dl dlerac ſecei 1 appellemur qui d mximaſupericqlu, cuiuſdam gentbad darumprudeniſi lidus petit quimil dfaciendi uclunti5 quidſitpecaaiſdl imus quiduetet u adde tot nobis cim Jereticis,de Buchan duehis multa imin am pertinẽtaipſty abent,uixad Thecb innumeræch inepe neo. Dond& yuh rdos, Phioſophus autor'idem legit anta hominuuened gaſint, nomench düs

Oratio Auemonc habita.* amplectuntur, reſectis uitijs ciues adb

e itij onam frugem perducunt.Si hi de medio tol lerentur, exploratũ nemini eſſe

loratuũ n-— poſſet, quid ſuum, quid alienum, quid à patre acce/ cepturus, quid liberis porrò relicturus foret, nihil deniq; inter mortales æqui bo-

niqʒ relinqueretur, diſcordiarũ ſemina undiq; pullularent. Fugerent de ciuitate o- mnes uirtutes, omnes bonæ artes cõtaminarentur, uis& auaritia u innocentes nuſquam tuti eſſent:quibus omnibus malis ſola hæc legalis ſcientia frę na imponit:hæc in facinoroſos omnes ſeuerè animaduertit, diuinumq́; iudiciũ exe quitur, bonos præmijs inuitat, oppreſſos calamitatibus erigit: quã ob cauſam am/ pliſſima dignitate eius ſectatores culti, magnos magi ſtratus, ſummasdigni tates, ho neſtiſſima officia à regibus impetrant, primũ in ciuitatibus locũ obtinen t, princi- pis ipſius uox& cõſilium exiſtimantur, ſine his nihil egregij principes moliuntur, ipſi etiam multa ſine illis:eorum arbitratu nõ ſolum pacis opera digeruntur, ſed e- tiam plerunch bella diſcutiuntur. Cuùm ergo tot propoſita præmia huius diſci plinę ſtudioſis uideatis, agitè, omnes totis uiribus adnitimini, ut per tot laborioſos tra- mites hoc caliginoſum iter ſuperetis,& ad metam ipſam G;primum peruemiaatis, in qua omnia dulcia, omnia iucunda deguſtetis. Huic negocio accingant ſe, qui nobi- litate, qui diuitijs præpollent, nõ deſperent ignobiles, cõfirment ſeipſos pauperes, omnibus hæcars ex æquo patebit, qui in ea perdiſcenda plurimũ operæ impende- rint. Aluit ſemper honos artes, nullaq; tam barbara ætas fuit, in qua docti uiri in precio non eſſent. Poſſem hic uobis multa cõmemorare, cùm uetera, tum recentia exempla, quibus oſtenderem, qui uiri ex minimis, ignobilibusq; initijs ſola doctri nę cõmendatione ad maxima dignitatũ decora aſcenderint. Fuit Alphenus Iuriſcõ ſultus(quod ſatis conſtat) ſutrinæ tabernæ alumnus, qui calceis, inſtrum entoq; o/ mni coriario Cremonæ(quæ illi patria fuit) relicto, Romam profectus, in maximi nominis luriſconſultũ euaſit, Conſulatũq; adeptus,& publico funere honoris cau ſaà populo Romano elatus eſt. Fuit& Domitius Vlpianus origine nõ ſatis nobi/ lis, ut qui Syrus ex Phœnice eſſet,& tamen eius uirtuti is honos eſt habitus, ut Im- peratoris Alexandri tutor eſſet, eiusq conſilio Romanũ imperium adminiſtraret᷑. Poſſem qᷓ;plurima ſuggerere eorũ quoq;, qui hacliteraria cõmendatione ſummas in eccleſia Chriſtiana infulas aſſecuti ſunt: ſed eorũ tãtus eſt numerus, ut nec huius loci, nec temporis ſit latiſſimũ hunc campũ ingredi, ſatiu sq; ſit nihil dicere, ꝗᷓ pauca de his attingere. Non igitur cuiqᷓ; deſperandij eſt, ſi materiai pſa difficilis, obſcura, indigeat longo ſtudio, q;plurimisq; extrin ſecus adiumẽtis, fauentẽ ſibi fortunã re/ quirat:omnia tamen, ſi duraueritis, proſperè ſuccedent. Græcus eſt poẽtæ Menan dri uerſiculus, quo diſcipulos ſuos uenerabilis ſenex admonuit, ut alacri animo ſtu dijs incumberent, ſic enim fore, ut opes quoq; ſibi magnas cõpararent. Cui nos nõ abſimilem latinũ habemus, Studioſus eſto,& poſſidebis plurima. Hincalius poẽta optimã ſtudiorũ matrem pauperiẽ appellat:alius neceſſitatẽ nihil nõ audere excla- mat:alij aliter:in hunc tamen ſenſum omnes, ut nemo propter pauperiẽ ab ſterreat. nec in hoc adipiſcendæ uirtutis deſiderio diuites alijs cedere debent, cum nemini magis cõueniant eiuſmodi ſtudia, q́; illis, qui ea mercenaria minimsè habituri ſint: nec enim diuitiæ magnũ in ſe momentũ in hominũ uita habent, niſi uirtutibus ho- neſtentur. Vnde& beatiores iſti, quò magis omniũ oculis expoſiti ſunt, eò etiã de- cet optimis diſciplinis eſſe imbutos, ne aliter ueteri adagio purpuratę ſimiæ uulgdò appellentur: nam in hoc ipſi alijs deteriori ſunt cõditione, quòd pauperi imperitia nõ æque oneri eſt, ſicut illuſtri generoſoq́; homini, qui cum ſe nobilem profiteat᷑ ſi indoctus ſit, etiã plebeis& uulgaribus uiris ridiculo habet᷑. Nõ eſt homo effigies il la, quam uides, ſed quod intus latet. Sic adoleſcentem affatus dicitur Socrates. LTo- quere, ut te uideam. Index enim ueri hominis eſt ſermo, nihilq tacens ſtultus à ſa/ piente differt. Verũenimuero nec illud ſtudioſum quicꝗ; linpeclire hernde qdla bili memoria, uel quòd modico ingenio, uel minimo iudicio ſit:nõ omnes Papinia ni, Pauli, Sceuolę eſſe poſſumus:eſt in hac profeſſione etiã mnehe ocrib. locus. Quod memoriæ deeſt, ſuppleat ſtudio:quod propter ingenij uitiũ aſſequi nõ poterit, dili gentia conſequatur. Meritò maximus poẽètarum, Labor, inquit, improbus omnia

biq; regnarent,

furiſconſultora

præmia.