perceptur t teeh 4 33 1 aücn 9 urkgnn . Xy nn C 0d ituln eſ nodi lditurde ſorſgg. neſt 4 na tüt ca. In— d titulionidun n Tuldam inquit männ Squantitatẽ in lbelbeni & exhac cauſa uinmu- ium, amplioremſurni- mine exegerint uncaii um cauſamcamnüfrlii nab actore conſequi i rentur ſponuls ciapen dantur. addit Accurftusd dulis quibuſci ooliion quantũ uveraſin imdt- lam primo accept colt ies clientib. fuis lblimi- hibebantaduiræulim pecunia dabatux enit es. Ut apud nuen dafg- non unoin lcolegtn rtula, ſeu ſpora l- 1 unt utenſtiomſpatem mæpecunias cpitn magiſtratũ nouũ inbin -2 la per lberalali d ſtribueterquotiſ aic xœptũ et duon,

lte. de iudi r dina,is autem. uk. C4p uneis auten

6 Diſpunctionum lib. III. 2

dium proferam, aliter quàm cæteri fecerint, libet ſportulam intelligere.ſiquidẽ cum Ari ſtophanis Nubes per ociũ carmine de Græ- co in Latinũ transferrem, apudq́; eum Stre- pſiadem ſenem mœſtum legiſſem, quòd ue- reretur ne prytanijs condemnaretur, Græ- cum eius poëtæ interpretem, eundemq́; do- ctiſſimum uirum conſului:qui prytania nun cupari ſcribit à Græcis, quod Romani ſpor⸗ tulam dicunt, cùm enim cõteſtanda lis eſſet, actor& reus pecuniam contribuebant, de- ponebantq;: is autem qui in cauſa ſuccubu- iſſet, omnia pendebat. ea uerò pecunia ſpor- tula dicebatur,& uel fiſco addicebatur, uel eam iudices pro mercede ſua retinebant.Idẽ & Suidas ſcripſit:qui decimam partem eius, quod à debitore petebatur, pro ſportula da- ri ſolitam autor eſt. Igitur cum decima pars dari pro ſportula iudicibus conſueuiſſet, ſi maiorem ſummam aliquis petijſſet, omne damnum quod ex ea cauſa reus feciſſet, re- ſarciri illi cum tripli additamẽto Iuſtinianus ſanxit. In authenticis tamen coarctatum id legitur, ut in cauſa quæ centenaria maior ſit, octo aurei exoluerentur, cùm alioqui denos præſtari neceſſarium fuiſſet.

Conſſtitutio Archigerontes. O. de epiſc.

cler. declarata, præter Accurſi, cæterorumq́; ſententiam:& quorundam Grammaticorum error in expoſitione uerborum Iuris ciuilis. CA P. XVIII.

Rcadij Honorijq; Imperatorum con-

ſtitutio eſt ſub tit.de epiſcopali audien tia, in hæc uerba: Archigerontes diœcetæq;, tęyxoixo Txενεναιν non niſi Chriſtiani dirigan- tur& ẽ. Dubitatum fuit, quo ſenſu accipi de- beat.& inter primos ſe offert Accurſius, qui eos ſacerdotes, quibus delicta ſua in metallũ damnati confitentur, Chriſtianos eſſe iube-

10

20

30

ri hac lege exiſtimat:idq; eo argumẽto, quòd 40

ſcriptum ſit diœcetæ ergaſiotanorum: quæ uerba ipſe interpretatur ſignificare epiſco- pos ſeu diœ ceſanos damnatorũ in metallũ: id enim eſſe ergaſiotanos. Quæ expoſitio q́; inepta ſit, nemo alicuius iudicij, qui Græcè ſciat, non cognoſcet. Igitur fidelis lectio ui- detur, quã ſupraà retuli. Vetant pijſs. Impp. aliquos pręfici, qui procurent negocia aulæ principalis, ſeu qui annonam,& penum,& quæ ad uictum principis palatinorumq; per tinent, emant, niſi ijdem Chriſtiani ſint. æxα ovres, ſi ad uerbum trãsferas, principes ſe- niorum, ſeu ſummos ſenes ſignificat. qua ra tione αιαιαρν Matthæi in Euangel. ſummi ſa cerdotes dicuntur.& tετ:ρ ανέςερένο νσο νρᷣαάσν Exτ νο, πνς dνν εκάρνeνα̈ανdiœcetæ uerò pro curatores, diſpenſatoresq; demonſtrat. Aua yuos Procurator. νæσο lucrum, quæſtum notat. zxρμιαι Promptuarium, penus. hinc Tamia mulier Homero, Qησον ενυαd oin zagein ehux ερννρσν. n quolibet priuato dicitur za- Hiso, ſed hac in conſtitutione placet intelli- gere ſolùm de principis cella: ſicut in X I. Cod.lib.de prædijs Tamiacis. Sanè& zxνεiæs

50

60

quæſtorem ſignificat,& œconomũ. Et cùm Accurſius in harum dictionum interpreta- tione inſigniter errauerit, non tamen durè agendum cum eo, aut contumelijs inſectan- dum, quod quidam Grammatici fecerunt, exiſtimo: ſiquidem uitia illa temporum fue- runt, non hominis: perierant enim aſſiduis bellis non ſolum Græcæ literæ, ſed& Lati- næ. at noſtra ætate illi ipſi humanioris litera- turæ profeſſores, ſi de ſignificatione uerbo- rum luris ciuilis errare ſibi licere permittũt, cur Accurſium non tolerant, in uerborum Latinorũ ſenſu cæcutientem? Audiui quan- doq; irriſum ab Socino Angelũ Politianũ, quòd ignoraſſet quis ſuus hæres diceretur. Fallũtur Ouidij interpretes in illo carmine: Axtificis perijt cum caput arte ſua.

quòd uidelicet non perceperint, quæ ſit ca- pitis diminutio. Falluntur rurſus apud eun- dem poëtam:

Neu uos erronem tellure admittite noſtrũ. cùm uerbumillud iuris, erronem, nõ intelli gentes, errorem legunt inSsapphus epiſtola. Bræuaricanturin Val. Maximum, qui bono rum poſſeſſionem non explicant. Labuntur apud Plautum alij in quæſtione ſeruorum, in tribus libertatum ſpeciebus:in eo quod le no filiofamiliãs pecuniam mutuam dare ab- negat, ne eum perdat lex. Sunt apud eos tre- centa ſimilia, quibus ipſi miſerrimè halluci- nantur,& deinde non erubeſcent in Accur- ſio nihilprorſus uelle deſiderare.

Calliſtrati reſponſo in l. ſemper. de iure im-

munitatis, reſtituta Græca diuorum fratrum epi⸗ ſtola. CAp. XIX.

Ibet in eorum gratiam, qui Græca didi-

cerunt, particulã reſcripti referre, quod à diuis fratribus emanatum, à Calliſtrato Iu- riſconſulto citatur, titulo de iure immunita- tis. Verba ita ſe habent: uorey ⅓&νκ eο mυοααι αι ed&ι ε‿νοπιννςνσμσννρηςοο εμένσάααν νρμ o GUoeεοανvεſs τν ʒνοeνρ Qναμινν Hœεεœνκν orντένιũννσσ,Qέeεέ iSv SNSp)ixg lx21êeMo Xp, 1᷑m0 Hνeνκ, μeιησνο πυηον μέοοννꝭεοααν σνιηꝶν veea 9 zæie νσσνποεασε ονπτνκο, dε†εον ⁵έ zoisον ν. Fuere& quidam alij ſub na- uiculariorum prætextu, frumentũ& oleum mercantium in foro populi Romani, qui im munitate fruebantur, æuum ducentes pu- blicas functiones fubterfugere, cùm neq; na uigent, neq; plurimam ſubſtantiæ partem in nauicularia& in mercatura habeant: huiuſ- modi igitur uiris immunitas auferatur& ẽ. Exiſtimo autem hac in lege accipi forũ Ro- manicum, nõ forum quod Romæ foret, ſed a*νονσε, id eſt, conciliabula conuentuúsue, in quibus annona uenalis eſſet: quæ deinde Romam portabatur. alioquin dictio illa gu⸗ gævis, multum inſolens eſt: ut ea ratione di- ctum ſit&οον Aee cεeννν qua hor- reum populi Romani Siciliam, Aegyptum, Libyam, Ariſtides appellat in oratione ae 710 Ha‿‿ρμααeνσ

dd