k. Mæuius.§. duorum. de le

gat. iif.

15

filio, promneſtriæ, quæ ſuaſerat ut eius ma- trem duceret in uxorem. Igitur in hac rub. ar- bitror legi debere proxenetrijs, ut intelliga- mus hic tractari de arris ſponſalitijs, quæ ui- delicet dantur ſponſis& proxenetrijs, quæ ſcilicet deponũtur apud proxenetrias:& hoc modo rubrica ita generalis nõ erit, quin poſ- ſit comprændi ex his, quæ in tractatu dicun- tur. Cæterùm quòd Accurſius tradit, proxe- netricum dici ſalarium proxenete, aduerten- dum eſt, quoniam Iuriſconſ. in eius tit. lege ultima tradit 6&ęναιιαιννdici: quamuis in uul- gatis codicibus Græca uox deſideretur.

Inl. ij. C. de uet. iur. enucl. quæ dam uerba emendari declarariq́; debere. CAP. XXIII.

N poſteriori conſtitutione, de ueteri iure

enucl. edicit Imperator, ne alicui liceat in- terpretationes in ius ciuile condere, ne ex his aliquid dubietatis inſurgat, unde iterũ omne ius turbetur:quod edictum non modò palàm contemnit᷑, longa iam interpretandi conſue- tudine ab Irnerio cœpta, ab Accurſ.perfecta, à Bartolo, Baldo, cæterisq; μάρμαμεασσν uſq; ad nauſeam aucta: uerumetiã, ſi dijs placet, ne- mo laureola Doctoratus inſignitur, niſi cum hac præfatione, Damus tibi autoritatẽ gloſ- ſandi:ut ſicut prima initia aduerſus Iuſtinia- nilegem auſpicantur, ita diſcant in futurum in eadem corruptela perſeuerare,& in dies aliquid aduerſus legumlatores conari. Libet Cæſaris ipſius uerba referre, quoniam in uul gatis codicibus Græcarum quarundam uo- cularum defectu ſunt imperfecta. Nemo eo- rum qui iuris peritiam habent, audeat com- mentarios ijſdem legibus adnectere: niſi ta- men ſiuelit eos in Græcam uocem transfer- re ſub eodem ordine, eaq́; conſequentia, ſub quo Romanæ uoces poſitæ ſunt, hoc quod

Græci ποQσοʒιʒdicunt: uel ſi quis forſitan per 40

titulorum ſubtilitatem annotare maluerit,& ea quæ a ααιάdicuntur, componere. ſigni ficat illud per ueſtigia, quaſi ijſdem ueſtigijs inhærere, hoc uerò, ſummaria quædam per titulos, quorum mentio quoq; in præceden- ti conſtitutione.

L. Mæuius.. duorũ. ffde legat. ij. non re- cte hactenus perceptam, nunc poſſe intelligi, ſi quis tamen hæc

quoq; ſcripta legat. CAP.XXIIII.

Erba Iuriſconſulti ita ſehabent: Duo-

rum teſtamentis pars fundi, quæ Mæ- uij eſt, Litio legata eſt: non ineleganter pro- batum eſt, ab uno hærede ſoluta parte fundi, quæ Mæuij fuit, ex alio teſtamento liberatio- nem obtingere: necpoſtea parte alienata re- uocari actionẽ ſemel extinctam. Sed ſi pars fundi ſimpliciter, non quæ Mæuij fuit lega- tur, ſolutio prior non perimit alteram actio- nem, atq; etiam hanc eandem partem aliquo modo ſuam factam poterit ſoluere alter ha- res:nanq; plures in uno fundo dominium iu ris intellectu, non diuiſione corporum obti- nent& ẽ. Accurſ, hocin loco non, nanq; plu-

D. Andreæ Alciati 6

res, ut uetuſtus meus codex habet, ſed, ne

plures, legit: atq; exponere conatur duobus modis, ſed mehercule tam alienis à uero ſen⸗ ſu, quantum ipſe à literatis literis fuit: fuit au- tem oppidoquaàm longiſſimè. Igitur ne in his quęminimè neceſſaria arbitror, confutandis tempus terã, ſic in hoc reſponſo fingendum eſſe caſum opinor, atq; ita declarandũ. Fun- dus, puta Trebatianus, cõmunis erat Mæuio

10& Sempronio: fingamus duorum teſtamen-

tis mihi legatã partem huius fundi, quæ Maæ- uij eſt, hoc caſu ſolutio prior perimit alteram actionem, Sed pone non eſſe dictum aliquid de Mæuio, ſed ſimpliciter legatã partem fun- di Trebatiani, an hic idẽ erit quod ſuperius⸗ minimè uerò:& ratio eſt, quoniam Mæuius & Sempronius in eo fundo dominiũ habent iuris intellectu, nõ diuiſione corporũ. Cuùm enim conſtet medium fundum utriuſq; eſſe,

ꝛ0 non tamẽ conſtat utra pars alterius ſit: igitur

non habent dominiũ diuiſione corporũ, ſed ſolo iuris intellectu, quo iure totus fundusil- lis communis eſt. Igitur ſi ſoluatur mihi pars huius fundi, ex quo poſsibile eſt, ut in diui- ſione ſpectet ad Semproniũ, rectè ſoluta eſt: ſi iterum ſoluatur, rectè quoq; ſoluitur, tan- quam ferè eadem nõ ſit, cùm iuris intellectu potuerit uel Mæuij eſſe, ergo tanquam diuer ſa pendit᷑. Idemq; iuris eſt hoc caſu, cùm fun-

30 dus eſt duorum, atq; ſi res aliqua generaliter

legetur, quæ poteſt rurſus ſolui, licet diuerſa ratio ſit in homine generaliter legato. Cæte- rum his ulterius inſiſtere, præſentis nõ eſt in- ſtituti: non enim me præterit, q́; dubitabilis hic ſit intellectus, ut exiſtimo, tamen uerus.

Ro ſiituti Græcum reſponſum hult. de acl.

Coblig. ex cuius ignorantia antiqui decepti, longe de linea aberrauerunt. CAP. XXV.

Ltima lex in tit, de actionib.& obliga-

tionib. circunfertur, quæ ſi eo legatur modo, quo in antiquis Digeſtorũ uolumini- bus conſpicitur,& emendatior erit,& non parum à uulgatioribus differẽs. V erba ita ſe habent: Procurator Seij admiſit ſubſcriptio- nem apud argentariũ uaſcularium in uerba infrà ſcripta: Aru aᷣα επεάνον εσισεε Tor)εραια λοπmπηα Ta εενυςσαεεμρα quæ ro an C. Seium obligare potuerit& ẽ.,(nam

5o quæ ſequuntur, ſatis fideliter in impreſsis le-

guntur.) Cæterùm nec interpretatio Accur- ſij, qua neſcio quis inuertit potius, q́; Græ- cam illam ſubſcriptionẽ conuertat, admitten da eſt, quippe quæ nil cõmune cum uero ſen ſu habeat, cùm in ea de exactione debitorũ, nihil deuaſculis conficiundis minus ſit: ſed hoc modo rectius dixeris, L. Claudius agno- ui, prout adſcriptum eſt, reliquaà nobis de- bita eſſe. Eſt autem L. Claudius procurato-

6o ris nomen, nec uaſcularius artifex quicquam

ad argẽtariam pertinet. Non probatur itaq;, ut Doct.opinantur, ex hac lege, confeſsione procuratoris extra iudicium factam domino

non obeſſe, ſed potius ſi procurator in Arod, lo ſub-

dqprohterleges awroscgid geni mlonem uerba lu quoqp aliq Uhuncmaioré⸗ ſeſicfauoretel nendis non im, nrel Comenſts: abadeclarantur

deuule Græcuj reltie ſgnifcare

Plertur& i

bus huiufm dlore ſuahæred li BaWgaae 9 Tapo mwyxbemluns 4 urnll ntg,en lya 2 dunesnoa,ia,

, n)nualo do. qua nes reddere, Na drendo eos nõ p- dn. leſpondi,no ddiplceret ſed