Teil eines Werkes 
2: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurecconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Einzelbild herunterladen

duem electionelhu Amelius intelig li commod poll. precium fuitwi quorum lbrosin le Pytugoranöht es, lummaincõmoc per uarisprouincii quam ſupſus cont Fſtautemetiamaldl neſcire, quænoninnl ontemptorem Pma èllatione, quæ cmx riſſimi, ab hacbellur epton operam dedtm his perlualum lade artem queignofels de Pythio rpoltg ciuſmodh Lroganln felicoors memorl-

D.ANDREAE ALCIATI

TYCINI IN CELEBERRIMA ACADEMIA PROFFP TENTIS ORATIO HABITA

Ametſi moris ſit, ut qui pomeridiana hora profitentur oratio- lnem ullam habeant, ſiue quia id muneris ad ordinarios magis per tinet, ſiue quia ſatis eſſe uideatur, quòd pridie initiorũ in ipſis ſa- cræ Miſſæ auſpicijs copioſe hoc præſtari ſoleat, mihi tamen cõmi litones optimi haudquaq; uiſum fuit tam repentè ad legum inter iʒòretationem deſcendere, ne illotis quodammodo manibus, myſte ria hæc tractare exiſtimer: præſertim cum perſonæ, quam ſuſtineo, qualitas me ad hortaretur, ut ea quæ uobis optima,& ſtudijs ueſtris utilia eſſent, in medium pro- ponerẽ. quæ ſi qui ueſtrũm iam ſciunt, habent quod in ſinu gaudeant, tanq́; ex pri- mo excellentiſsimoc; hominũ genere ſint, qui, ut in Heſiodi carmine eſt, per ſeſe o- mnia norunt. uòd ſi qui adhuc perſpexerint, proximi prioribus eſſe poſsint, ut qui recta monenti pareant. Tertium enim illud genus, eorum qui nec ipſi ſciũt, nec bene ſulentibus obſequi uolunt, omnino reſpuendũ eſſe, tanq́; prorſus inu- tile, idem poeta cecinit: à quo uos omnes abeſſe ſatis uideo, resq; ipſa indicat. Cur enim pleriq; ueſtrům dimiſſa patria, relictis parentibus, amicis, conſanguineis, huc ueniſtis, niſi amore uirtutis,& ut diligentia ueſtra, ſummisq́; cum laboribus adle galem hanc ſapientiam peruenire poſſitis?Solent homines ad aliquod munus ca- peſſendum uaria ratione impelli. Alij gloria alliciuntur, alios ſpes uel præſens utili tas trahit. Sunt qui ut principibus uiris placeant, etiam difficillima aggrediuntur. Quòd ſi ita res ſe habet, nihil profectò eſt q́d uos allicere magis debeat, quàm hu- ius quam profitemur artis ſtudium. Videmus apud ciues noſtros tantũ, ſed u- biq; prorſus gentium, quanta nominis celebritate, quanta gloria agant Iuriſconſul ti: quot ſibi amicos, quot clientelas parent. Quænam maior animi alacritas, quàm periclitantẽ de ſalute aut facultatib. cdlientem protexiſſe,& facundia doctrinaq́; ſua defendiſſe? Tu ſola, inqui: Valerius Flaccus, animos mentemć peruris gloria, te uiridem uidet immunemq; ſenectæ. Quòd ſi hoc nomine tantopere celebrati ſunt ueteres illi Argonautę,& ferè numinum loco habiti, qui tot per immenſa pericula, ad uellus aureum rapiendum properarint, quanto magis uos ueram laudem adipi ſcemini, qui ad hanc clariſsimã artem pernoſcendam accurriſtis? in qua proculdu- bio precioſius aurum inuenitur, quam in adeò decantata illa ouicula. Eſt quidem uirtus omnis ſibijpſi pulcherrimum præmium, ſed tamen rerum humanarum con ditio quandoque etiam ſapientes cogit, ut ad utilitatem reſpiciant, quæ certè no- ſtris maxima eſt, ſi cæteris conferantur ſtudijs. Videmus paſſim, qui ſe arti mili- tari dederint(quod genus hominum ob bellicas calamitates maximo in uſu nuper fuit)ſummis laboribus, infinitis periculis, paratiſsimo ubique exitio, in exigui ſti⸗ pendij ſpem nihil ſibi reliqui facere, perpetuis ſolicitari ærumnis, cuim tandem ita uertentibus fatis, malus malè perditur,& quod armis adeptus eſt, armis amittit. Videmus alios, qui nullis literarũ ornamentis adiuti, Pontificũ Regumqc; palatia ambiunt, ſummamq&; in eo gloriam reponunt, ſi principibus uiris placuerint:muta ta repentè fortuna, collabeſcenteq; regis ſui amore, inopem plerunq; ſenectã tranſi gere,& infructuoſam tot annorũ ſolicitudinem mœſtos deplorare. Videmus alios alijs addictos ſcientijs, non minore labore, longè minoribus tamen præmijs affici. Celebratur Alexandri Magni egregium facinus, qui cuim hominem ſpectaſſet, gra na cicerum ſpacio diſtante, miſſa inacum continuò& ſine fruſtratione inſerentem, donaſſe eum eiuſdemleguminis modio dicitur, præmium, ut Fabius inquit, illo o- pere digniſsimũ, cum ſcilicet uano labori, inanis quoch& nullius momenti merces rependit. At contrà uidetis, quàm magnifica præmia Juris ſtudioſos maneant. Pro miſtt illis luſtinianus, legitimo opere perfecto, rempub. ſe eorũ fidei in partibus cu randam gubernandamq; traditurũ. Quam pollicitationem ſcimus omnes, in hanc uſq; diem continua ſerie à principibus omnibus obſeruatam. Hoc Romani Ponti fices, hoc Cęſares, hoc Reges omnes, breuiter uniuerſus orbis, inſtitutum habenr, ut eos potiſsimũ à cõſilijs ſumãt, qui legali hac doctrina excellere credantur. Quod

4 2α2. 2

12