ocopüctmminne u non erat;am. im, ſtatim ſubdendun 6

es alienũ fundumd tiochenſiu. tantũ cauſanoneringi pruui cred.

uenditionè obas qlenn eio opus nõ ekxquiin Ecognitio Qiltennſ munonddus magb on

Mulpoteſt quamenint ctent hic aliqui eoene eſſetiuris: quosni eſt.

irerarum, de luunſrm explicatum quiſtarimn CAPVT VI lidro reſponſorum Nilr quæ ſub tit de iidicpsil geſtis relata,inommbn Snon ſatis fideller egun

7 1 26, gAr ar Imumhis .„1 ni 4. 98 iichuian 1 27 4

2 7 G4L1 Ftd

riſtratus, quoinaünii — neq; proprũcuimt neqy actores nexede ſem cauſis,quofũ linn,

. ad Tert.

2 Diſpunctionum lib. IIII. 5

mos magiſtratus, de eis tantũ intelligẽdum ducimus, qui Athenis conſtituebãtur. Neq́ʒ; id nominis apud Gręcos frequẽtius pro alio magiſtratu accipitur, quam pro Athenienſi: quod apud Latinos in Spart. quoq;& Treb. Pollione deprændes. Scribit Suidas hos ma giſtratus Athenis fuiſſe archontas, quos fe- re principes Latinè dixeris, hi erant nouem, quorũ theſmothetæ, id eſt, legumlatores nu- mero ſex, Bæorheu& eε‿ρμάeαιι oc eſt, Rex, itemq́; Imperator, tum ipſe Archon. Memi- nit& Plutar. in Politicis,& in Periclis uita, Pauſaniasq;. horum quoq; mentio eſt apud Iuliũ Pollucem. Igitur quod Hadrianus ſcri pſit ²⁴eν ακνννεννννοννο intelligendum eſt ſpeciali- ter ab co in Atheniẽſium iudicibus ita con- ſtitutum:ut minimètrahenda ſit pars epiſto- læ ad omnes, qui ſummum magiſtratum ge- runt, ut hactenus noſtri interpretes fecerũt, qui cùm complura reſponſa eorum ſenten- tiæ aduerſantia uiderent, antinomiam per quædam ſubterfugia quærunt euitare. ſed & exemplo non caret, aliquid in Iure ciui- li relatum, quod unius tantum ciuitatis iu- ra reſpiciat.

Iustimant incon tantia in condendis legi- bus ſuggillatur:tum ex Græcis autoribus refertur, quis uir Tribonianus fuerit. EAbVT WVII.

Xtant in Juſtiniani Codicis tractatu ad

8§. C. Tertullianũ, quædam conſtitutio-

nes tam ſimul contrariæ, ut nemo extricet: quin clariſſimè conſtat ab altera alteram cor rigi:quã rem breuiſſime explicabo. Defun- cto filio, ſola matre ſuperſtite, ex ſenatuſcon ſulto mater ſuccedebat:ſi fratres erãt ſuper- ſtites, non ſuccedebat, ſiue uterini, ſiue ger- mani forent:ſi ſororum aliquæ extitiſſent, in ſtirpes uocabãtur, ut mater dimidiã, cæteræ ſorores aliam dimidiã obtinerent. Emenda- uit hæc iura luſtinianus,& primò cöõſtituit, ut fratres utrinq; coniuncti, unà cum matre ſuccederẽt, quæ in uiriles portiones admitte retur. Emẽdauit rurſus hoc idem Imp. diſtin xitq; eos, qui utrinq; coniuncti eſſent, ab his qui ſolùm germani forẽt.ſed& cùm ſorores extarent, correxit idem Imperator legẽ, quã ſemel confirmauerat: ſtatuitq́;. ut ſi ſorores utrinq; coniũgerentur, ſuccederent in dimi- diam:quod ſi fratres quoq; adeſſent, eorũ be neficio in uiriles partes uocarẽtur. Rurſum idem correxit, ut ſemper mater cum ſorori- bus utrinq́; adiunctis in uirilem admitteret, etiamſi fratres extarẽt: ſi utrinq; defunctum non attingerent, penitus excluderẽtur. Hu- ius inconſtantiæ leuitatisq; rationẽ cùm po- ſteriores interpretes diu ueſtigare contende rint, atq; in primis Cornæus mirifice hoc in negocio ſe diſtorqueat, ne amplius quiſquã ſe cruciet, libuit Triboniani uitã referre: un- de quid in cauſa huius rei fuerit, facilimè di- gnoſci poterit. Igit᷑ Suidas Græcè quidem, ſed in hunc ſenſum: Tribonianus, inquit,

10

20

30

4⁰

50

60

Græcus, omnis religionis contẽptor,& præ ſertim à Chriſtiana tide abhorrés, adulator, & fraudulentus, perſuaſit Iuſtiniano Impe- ratori, fore ut is nunquam moreretur, ſed in cœlum cum carne aſſumeret. Quæſtor fuit Iuſtiniani.hic tantum naturæ dortibus, inge- nioq; pollebat, ut ſuæ ætatis nemini ſecũdus eſſet: auaritiæ autem eouſq; erat deditus, ut ius& fas uenale haberet. nam ſingulis die- bus& leges ferebat,& latas reuocabat, uti indigentiũ uſus, à quibus pecuniam accepe- rat, poſtulare uideretur. Cùm diu poſt inde- ptum honorem ſuperuixiſſet, morbo tãdem deceſſit, ab aliquo nulla prorſus affectus in- iuria, quòd uidelicet ſermone comi blãdoqʒ erat,& auaritiæ morbum doctrinæ præſtan- tia uelabat. Cæteruùum& his non abſimilia in Tribonianũ Procopius lib.bell. Perſ. primo refert:additq; fuiſſe genere Pamphilium,& unà cum Ioanne, ut populi ſeditiones ſeda- ret, à Iuſtiniano de magiſtratu quandoq; de- iectum. ut non abſimilem illi arbitrari quis poſſit, quem Vergilius notat, qui leges fixit precio, atq; refixit:frequens enim id Græcu lis delictum fuit. Quapropter idem Proco- pius cùm Proclum laudare uellet: Erat, in- quit, Proclus Imperatoris aſſeſſor, magiſtra tum quæſtoris gerẽs:uir in primis iuſtus,& procul ab omni auaritia: ideo neq; aliquam legem facilè in alicuius gratiã conſcripſit.ut iam Triboniani ipſius mores nemini ignoti eſſe debeant: tametſi eum Iuſtinianus ubiq; laudet. ſed facilè eſt indocto imponere regi: xρᷣdeέμάα‿ quippe Juſtinianus fuit,& om- nium literarum ignarus. Quid mirumt cùm eius pater Iuſtinus àteneris annis ſuum cu- ſtos, mox boum, dein lignarij fabri miniſter fuerit. ut Accurſij ſcrupulũ tollamus, ubiq; dubitantis, propterea quòd Iuſtinianũ, Con ſtantini filium, in Decretis legerat. ſed ille a- lius eſt, noſtro poſterior, qui 5uεμακ GTæ cè cognominat, quia truncis eſſet naribus. Sunt tamen qui aliter de Triboniano ſenti- ant, nec temere Grammaticis de Iureconſut to credendum arbitrentur: quandoquidem etiamnum uideamus,& ſæpiſſimè experia- mur, quanto ſupercilio id hominum genus, quo iure, qua iniuria& mortuos& uiuẽtes inſectetur, quamq; ſuis in ſtudijs hi ſibi pla- ceant Moriæ beneficio felices, alios omnes contemnant:& epiſtolis ante ipſos legum codices præfixis, Accurſium, Bartolum, cæ terosq; acerbiſſimis conuicijs dilacerent:Im peratoris ſui Laurentij Vallæ exemplo pro- uocati,cui mortuo honos hoc epitaphio ha- bitus fuit:

Tandem Valla ſilet, ſolitus qui parcere nul- li eſt. Si quæris quid agat, nunc quoque mordet humum.

Quod ſanè carmen longèmagis ipſis, quàam Vallſæ conueniſſet, cuius doctrinæ pleraque huiuſmodi condonanda ſunt:at hi ea maximè reprobant, quæ non intelligunt.

dd 4