—————

—

——y—-J—;—

d

3 D. Andreæ Alciati

centiores quidam infarſerint: quas omitto, ne chartæ diſpendiũ feram. Hiſtoriæ ueritas ita ſe habet, Gallos omnes Romanis princi- pibus paruiſſe,& ius ciuitatis adeptos. quin Oroſius, Eutropius, Euſebius, ſiue quiſꝗs ille fuit, qui additamenta uꝝ NPovuie ſcripſit, oſtendunt Romam prius ab imperio Roma no deſciuiſſe, nimirum a Gotthis captam, qᷓ́; Gallias ipſas. Igitur Franci Scythica prius, mox Germanica natio, Maximiano Diocle tianoq; Impp.Rheno traiecto, in Neruijs& Treueris conſederũt, cùm id ab ipſis Impp. impetraſſent, ut in quodam panegyrico(niſi fallor) Mamertinus refert. De quibus intelle xiſſe Auſonium crediderim in NMoſella: Aruaq; Sauromatũ quondã metata colonis. Hi& Salij dicti ſunt, ut Ammianus Marc. lib. x vII. ſcribit.& eorũ lex, Salica: unde& Sidonius:Salius pede, falce Gelonus. Acci- dit deinde ut direpta à Gotthis urbe, legiões Romanæ, quæ Rheno impoſitę arcẽdis Bar baris erant, cum ipſis hoſtibus, qui maxima multitudine aucti, flumen tranſire conaban tur, conuenerint, ut quas Romani tunc reti- nebant urbes, eas ſibi haberent, reliqua Gal lia ipſis accederet:quamobrẽ propulſatis po pulariter Gallis, Frãci eorũ ſedes tenuere, ut ſcribit Procopius:& hinc Francia dicta. Ho rum rex Theudibertus, cùm in Italiã nume- roſo cum exercitu ueniſſet,& Juſtiniani du- ces, Gotthosq; ſimul ꝓfligaſſet, minimè pro poſiti tenax, retroceſſit in Galliam:quod in- terpretatus eſt Iuſtinianus, tanquã metu ſuo rum ducum fugiſſet:unde ſe Francicũ appel lauit. quo titulo uti nimis ſuperbo indigna⸗ tus Theudibertus, decreuerat cũ exercitu in Thraciam penetrare,& Byzantio bella indi- cere:ſed id uotũ fato propera mors eius fru- ſtrata eſt, ut Agathius ſcripſit. Igit Galli ipſi, item Franci, qui Treuirorũ Neruiorũq; lo- ca tenuerunt, Imperio Rom. paruere. At alij qui tandem traiecto tota gente Rheno Fran ciæ nomina dedere Romanorũ hoſtes, ſuis ſolum regibus ceruices ſummiſerunt. Riſi quandoqʒ Epiſcopũ negantem in Gallia do- minatos Romanos, qui ſi uel Hilariũ ſuum legiſſet, huiuſmodi deliramẽta effutire non fuiſſet auſus. Sed uerũ eſt, quod cùm Romæ eſſem, ſaxeo illi Paſquillo affixũ deprændi: Tandem maxime Pontifex galerum Paſquillo hoc tribuas tuo roganti.

Si ſenſu ſine ſum, rude atque marmor, Complures quoq; epiſcopos creari

Ipſo me mage ſaxeos uidemus.

Annotati duo errores in decretis Dontifi⸗

cum ab ipſis autoribus commißi, ex Græcæ lin⸗ guæ imperitic. CAP. XXIII.

L duos ſummorũ uirorum errores, quorum ſcripta pro lege recepta ſunt, confutare:atq; id citra uerborũ ambitũ, cùm ueritas ipſa huiuſmodi non egeat adminicu- lis, nosq; quamplurimum àmultiloquio ab- horreamus, In ueterũ patrum decretis, rela-

tum eſt Alexãdri Pontificis huius nominis ſecundi, quoddam reſponſum, quo dicitur duorum fratrũ uxores ianitrices appellari, quaſi eandem ianuam tenentes, uelper ean- dem ianuam intrãtes. quam ſentẽtiam, quiſ- quis fuit, Iſidorus omnino malus Latinitatis autor, in etymologijs illis ſuis uiſus eſt ſe- qui.ſed dij boni, qᷓ; euidenti errore: tantũ re- fert incidiſſe in corruptos à librarijs codices.

10 Modeſtini uerba ſunt in tit. de grad. affin. ita

legenda: Viri frater leuir eſt, apud Græcos Mæup appellatur, ut eſt apud Homerũ relatũ: ſic enim Helena ad Hectorẽ dicit, l⁴⁶ρ eaio L⁶αεο. Uiri ſoror glos dicitur, apud Gręcos„⁴ Aœνα.duorum fratrũ uxores éræτ⁊ᷣνφν dicuntur apud Græcos, quod idẽ Homerus unouer- ſu ſignificat, œσνιν, u ανενν ν αν⁵ρ‿ννι άνe Map. Cum igit᷑ magis probi illi patres quàm docti, apud Modeſtinũ legiſſent, duorũ fra-

z0 trum uxores inateres dici, Græcã dictionẽé,

quæ in eorũ codice Latinis notis ſcripta fue rat, Latinam exiſtimauerũt,& corrupteſcri- ptam:unde nõ inateres, ſed ianitrices legen⸗ dum crediderunt: quorum error ex carmine illo Homeri depręnditur, ⁴ια⁴.*. quod inter legendum à nobis repertũ, Iuriſconſulto re- ſtituimus. Nemo enim unquã audebit proſi teri, ſe apud idoneos autores ianitrices eo ſi- gnificatu offendiſſe: niſi is plane excors ſit,

30& omniũ indoctiſſimus. Sunt qui has umυ*⁵&—

ꝑvv uocant. ſanè duarum ſororũ uiri aelij, du- o nũcupantur. Alius eſt Iſidori error X X' diſtinct.quo in loco ex eius autoritate refert Gratianus, metropolitanos dici à mẽſura ci- uitatũ, quod falſum eſt, cùm&eνπνωνυν Gæ- cè dicta ſit, quaſi matrix ciuitas, quãobrem per ræ ſcribitur: cùm ſi uera eſſet Iſidori ſen tentia, ανπννοππννσꝙer uν dicendum foret. Suidas metropoles dici tradidit eas urbes,

40 unde coloniæ deductæ ſunt: quoniã hæ qua-

ſi coloniarũ matres ſunt, meminit& in hunc ſenſum Thucydides.

Quid ſignificet lis& controuerſia, item iu- dicium: ꝗ lſidori error in c. forus. de uerb. ſig. CAP. XXIIlI.

Ertatũ eſt uarijs opinionibus inter no- (Ors Doctores, quomodo lis& contro uerſia accipi debeãt.& crebrior ſententia ui- detur eſſe, ut controuerſiam de re extra iudi

so cium acta dicamus: litem uero tũc dici, cum

in iudicio facta eſt cõteſtatio. Sunt qui aliter opinentur, reſpõdeantq; cõtrarijs argumen tis: ut nihil eſt in iure, quod altercando non inuoluatur.Ipſe proprietatẽ ſermonis ex an tiquis ſcriptoribus accipiendam duco:inter quos Corn. Fronto in opere cui titulum fe- cit, de nominũ uerborumq; differentijs: Lis, inquit, naſcitur: controuerſiã pertinacia effi cit:& litigant homines, res in cõtrouerſiam

60 deducitur: ita controuerſia partis eſt, lis ſum

mæ. Ex quibus uerbis cõſtat, propriè quoq́; litem dici antec; cõteſtatio fiat:controuerſiã uerò potius poſt iudiciũ acceptũ.quę ſenten

tia ex Digeſtis ipſis plerunq; probat, licet lu

w. Vc. Luod auttn

lnan fel fcega

lj ffdetſik

L cauſs. Qdt.

tranſact.

üücidriutiun ſoriquim vrdoctus igf dom reperitui 1 waiticaruen ornecdubito, lliitadici aud aridiculo labe noipſe ihib grücoriipſt.

cctmmecum nexidapud ſu ndeſuo nomin heuhchuxsieun al oi apuc umlignilicet t dentia,utnonp- giuitum erudi ſcisqwacamor mümautorem N gulat.forume omlocũ litgan laui negociato deldquodſub ladiciiudicium, qumm uulgo fid ium quippeiuo dnteſtatam oſte tuneſt iudicũ reha Bartoluse d' tcœptum aſ rigier eriſtin mülicationem lenim admite üiuſtitiam ich ninampro