandam cenſet, cuius ſententiæ

empirices

nliterluſtin Vimpietatiscß natione ultar us inquit

noſpſi facim mentes. Pxta quo lubet jn puciquode ueritia ſene meſtudijs ſi ficamus, qu manus cogu ceret. His qu Marte nihilc los. Noniur licss muneril ſehæciungi. ſcömate not⸗ Qiſtudis ſtant. Quoß ſiodi teſtimo Pridas, hocl lane utilem victus infeli ſeipſoreddit diſputatione aduerſarif d gab meliores lilet quiia lidiciné mut tiamcßredun