ſie dus in. 5. ſi ex b elus lemporupate. f. de in⸗ lap um eſt duminuliin ſ. Alex.in uola reſpõdit didenmmpe. in vj. unrkeunnaeeenn derl. Ex quibus uetöe.. f⸗ Gpß exiſtimarunt nexeltric nem, alioquin uſorsci ij frequentioriconſal id non exiſtimĩt, ſc apreſſim aduerſanhii on ſavisfaciunt jgitran ce ita legẽdumeltehr ceſſaſſet ex ſtpubsinei deia non cellilet Quote te non percpins, hocti ugerius. madinu ulbal tDoctores reſerüdſetu erius ſeruo Meuijpmi zuid patrem ſuumcen efuncto,& lloherctt uius egilſe tihancti Wr num Augen in uer. cer ratione eiustempolbih

1 ſ Cbcodr j. prima o tẽpore, ern 3 iil·Coa.

rit,&r

cconſtitit. a

9

pulatio: quoniam pater amplius non debet, ſed debuit:igitur conſtabit patrem debuiſſe, non debere:quo quidẽ modo concepta ſunt uerba ſtipulationis. quæ ratio leuior neſcio, an abſurdior ſit.cũ enim in ſtipulatione con ditio ubi euenit, retranatur ad tempus, quo concepta eſt,& illud conſiderãdum ſit: certe eo obſeruato, tum debebat, nõ autem nunc debuerat, nam& cum ſtipulatio ad hæredes trãſeat, hæres ipſe qui patris perſonam fictè refert, non ſolum non debuit, ſed nunc de- bet. An in ſtipulationũ uerbis cauillamure- cognouit certe Paulus Caſtrenſis abeſſe id naturali ratione. Secunda ratio affertur, ini- quum eſſe, ut declaratio debiti facta cum hæ rede, qui forſitan inſtructus non eſt, præiu- dicet filio:ſed& hoc leuiſſimum eſt, cum cal culis ducatur ex rationib. quæ nũc tam præ- ſto erunt hæredi, ſicut patri futuræ fuerant, nec probabilis ſit ſupraſcripta præſumptio. Quapropter ineptas eſſe has ratiões animad uertens Iaſon, tertiam hanc addidit. nam etſi conſtet quid, quãtumq́; debuerit pater, non tamen conſtat cum Augerio,& idcirco in eius damnum nõ dicitur conſtare, nec com- mittitur ſtipulatio. Sed& hoc non probaue- rim, cum Augerius hic non differat ab inter ceſſore fideiuſſore ue: quapropter res inter alios acta, quamuis alijs non præiudicet, ta- men ſi actum ſit cum principali, id fidem fa- cit reſpectu acceſſorij: quod pluribus exem plis in tractatu rei iudicatæ confirmat Ale- xander. Omitto, cõmunem hunc intellectũ non niſi per cauillum accepto contextu pro cedere.quid enim aliud eſt ita in terpretari, ſi conditio non extitiſſet, id eſt, quia conditio non extitiſſet? Igitur dubitandum non eſt, quin noſtra ſentẽtia ſit p robabilior. Dum er go in textu dicitur, quæſitum eſt an Auge- rius teneatur, intellige uerbum, tenetur, ge- neraliter, non ſoluùm reſpectu ſortis, ſed etiã auctarij à tempore conceptionis ad euẽtum cõditionis. Et dum ſequitur, reſpondi ſicon ditio non extitiſſet,& ẽ. declara eatenus, qua tenus extitit cõditio, cõmitti ſtipulationem: extitit autem reſpectu ſortis, et acceſſionum uſq; ad tempus conceptionis, pòſt non exti- tit:priore igitur caſu eſt commiſſa, poſterio- re non æque. Reſpondit autem Scæuola ſuc cinctè& breuiter, more ſuo,& uerba contu lit directè in eum caſum, quo cõditio nõ exti tit, id eſt, uſurarũ: quia is caſus magis dubius fuerat. Ratio autem deciſionis ea eſt, quoniã Augerius non promiſit, niſi quod conſtitiſ- ſet:igitur donec conſtat, nõ eſt in moratnon debet ergo ſoluere ſeu fructus, ſeu uſuras medij tẽporis, quæ ſolẽt deberi propter mo- ram, cum ipſe nequaquã in eam inciderit. Et ita diſputationis cauſa diſſerebat Alciatus.

Titulo, de fideicommiſß. libert. reſponſa quædam correcta. CAP. XIIII. D' fideicõmiſſarijs libertatibus ſic legi-

tur apud Celſum: Scæuola Claudius,

1 1l punctionum Uib. J.

10

20

30

4⁰

50

60

10

cùm tibi iuſſum fuerit m

di iut r anumittere, utiliter datur fideicommiſſari

a libertas. Sed ex no- ſtro perueteri codice aliter legendum eſſe admonemur, nimirũ hoc modo: Celſus lib. XXI. ad Sabinũ Acciolam: C laudius, cùm uiſum tibi fuerit, manumitte, utiliter datur fideicommiſſa libertas. Sed& eodem titulo in lege, generaliter. uerſiculo, cogetur. dum dicit, Si hoc maluerit is, qui rogatus eſt ma- numitti: fuperfluũ eſt uerbum manumitti, ex antiquo codice:& hic non ſeruus accipi⸗ endus eſt(quod fecit Accurſius) ſed ipſe hæ res. Et paulò inferius: Sed potius ab eo adli- bertatem perductus, qui erat rogatus manu mitti. In antiquis legit, manumittere, quod magis placet. Quin etiam in l. fideicommiſ. lib. ita dari. dum legitur uulgò, ſite merue- rit, corruptus eſt codex: quia Latinè non di- cimus mereo te:quapropter legendum, ſi de meruerit, ut hæc præpoſitio in compoſitio-⸗ ne augeat, quæ quandoq; minuere ſolita eſt.

L. Imperatores. de appell inemendatamcir

cunferri:& propterea d nobis tractatum, quomodo

reſtituenda udeatur. CAP. Xv.

Mperatores Seuerus& Antoninus re-

ſcripſerunt, appellationes, quæ retrò ad principem factæ ſunt, omiſſis his ad quos de buerunt fieri, ex uno ordine ad præſides re- mitti. Lex hæc in tit. de appell. corrupte cir- cumlata, maximũ Accurſio negocium fecit, dum unum ordinem nunc interpretatur re- ferri ad clariſſimos, nunc ad ordinem, qui ſit ut à minore ad maiorem prouocetur:& u- trunq; non cõuenit. non quidem prior, cùm præſides ipſi clariſſimatus dignitate fungan tur, nec de clariſſimo ad clariſſimum appelle tur. ſed nec poſterior, cum deficeret reſcri- ptum in eo, quod maxime intererat referre, uidelicet à quibus iudicibus prouocet. nec enim paſſim uerum eſt, à quibuſcunqʒ; iudi- cibus retrò prouocetur, ad præſidem nego- cium remitti.Igitur ex antiquo codice ubi le gitur retrò, repone recto: ubi uno, imo. Ap- pellauit autem imum ordinem, magiſtratus municipales, quorũ ordo infimus eſt:& ab his ad præſides iure prouocandum eſſe, uul- gò dicitur.

Alexandri Imp. reſcriptum inter tracla- tus appellationum, hactenus à nemine intellectum, nunc no⸗ ſtro Marte de Græco translatum, unicuique poſſe intelligi. CAP. XWI.

Neodem titulo alia eſt lex Gręca Alexan

dri Imp. ab aliquo in Latinũ uulgò tranſ- lata, qui ſe& Latinè& Gręceè nihil intellige- re demonſtrauit. ea rectius hunc in modum tranſducenda fuerat:Imperator Alexander uniuerſis Græcis in Bichynia exiſtentibus. Prouocare quidem qualiter quiſquã ab ius dicentibus prohibeat᷑, non uideo: cùm aliam uiam capeſſentẽ, idem facere liceat,& ad me celerius deuenire. iniuria autem,& ui aduer ſus prouocãtes uti,& cuſtodiam militarem