„Roc

d

90 quæritur, depolte 1 edere:& ideo ſecunäumi quoque actionedeni gendus autem eſthocm S:qui cum Græcacauun t, Accurſ.nihiladmonine e illæ translationes unqu eſius fuerint es inepu nemo, niſipline aurg lectori fierinonznimadt ens paragraphosialegmt s Sempronio dutem R lus minus X.Adſcesch im, ex quibus debersm Titium depoſui: im ſecem: item exralolere (quæ excurnuntd Sge ima hic, ut arbitrob bim dem ipſamè hreimn fer quo d vulgoplecl 1 doteſt Latine dicirolm numero nutriiti,un cenecV pimom

„„ ul Oſtendit biurlm

8 Diſ punctionum lib. J. 4

Lult. C. de bon, auto. ind. poſvid. ex unius

uoculæ ſuperfluitate inenodabllem eſſe. 6 CAP. XEX

Vm Imp. IJuſtinianus ſanxiſſet, ut ſi plu-

res creditores alicuius cõtumacis eſſent, & unus ex primo decreto in poſſeſsionem miſſus foret, is etiam alijs ita prodeſſet, ac ſi il li quoqʒ in poſſeſsionẽ iuiſſent: ſubſequitur in ultima conſtitutione, de bonis autoritate

iudicis poſsidendis, his ferè uerbis: Sin au- 10

tem hi qui detinent poſſeſsionem, uel ex ſen- tentia iudicis rem uendiderint, uel alio quo- cunq; modo legitimo, omne ius, quod in ijſ dem rebus habere noſcuntur, in alias perſo- nas poſt definitum à nobis tempus tranſtule- rint,& certam pecuniã acceperint: quicquid ſuperfluum inuentum fuerit, deponatur& c. Dubitauit Accurſ.quid eſſet iſtud tempus à Iuſtiniano definitum:& nunc idem tempus

tutus, uel exhęredatus: quoniã alioquin agna tione rumperet, ut ex Galli Aquilij inſtitu- tionib. conſtat. Nam quod Jacobus Areneus hic cõminiſcitur, mihi certè non fiet ueriſimi le, qui in ſequens comma illud uerbũ, idem, refert: quaſi diceret, idem eſſe, uel quòd ne- pos ſit inſtitutus, uel quòd exhæredatus. Sed certè hæc ex ſeipſis conſtant, tantum abeſtut noſtris argumentationibus reprobanda ſint.

Rubricam C. de ſenten. ex peric. recit. uitio

ſcriptorum labe non carere:quapropter declarata uera lectio. CAp. XXI.

Xplicandæ nunc ſunt quædam rubricę, quæ propterea quòd corruptæ circunfe rant, non ſatis integrũ ſenſum habent. Etin primis titulus eſt Codicis Iuſtiniani, de ſen- tentijs ex periculo recitandis: in quo lemma- te uox illa, ex periculo, nõ ſat rectè explicari

opinatur, quod in iure dominij impetrando 20 poteſt. nam ſi Doctorũ interpretationem hic

ſtatuitur:nunc id quod ad præſcriptionẽ ne- ceſſarium eſt: quorũ utrunq; non conuenit: quandoquidem ius dominij in pignorib. cõ- uentionalibus, non autem prætorijs impetra tur:itemq́; tempus præſcriptionis expectare nimis longũ eſſet, cùm ſecundum decretum ſoleat ſequẽti anno interponi. Igitur cùm du bitarem, conſului antiquiores codices: in his reperi illa uerba, à nobis, non eſſe: ſed ſolùm

referam, ſcio uix tenere riſum lector poterit: quandoquidem tractari aiunt, quemadmo- dum ſine periculo ſentẽtiæ ferant᷑:& in exem plum adducunt neſcio quem prætorem Ge- nuẽſem, qui cataphractus equo inſidens ſen- tentiam tulerit, dum iram uicti formidat. ſed (ut uerũ fatear) ³εαρυεν e&τέααάου έςα uiX&- *, ut Ariſtophanis uerſiculo utar. quapro- pter ex quorundam ſentẽtia legendum uide-

legi, In alias perſonas poſt definitum tempus 30 tur, de ſententijs ex breuiculo recitandis:tra-

tranſtulerint& ẽ. quapropter libet hæc con- texta uerba aliter intelligere, uidelicet ſtatu- tum tempus ſignificari, non quidem Aà lege, ut uulgò exiſtimatur, ſed ab ipſo iudice: puta quia creditor ex primo decreto ita miſſus eſt ab ius dicente in poſſeſsionem, ut ſi debitor intra annum, ueluiginti menſes non compa- ruerit, habeat ius uendendi ea bona, in quo- rum poſſeſsionem deſtinatus eſt. eſſe autem

ctat enim totus ille locus, quemadmodũ ſen- tentię ex ſcripto recitari debeant. Breuiculus diminuta forma deducitur à breui, hoc eſt, ab ſchedula, ſeu ſcriptura pictatio ue:& ut alios omittam, Impp. Valentin. Valens& Grat. ti- tulo C. de cõuenien. fiſci debit. libro x. inter chartulas(aiunt) confiſcati cuiuſdam breuis aſſeueratur inuẽtus& ẽ. Quamuis futuri ſint qui exiſtimabunt barbarã etiam uocem, qua

tempus id prętoris arbitrio ſtatuẽdum, com- 40 nihil frequentius in Romanorum ſcribarum

muni calculo cenſeri Ioan, ab Imola,& Ale- Xander abundè teſtantur.

L. ſi hœreditas. de teſta. tut. ex minimo ſcri- ptorum lapſu obſcurißimam reddi: quapropter ſuæ luci d nobis reſtituta. CAP. X X.

Vriſconſultus Vlpianus de teſtamentaria tutela: Si pater filio& nepoti ex eo tutorẽ dederit mortuo, uiuente ſe, filio confirmari

dationem tutoris in nepotẽ ex lege Iulia Vel- 5o

leia tradit:cùm enim confirmatũ ſit teſtamen tum, conſequenter tutoris quoq; datio uale- bit in eo teſtamẽto quod ualet, ubi nepos uel hæres inſtitutus ſit, uel nominatim exhęreda tus.Impreſsi codices,& etiam bona pars eo- rum qui poſt Accurſ.ſcripti ſunt, dictionem habent ſuperfluentem, quæ nõ parum nego- cij ipſi Accurſio fecit:ſiquidem poſt hæc uer ba, In eo teſtamẽto quod ualet, ſubſequitur,

archiuis. meminit& plerunq; Lampridius,& huius monetæ conſimiles. In uetuſtis tamen codicibus, itemq́; Theodoſiano Codice uul- gata lectio approbatur, ut fortè dictio illa, pe- riculum, ad experientiam memoriæ referen- da ſit,&oν σ αινιασσ id eſt, à tentamento, ut in di uinatione in C. Verrem interpretatur Aſco- nius Pædianus.

Rub. Q. de ſponſalib. non rects uulgò conſideratam. CAP. XXII. St& malè expoſita rub.Codicis, de ſpon ſalib.& arris ſponſalitijs,& proſceneti- cis. Interpretatur autem Accurſ. proſceneti- ca ſalarium eſſe, quod proſcenetis datur:& cùm de hoc nilagat᷑ hac in tota ſectione, exi- ſtimauit rubricam eſſe ipſo tractatu genera- liorem. Sed ſciendum proxenetriam ſignifi- care conciliatricem nuptiarum:& ſenſu ſe-

idem ubi nepos uel hæres inſtitutus ſit&ë. ⁰o quiori ideo dici, quoniã id minus ſoleret per

cùm aut uox illa eradenda ſit, aut(quod in a- lijs annotaui)legendũ ſit, id eſt: ut ſit ſenſus, ualere dationem tutoris in teſtamento quod ualet: tunc autem ualet, ubi nepos uel ſit inſti

fœminas fieri. Vocatur& promneſtria. Ari- ſtophanes in nubibus:&d& ³e*έκνιμν⁵ννο Aιχιμοοαμ μ‿ιμιο, i ε μαυι επενεσι τιoο ννε Ga. Imprecatur mortem Strepſiades, iratus