1.3.

l placet.&l ſc⸗ quen. C. de epiſ. ◻ cler.

79

Rectituta Juriſconſulto, titulo de nundints,

Platonis uerba, declarataq; lex ante nos inextri= cabilis. CAP. VIII.

Cripſit Calliſtratus iuris autor, titulo de

nundinis, in hęc ferè uerba: Si quis ipſos cultores agrorũ, uel piſcatores deferre uten- ſilia in ciuitatem iuſſerit, ut ea ipſi diſtrahãt, deſtituetur annonæ præbitio, cùm auocen- tur ab opere ruſtici:qui confeſtim ubi detu- lerint mercem, tradere eam,& ad opera ſua reuerti debeant. Deniq; ſummæ prudentiæ & autoritatis apud Græcos Plato, cùm inſti⸗ tueret, quemadmodũ ciuitas bene& beate habitari poſſet, in primis iſtos negociatores neceſſarios duxit:ſic enim νmQπσQ,wά1οw ait: 2⁵ n&ταυꝓνένντμmʃσmmõάíQ‚PQò·,&G uuepyp, G aαονν ⁷dæůοοννeνναν ε&OTap, 1hq Iaovu& M- Sax, ⁊οι‿⁴ε ασ⁵νιρ Gπέσονοερο ρμαν αρ‿⁴ε ο,eHde ag 700 ceyogc Qναμ+σ—σπeρηνιννν α&ης V uisfy 9⁴ se Pp ανο οvop un ue No‿οινιτσν νσασ Hν⁸ 24- TxExcda, anoe. NDro ugzias diu O V&) ορᷣρ 2xερe, d dci& oi G dI Lu- o dD T, xnoviν τσα—ꝛσσ τxννμ. Pluribus igitur agricolis,& alijs artificibus,& mini- ſtris opus eſt, qui importent& exportẽt ſin- gula: ſunt autem hi mercatores. cu mautem ruſticus aliquid horum quæ ipſe facit, uel ali quis alius artifex in forum defert, ſi non eo- dem in tempore ueniat, quo& illi, quibus cum eſt hęc permutaturus, ceſſabit ab opere in foro conſiſtens:minimè uerò:ſed ſint qui cùm hoc animaduertãt, ſeipſos ad hoc mini- ſterium præparẽt& ẽ. Ethoc modo reſtituen dus fuit hic locus:quandoquidẽ ſi uulgatam translationẽ intactam reliquerimus, nullum ſenſum ſatis conuenientem poſſumus elice- re. Sed& illud admonendus eſt lector, Calli ſtratum Iuriſconſultũ, ut breuitati conſule-

ret, non omnia Platonis uerba retuliſſe: ſed 40

intermiſſis quibuſdã clauſulis, dialogorũq; interlocutionibus, ſimul iuncta adſcripſiſſe, quę in ſuam ſententiã facerent. Longeè enim apud Platonẽ diffuſior eſt hic locus libro de Republica ſecundo, quàm is ſit, quem Juriſ- conſultus mutuatus eſt. Veræ autem lectio- nis incolumitas in Etruſcorũ uoluminibus à me obſeruata eſt.

Qui ſint parabolani, Accurſij error.

CAPVT IX.

Idi plerunq; ab eruditis Iuriſconſultis

dubitari, quinam fuerint parabolani, & unde dicti: quorum mentio in Conſtitu- tionibus habetur.& Accurſius, qui nihil ſe præterijſſe uideri uoluit, tanquã rem maxi- méhaberet in promptu, ſtatim Pronũciauit, parabolanos eſſe medicos: nomenq; ab eo ſumpſiſſe, quòd multas haberent parabolas, quod uidelicet ut quiſq; loquacior eſt, ita do ctior medicus uulgi opinione exiſtimetur. quæ expoſitio, meo quidem iudicio, planè ridicula eſt. Quare aliter ipſe cẽſuerim: fuiſ- ſe enim plebeios quoſdam parabolanos, qui

10

20

30

50

60

D.Andreæ Alciati—

famulitio uel eccleſiarum, uel hoſpitalium xenonum ue deputati erant,& quaſi adſeri. ptitij glebæ: ut ſicut illis omni uita ab agro- rum cultura recedere non licebat, ita his ab ſeruitio ægrorum, qui in noſocomijs reſide- bant. Parabolanos, glebæ adſcriptitios eſſe, in Iuris ciuilis Græco interprete legi, dictià Græca præpoſitione aνι /& S4AG, quæ uox pro gleba accipitur.

Modeſtini trutinæ fuppoſitum reſponſumin

l. natorum. de uerb. ſignif. CAp. X.

Odeſtinus libro excuſationũ II. i 7%

inquit, z᷑αακνςᷣπρμσαν&»dxæ‿ dd dy⁶. veę νέιιεοα quοd reſponſum à Triboniano ſub rubricam de uerborum ſignific. transla- tum Græcè lectum fuit, donec aut Accur- ſius, aut quiuis alius Latinã maluit interpre- tationem afferre, in hũc modum: Natorum appellatio& ad nepotes extenditur. Cæte- rùm quoniã me non latet, quàm diffuſus ſit hic tractatus, num appellatione filiorũ con- tineantur nepotes, quid item cum liberos di cimus,& rurſus num ſub nepotibus conti- neantur pronepotes:uolui lectorem admo- neri firmum& irreprænſum argumentũ ex ſupraſcripto reſpõſo afferri in hãc rem non poſſe: quandoquidem Nlodeſtinus de pro- prietate,& ſignificatu Græcæ uocis diſpu- tat, non Latinæ.

Rationem l. primæ. C quæ res export. non deb. aliam eſſe, quàm Doctores uulgò tradi⸗ derint. CAb. XI.

Mpp. Valentiniani& Gratiani conſtitu- Iah Theodoſium magiſtrũ militum in hæc uerba legitur: Ad Barbaricum transſe- rendi uini, olei& liquaminis, nullam quiſ- quam habeat facultatem: nec guſtus quidem cauſa, aut uſus cõmerciorũ. Cuius quidem legis argumento doctus Baldus exiſtimauit eum, qui lege municipali annonam in aliam ciuitatem deferre prohibeatur, ſi aliquã por- tiunculam uel guſtus cauſa deportet, legis pœnæ obnoxiũ eſſe. Negauit id laſon, non alia ratione, quaàm quòd pœnas qᷓ́;mitiſſimè interpretari æquum ſit. Cuius ſententiã ſta- tim ſecutus fuiſſem, ſi eius legis uerbis Bal- dum non adiuuari docuiſſet. Cæterũ ipſe ar- bitror rationem legis ſpectandam, quæ pro- fecto non alia meo iudicio eſſe potuit, quam ne eius liquoris guſtu admoniti Barbariar- ma in nos uertant:idcircoq; eas regiones ar- mis quærere ſtudeant, unde ſibi id liquami- nis cõparare poſſint. Nam qui primi Gallo- rum in Italiam uenerunt, hoc guſtu allectos grauiſſimi autores tradiderũt, inter quos T. Liuius lib. v. Gentem Gallorũ, inquit, tradit fama dulcedinis frugũ, maximeq; uini, noua tum uoluptate captã, Alpes tranſijſſe,& in- uexiſſe in Galliam uiuũ illiciẽdæ gentis cau ſa. Cum ergo lex municipalis magis locuple tandi territorij ſui cauſa,& auertendæ cari⸗ tatis, ita iubeat, quam alia ratione, non arbi-

tror

[natorim a

ucrd.ſg

C. queærata- Port. hon

1i.

In l ij. ii f.f

uaiſd. on 24

ſam petendh umlé Libui unhoc teſpõ udacem nimi gi cim Giæ imodo Latin mirtum etia gueſtionem nenlocolligen nus cum quis gum ſentenli vuius conſuetu nores iureiu

a lutin quad c

numin uulgat leruntur,ope reuerbum lign lalum legare uiſeatq; ualidũ beſt uhe fore vnquale eſtro olueiuramer ndis audientit em dicente 7 wdiuerbum inpreſlts eni otamen mom tiepereppere ryihaw ide

ge iucf

mmenim uol Cha e el dlians urinſ