matoril Dla,. . Arldus utacſert In Baxt.Igerit.

runt. 4 di

— gaſ J.,

„. unde lon

dun ket.zaemn

uunca nobix emenag 3

0

uöen

tiſsima eſt Impp Din

ſer

uani conttituno, itt 9 wl

it, un elegitimi àu

1

alloribus lib, hveite hoc,an denueritquboh e, line uoluntrexquit quærẽdum eſt ſed Na jelbonorũpolſiltne

g. in d.§. duo iptũ, ſi ita legarur,nund 3

adduci uidetur, qum du inquirendum an uba- erit line uolũtate ſbian tis. nam cum hærediual no, qui extrinſecuserdi a:ſi probetur aiquemt re cum animo acquitii

contrario, ſiprobebmmii. de condic. adipiſcendæ æredintiſcauſam. tu non adidiſſe curhjn t cumidemſit lelitom dmiſerithæreditat b em: Quamobrécm Kr Jlumitate dubiarem-

pa illa,1

Ulat

npe N P polta qurden,,

t 3 eceptatuenn 1

olä ctioni- ſedäroh, bſt Barolramu 1 Lare comenäun,

pr ſſtreliun, nl. wn

di Amp gy Fhbid

5

admiſerit, non ſequetur uerè eſſe hæredem. Cui rationi, cõcordi omniũ interpretũ con- ſenſu reſpõdetur, ita textum accipi debere, ut principium in eo intelligamus, cui delata non ſit hæreditas: finem ueròo legis cõtra, in eo uidelicet, cui ſit delata. quæ portenta ſunt hæcè quæ cauillationes? ipſe certè totam le- gem, cum delata eſt hæreditas, accipiendam puto:nec id admiſerim, idcirco quòd quiſqᷓ;

Diſpunctionum lib.*„

uerbis precatiuis, teſtamento facto, nonnul los ei uoluerit ſubſtitutos, nihil prohibet fi- deicommiſſum petere, uelab ipſius hæredi- bus, qui bona inteſtati tenent: tunc enim lo- cum habent, quæ regulariter traduntur, ea quæ in teſtamento relinquuntur, ſi ex te- ſtamento non adeatur hæreditas„non ua- lere, quum uerbis relicta directis adiri potu- it hæreditas, non quum illa ipſa ſic data eſt,

res hæreditarias retinuerit, in dubio exiſti- 0 ut eſſet etiam ab inteſtato ſucceſſoribus po-

mandum adijſſe, niſi fortaſſe is ſit filius, qui uel ipſo iure eſt hæres: quo caſu lex iſta non procedit, cùm ex rubrica conſtet, de legiti- mis& cognatis hunc titulum principaliter loqui, non de filijs. Itemq́;, niſi cum alio is de re hæreditaria cõtraxerit, ne ſcilicet ullus ca ptioni ſit locus. Et ita quandoque diſputan- do defendi.

L. cum putarem. ſamil. erciſc. declarata aliter, quàm alij existimauerint. CAP. VIII.

NX lege, cum putarem. familiæ erciſcun-

dæ, ſub ipſius reſponſi finem Paulus Iu- riſconſultus de cohæredibus loquens, quo- rum alter falſo cohæres exiſtimabatur: Pla- ne, inquit, ſi ſine iudice diuiſerint res, eti- am condictio eſt earum rerum, quæ ei ceſſe rint, quem cohiæredem eſſe putauerit. In an- tiquo meo exemplari fidelior hæc lectio re-

. 1—. †,..... peritur: Plane ſi ſine iudice diuiſerint res, e- 30

tiamcondictionem ei, qui fuit hæres, compe tere dici poteſt: non enim tranſactum inter eos intelligitur, cùm ille cohæredem eſſe pu tauerit. Ex quibus uerbis colligitur, ſi tranſa ctum intelligeretur, nullius partis condictio nem dari:& tamen Accurſius plerunque in hac fuit ſentẽtia, in diuiſione hæreditaria, in qua tranſigi uidetur, pro parte euinci poſſe, & pro parte condici: quod meritò reproba-

ſtulanda: quod reſcripſimus ſequentes ad- ſeuerationem tuam, quaſi ſcripta hæres non fuerit iure adoptata:alioqui ſi in familia reli- cta, hæres facta deceſſit, conſequẽter ipſius hæredes petitioni fideicommilſi reſponde- re coguntur. Ponendus autẽ ita eſt in facto caſus: Titius habens adoptiuã filiam, ſolam hæredem inſtituit:& præterea prælegauit e- tiam fideicommiſſum, in quo fideicõmiſſo

a0 ſubſtituit& quoſdam hæredes, ſi moreretur

ante duodecimũ annum: quæritur quid iu- ris? Etreſpondent Impp. ſiue filia adeat, ſiue nõ, fideicommiſſum deberi. nam cum teſta- tor ſolam eam inſtituit hæredem,& præte- rea prælegauit, illud prælegatum, ea adeũte hæreditatem, eſſet nullum: quiaà nemine ſi⸗ bijpſi legatur. quapropter uidetur eam fuiſ- ſe defuncti uoluntatem, ut eo caſu ualeret, cùm nõ adiretur hæreditas: igitur filiæ com- petit fideicommiſſi perſequutio. 8ed pona- mus eam adiuiſſe hæreditatem, uel fuiſſe hæ redẽ ipſo iure,& deceſſiſſe intra duodecim annos, num fubſtituti admittentur? Videba tur nõ admitti, quia fideicommiſſum à prin- cipio eſt inutile.contrà reſpondetur:quoniã uel ſola uoluntas ex coniectura in fideicom miſſis ſufficit. Determinãtur itaqʒ hac in con ſtitutione duo mehercle pulcherrimi caſus, et ualde dubitabiles, qui etiam ex uulgato ex

tum eſt, nam& noſtræ huius legis generali- 40 emplari colliguntur, ſi ubi legitur peti, pe-

bus uerbis conuincitur: dum enim dicitur condictionem dari, quis æquo animo coar- tationem hanc admittat, ut intelligamus pro parte tantum dari, pro reliqua uerò rei uen- dicationẽ? Nec me mouerit Accurſij ratio, aſſerẽtis, cùm rem meam quaſi ruam trado, non transferri dominium: quoniam qua ra- tione pro dimidia transfertur, eadem& pro tota transfertur, cùm in diuiſfione uniuerſita tis altera res in locum alterius ſuccedat:& quod unus hæres habet, ex ſeipſo habere, non à cohærede creditur: quod& Bartolus annotauit.

L. eam quam. O. de fadeicmiſſ. hucuſq; non

uero ſenſu declaratam: quare emendatur, uti debuit. CAP. IX.

MRactatus fideicommiſſorũ inluſtin. Co

dice hoc reſcriptum habet: quod ut bre uitati conſulerem, non ut uulgo legitur, ſed ut in an tiquo meo codice extat, referre ope⸗ ræprecium duxi. Eam quam fratertuus inſti tuerat, ſiue quæſita, ſiue non quæſita hæredi tate deceſſerit, cum tantum ſimpliciter ante

quam duodecimũ annum æxtatis impleſſet,

tere corrigamus: alioqui cæteræ interpretũ expoſitiões, ſalua Latini ſermonis ratione, non conſiſtunt. Quod autem in principio di citur, ſiue quæſita, ſiue non quæſita hæredi- tate, deflecte ad fratrem, ut is perierit, ex cu- ius teſtamento uel quæſita, uel non quæſita fuit hæreditas. uel ſi reſpici filiam mauis, in- tellige, deceſſerit: non tunc quidem, cùm pe tit fideicõmiſſum, ſed poſtea: utid uerbum,

50 deceſſerit, tractum habeat.

Indefinitione furti, quædam uerba fuper⸗- fluò addi, alia; corrupta eſſe. CAP. X.

Egem primam de furtis, quæ Iuriſcon- Lun Pauli eſt, ex antiquo codice libetin mediũ afferre. ea legitur hoc modo: Furtum à furuo, id eſt, à nigro dictũ Labeo ait, quòd clam& obſcurè fiat, et plerunq; in nocte:uel a fraude, ut Sabinus ait: uel à ferendo, ſeu au

6o ferendo:uelà Græco ſermone, qui αεα ap

pellant fures: imò& Græci dixere να‿eκ ë- aν&⁊. Dein paulò inferius: Furtũ eſt con- trectatio rei frauduloſa, lucri faciendi gra- tia: id eſt, uel ipſius rei, uel etiam uſus eius, aa 4

l. fideicommiſ 9. ſic fid. de lc⸗ Lat. iif.