XITERTII PINIE

NDy ALcl ONSVLTIMIII

rtum DJ ſgundunn

PROOENIVN. ICVTIoptmumg militẽ in ultimaao locabantuexrol

eratores mäl S tem mein aclier A leſtramelorec e dones ib heiſ oraſſe fuera, cmper adducti, primaqurqan amusꝛat in procckundt rote faſticit; minm

luis in no⸗

3 Diſpunctionum lib. IIII. 2

cum omnibus doctis agere: quapropter nil ultrà à lectoribus poſtulare, quàm ut paria mecum faciant.Riſi certè ſuperioribus men ſibus ineptam Qιeακνινάνꝙ cuiuſdam(cur enim non ita appellem eum, qui leuiſſima quæ inſectatur: paræneſim: is cum quoddã Dil- punctionum caput legiſſet, in cõtrariam ſta- tim iuit ſententiam, uulgatamq; interpreta- tionem ita cœpit defendere, ut argumentaà gloſſematis Accurſij confingeret, dictiones impropriè ex fece Doctorum conformatas inculcaret:breuiter ita pro communi ſtaret, ut clypeo ſolum ſe tueretur, haſta non impe-⸗ teret. Quis dubitat, nihilà ueritate tantũ ab- horrere, ut dicendo(quod ille ait) probabile non fiat: at ſi quiſquis ille ita in animum ſibi induxiſſet, ut arma potius pro nobis indue- ret, eadem ratione,& fortaſſe facilius cõmu- nia impugnaſſet: ut neſciam magis fauſtum fortunæ numen Bartolus habuerit, an iratũ quidam alij ſenſerint, cum quæ ille ſcripſit, cæteris reiectis ita probentur, ut pro eis om- nes pugnent: non quod is ueriora alijs, ſed quod popularia magis ediderit. Quapro⸗ pter non falſò crediderim mentiri Satyrum, qui in uirtute nullas fortunæ uires tradidit, cùm quotidie uirtutis atq; exiſtimatiõis præ mia inde etiam pendere uideamus: ut& ipſi mihi implorandum eius numen ſit, ne nullo non in loco inconſtans hæc dea laſciuiat.

Quid ſit propriè nomen, errare uulgares Grammaticos:& noua interpretatione declaratus§. primus inl. pater. de leg.iij. Bartoliq;& cæterorum in hac re hallucinatio. CAP. I.

Iquis in nomine teſtator, uel cognomi-

ne, prænomine, agnomine, legatarij er- rauerit, ſi de perſona cõſtet, nihilominus ua- let legatum:idemq; in hæredibus ſeruari, Iu- riſcõſulti tradunt. Declarauit hæc uerba Ac curſius, ut intelligendum exiſtimet nomen, quale ſit Albertus:cognomen uerò quaſi fa miliæ, ſeu cognationis uocabulum ſit, quale eſt Aſinellorum, quæ gens fuit Bononien- ſis. qua ratione nomen mihi erit Andreas, cognomen Alciatus:& ſic in ſimilibus. ne- moq; eſt in præſentem diem, cuius uulgata ſit opinio, qui non in ſententiã Accurſij iue- rit. Iuriſconſulti, Rhetores, Grammatici, tur matimq́;cæteri id genus ſcriptores, non uno in loco hoc prodiderunt. qua ratione Mat- thæus& Pantheus Veronenſes, Plinium ex Secundorum familia fuiſſe tradiderunt: ſi- cut alij Valerium ex Maximorum, Tullium ex Ciceronum gente natos aſſerere minimè dubitauerunt. quam ſententiam penitus fal- ſam eſſe ſpero fore, ut nemo tandem dubi- tet. Et in primis illud nobis cum cæteris ne- quaquam cõuenit, in nominib. Romanorũ, qualia ſunt, C. Iulius Cæſar, quod nomẽ pro priè dicimus, ſimplicem hominis appellatio nem comprændere, ſicuti præſenti æuo Al- bertus, Andreas, Franciſcus,& ſimilia. illa

enim lulij nuncupatio etiam familiæ nomẽ

10

20

30

40

50

60

comprændit: quapropter Cæſar ipſe ex ea appellandi formula, ex Iuliorũ familia fuiſſe oſtenditur: ut non præter rationem eius filia luliæ quoq; nomen habuerit, quam nuptam Cn. Pomp. nemo ex Tranq. Plutarcho, Lu- cano ignorat. Sed& ipſius amitã eodem mo do dictam ex eius oratione TPranquill. refert: Amitæ meæ luliæ paternum genus dijs im- mortalib. coniunctum eſt:à Venere lulij, cu ius gẽtis familia eſt noſtra. Nam& idem au- tor eſt, Claudium Tiberium familia Claudia fuiſſe: Patritia gens, inquit, Claudia orta ex Regillis oppido Sabinorũ, inter cognomi- na& Neronis aſſumpſit, quod ſignificat lin gua Sabina fortis& ſtrenuus. Idem in Nero ne: Ex gente, inquit, Domitia duæ familiæ claruerunt, Caluinorum& Aenobarborũ: oſtenditqʒ Domitium nomen, non cogno- men eſſe. Hinc Cn. Domitius Neronis ata- uus,& alij eodem nomine uſq; ad Neronẽè, qui& ipſe Domitius dictus eſt, ut ſcribit Ta citus. Qua ratione C. Suetonius Tranquil- lus, C. Suetoniũ Lenem patrem ſibi fuiſſe at teſtat᷑. Hinc in antiquis inſcriptiõib. eodem nomine parẽtes cũ tilijs annotatos plerun

legimus: qualis illa Mediol. ad Victoris Mar tij, D. M. Aurelio Jan. ſigni. ex numer. Dal- mat.fort.& Aurelio Valentiano exarcho po ſuit Aurel. Iuſtus, pater& ẽ. ecce enim quẽ/ admodum Aurelij nomẽ patri filijsq; com-/ mune, oſtendit familiam ſignificare. nam ſi ipſum cognomẽ famiſiiã referret, quomodo Ciceronis, Scipionis, Neronis filia nũcupa rete hæ enim appellationes fœmineũ ſexum non cõprændunt. Quapropter Ciceronis fi lia Tullia, ſeu per diminutionem Tulliola di cta eſt, quoniã iple ex Tulliorũ, non Cicero num fuit familia. quod& in Legib. oſtendit, dum addubitat, num ſui maiores à M. Tullo rege originẽ trahant. Cæterum& alijs auto- ribus ſententiã noſtrã probare facilimũ fue- rit. Val. Max. lib. vII. autor eſt, Q. Metellum plures& celeberrimos eiuſdem nominis ui ros præterijſſe, ut extraneũ hæredẽ inſtitue- ret.nemo certè aliud per idem nomen hic in

telliget, quàm eandẽ familiã. Cincius, Genti

les, inquit, mihi ſunt, qui meo nomine appel lãtur. Tradidit idem& ad Trebatiũ ſcribens Tullius in Topicis: Gentiles ſunt, qui inter ſe eodem nomine ſunt,& qui ab ingenuis oriũdi ſunt. Extat penes me Val. Max. quod dam opuſculum, quod inſcribitur de nomi- nibus Ro. in eo ita ferè legitur: Romanos ar bitrandum eſt maximè ab Albanis& Sabi- nis multiplicandorũ nominum conſuetudi- nem traxiſſe:quoniam ab illis orti ſunt. om- nia autem quæ ad unumquenq; noſtrũ diffe rendũ excogitata ſunt, Anomine differunt: quia eo gens cognoſcitur, ideoq́; gẽtilitium dicitur:cætera ordine uariantur. nam quod præponitur, prænomẽ: quod poſtfertur, co- gnomẽ:quod ad ultimũ addit᷑, eſt agnomen. Sed quædã cognomina in nomẽ uerſa ſunt, ut Cepio, qui hunc in Bruto nominis locũ dd 2