19

DNr ANDrALCIATI

IVRISCONSVLTI MEDIOLANENSIS

in ſecundum lahrum Di ſpuncl lionun PRAEFATIO.

RIBENTENM me,& hiſ ce quil quilijs ſucc ceſſiuas horas tribuentẽ, nihil æ- uèab incœpto deterret, 2 quam quòod feckorum iu⸗- diciũ reformidem. Nam — 2 S eò magis id mihi perti- meſcendum eſt, quim aximis(his præf ertim diebus negocijs diſtrictus, uix ociũ ſtudio ſuppeditare poſſum: quapropter nõ iniuria uereor, ne in nos ſtudioſior aliquis genuinũ merito frangat, minimeq; eius audaciã pro- bet, qui aliud agens, edenda,& per manus hominum itura componat. Sed& his for- taſſe illud ſatisfecerit, quòd non omni laude defraudandus ſit ille ſtatuarius, qui tametſi ipſe poliendi ignarus, corpus tamen ipſum, marmorisqh uenas diligenter conſpicatus, materiam peritiori exhiduit: ſicut nec omni- no illaudati rhetores, quòd nlä nudent,

in quo ex cellentiores oratorum eloc quentiæ aciem ſtringant. Sice enim& ip ſe defendi po tero, qu i locos difficiles& mẽdoſos annota- rim,& ceu digito indicauerim. Prodeat nũc eruditio: raliquis qui maiore eos ocio e cet qui diſtringat, qui expoliat. Verum om nino ab his qui iſta facere po ſſunt, parũ mi- hi metuendũ eſt:ſunt enim in literis fuci qui dam, qui, cùm ipſi uel Cirnæo melle amario ra congerant, doctos tamẽ naſoſ uſpendere non erubeſcunt: ſolumqʒ inde e ruditos ſe ar bitrantur, quòd ſibi tum max imè placeant, cum de peritioribus iudicant. His ego non aliud reſpondeo, quàm ſicuti Sol lon exiſti- mauit, eos demum bene imperare, qui ipſi ſeruiſſent: ita eos demum de eruditis rectẽ pronunciare, qui ipſi uelæquèbene, uel me lius componant. Quandoquidem meo iudi cio is in literarũ paſa eſtra ſolum aliquod no⸗ men mereatur, qui 7 d, σινeειν ualeat. ſic antiquos, ſic etiam recentiorum aliquos ſaudamus. qui nihil aliud quam criticus eſt, is ut phreneticus meritéinſhutatunr Horum igitur cùm uti Megarenſiũ, s 2 Noy, S 0' ai⸗ Eon ſit, ſecundum humc librum di js auſpicib. exordiendum duxi, quem uel ſola nouitate plauſibilẽ forè meritò ſuſpicor, ſtudioſosq; nioc nomine ad eius lectionem prouoco: ex quibus fortaſſe aliqui in hiſce Græcis uerbis maiorem ſermonis puritatẽ requirent: qui uelim ſciant, in facto ita accidiſſe, ut eo mo- do conceptæ clauſulæ proponerctur:necid- circo Iuriſconſultos arguendos, qui non de caſtitate elocutionis, ſed de iure reſponſita- rent. Cæterùm& ſi quiſquam nobis etiam alia obiecerit, is ſibi hoc proponat, eum qui edere quicquam in publicum uelit, periculi gnitudinem non proſpicere, at ſtudioſo- rum humanitati diffidere qui nolit,

10

0

ePli.

40

60

ma ma

1Ar”O

4 Alcia t 25 Celebratißaimũ quoddã Scæuolæ reſponſam

non recte ag T ſematicis translatum, declara⸗ tum CAp. I.

Nſtituto filic hærede. ex eo nepotib. emã cipatis, ita teſtator cauit: Boaεe I 2 oinicay un zosέᷣeᷣᷣα ιο 1 LAngordeus 93) Auε Da 2aν½ Ma aie xlεν α cxe,uo aibis E 1,049 9. 2ynois 6ig Toꝑ&τπτπακννα ovop. Le/& 219 B8K= ba ‿ν u³σα Le⸗ cO ανανε α, 7 aux xoiν ιωνπ(/,᷑ĩ GOygondee 0ro L. ucſeec eedung. da'is zasa Taντνανονασα tsax πν Ʒνρᷣκνμαρ νενν A†uso R U9op. Quæritur cum filius defuncti mutuam pecuniam acce perit& ẽ. legendum hoc modo eſt Scæuolæ reſponſum= non uti ex uulgata lectione paſ- ſim circũfertur. nam& illud mirũ, Accurſiũ pręter morem ſuũ non admonuiſſe lectorẽ, Gręca teſtatoris uerba in ar chetypis eſſe. Bo rum trãslatio hoc modo faciũda erat his, qui Latina barbaris antiſtare arbitrãtur. Hæres meus domũ meam ne uendito, neue credito ribus obligato, ſed ipſa permancat ſimplici- ter in filijs, inq; nepotibus per omne æuum. ſi quis autem ipſorũ uel uendere, uel credito ribus obligare partem ſuam uoluerit, id ei ut faciat, poteſtas eſto, dum cohęredi uedatob- ligetue. ſi quis hanciuſſionem aduerſus fece rit, quod ob pecuniã obligat, inutile& infir- mum eſto. Ex ueteri quippe trãslatione non conſtat, an uoluerit teſtator alijs, q́; fœnera- toribus poſſe ob ligari domũ, cùm uerba illa ſimpliefter poſſint reſtringi ratione aliarum obligationũ:& tamen Græcè dicitur ρν w3 qoodnom ſolum ad creditores fœnera titios, ſed ad quoſcũq; qui pecuniã credunt, referri poteſt. His adde, quòd uerbum illud, n ecq; ſœnerari ſupere eas zin uulgata trãslatio-/ ne Latinè nõ ponitur, cùm fœnerari in paſſi u aſignificatione ueterũ nemo dixerit. Dicet aliquis, quid iſtud ad Iuris ciuilis profeſſio- nem attinet? cui ipſe:non aliter, quàm totus titulus de uerborum ſignificatione.

. 4 Gncca lex, titulo locati, reſtituta: cum tamen ex interpretibus cam deeſſe haclenus nemo ani⸗ maduerterit. CAp. II.

Ibet referre Græcã legem, quæ in omni bus codicibus impreſſis ita deſideratur, ut neq; ullam interpretationẽ Latinã habea- mus. ea in Pandectis Florentinis eſt in titulo locati, ſubſequiturq; legem, cui initiũ eſt, ſi euflocauero. Nodeſtinus lib. VI. excuſatio- num: i 7TiτεοmQπσmQοιεn 2 ſdντονεέ apip exri- αœlα π lanlœgag, uεειέισν alν lcdx la⸗ AUovroi, N e ndo&εενdGhe ̃ 7r0,ℳAA 75 aSDaaes 3 28 Lalxν⁵ HQκωκοαeꝝά dες—xeun(as 1- er ancbd czxearug 2eupos, PTan- 7) 39 doXs⁴ 0 Q S foꝛrxiæs à lafæueias, 69"Le 8 Ku⁴νμμρνιοι&αμαέρνσσι μρ‿ Qτm ·᷑. Qui tutores facti ſunt aut curatores, priuſquam ſatis fece rint, conducere aliquid à Cæſ are prohiben- tur: quod ſiq uis diflimulans progrec diatur, & agros Cæſaris cõducat, uti contrà faciens Fæcitl

Punitur ui unperaior cherys coſtitutr ſe/ turxuclcus cundum

84

nũcrepidę 1 uenin e 4 cege nollius

cimgo uſun

utinad fun

vi habeas, do meim fructu xui iiipræſ Sex-uidebatun nluerĩpignon ſr reepigneratia dlvsnegar Echo genckeltintit. 1 nfEbinquit, dum autin ædesa rapoſſelſſonemf ania ſoluatur& vio Accurſ.&c- lüonenilfrigidin tdipromit 8 tib musdare, cuius ſ raſänionem uca ünadiderim an

etu Oræc

ntamuilleſet V lege,qua Tul Tecxæ Uoculæ drbsinuoluit ð anldhxilſet utſe⸗ umdomini necel uim non utich ſi 1

mreſa 1mpu uyis