Epiſ bola nUmcupatol ld. 1

etiam reluclantem in noſtram ſententiã uelmmus pertrahere: liberũ untcuip tudicuũ fiuimus:

nelut in apparatiſsimo cõuiuio plurima fer⸗ ula apponuũtur, ex quibus quod magis Iaptat, uocati

eligant: ita hone ſlioris ocij ſluctoſis pro ferculo hic exhubetur liber, Luemis demũ legat, pro

betq;, ad cuius ſtomachũ hæclecl lofecerit. Eao quidem ad utrã ſubeundã aleam paratus, con

ſtanter qualecunp; iudiciũ tuleroꝛut ſi forte populari aura exceptus, multorũ mcnsbus tritus

Fuerit, non idcirco exultem, criſtãmue tollam, cũ plures malos Bias exiſtimauerit: uel& conuerſo

ſi rarißimũ quenp; eius leclio retinuerit, hac cauſa mihi ciſpliceã, cum deſerto ab omnibus au-

qitorib. diſcipulo, Antigenidas muficus, Wliht, dixerit,& Muſis cane. duuus exemplã mnta

Loeus Tran⸗ tus Auguſtus cum ommu cauillis obnoxtũ Tberium pſe approbaret, oον—uit, 0 Taοαμσ vaun œxνο ⁹εTiberi: ut meritò, quacup huius noſiricœptiſe aleauerterit, etiã clariſ. uirorũ exem plo habec unde cauſam tueri poſeim:& his quidem pſe ſatis aduerſus caninã h cundtam

furmum me pᷣraæparaui. Minus certè negocj exbibebuũt, quos togatos uulturios uer appellaue

ris, qui non alio fine Juri ciuili aßciduam dant operam, qᷓ ut aſsidui fiant, hocq; potiſoi nũ ſtudio

fint locupletes. nam hiut plurimũ ſolis interpretum uulatiſoimorũ ſcholijs immerſi, cium latind triauerba eſſari nõ poſeint, non eſt quod dubitem aduerſus illos ett intra teli iaclũ nudus bro-

greci. Intendi animu tandiu, in dies horas hoc ipſum ago,ut Bartolt, cæterorũq; fentètias arlonerant

optimè tencã: quo in ſtudio nec recétiorũ uolumina auerſor: adlubeſcut mihi ea ommia, autoreri; ag apolion

ipſos ob ingenij quandam perſpicactã, acumenq;, non modica in ueneratione habeo. Cœteruuix 1Luinæ lingue

9 4— ſ„ 2 c dalul s certa . 7- 2— te 2 kctεο§ rœdicantes.. ¶J ο oſſum dTe,CIIII! OpPtime Iu ſconſ./ 71 onſa /e 711 rP C. 7 cüi rat

omnia potius cõminiſcuntur, ́; quæ ad Dion)ſiũ, ut in prouerbio eſt faciant: quos tamen nõ du nairn nomẽcl bito ſi noſeras haſce pauculas interpretationes utciſſent, de ſua ſententia in noſtram quandop miſtror tiu tranſituros. quod minimdò noſtrates Iſti recẽtiores facluri ſunt, qui ubi baulo elegantioré libellũ ſune iin uiderint, attonitt, tanq; ueteres illi barbart, Romand aciem uix oculis/ uſtinent, quin etiã ueluti Seere 7 magica mantbus deturbãt. quodetſi mibi cõtin at, nõ imiquo tamen animo laturus ſum: quando- rnſqlulo exor quidem Lucilij exemplo, qui Tarentinis, Siculis& Con ſentinis ſolũ ſe ſcribere atte ſtatus eſt, indemii expl ipſe humanitatis ſtucijs inſignibus tantũ! uriſconſ ſcribo, O non aliter ́; à deorum mſterijs, edinän brofanos omnes, impiumq; uulgus hinc arceo. E xplodant ergo reijctant, deturbent: id nõ ſecus nn ſenann boni cſulam, qᷓ ſi rem nibilad ſe pertinentem, ne attingere quidem uelint: quań; I nulhi ſatis rircuoxſip An Fuerit paucorũ conſenſiis, non omnino noſtrus lucubrationes aſpernantiü: nec enim eò temerita lhane tis mihi progredi licet, ut librum hunc brotinus approbari,& ceu Dhidtacũ opus in Mineruæ e arce ſlatui uelim: quapr pter non niſi multorũ,& præſertim cõ ſultißs. uiri Iacobi M. zmutij con delbaſſem ann uicio ferè debellatus adduci botuiut in apertũ, tanqᷓ; inſionem tabulam referrem: ceſßi tamè plu naain ulgatsc rimorũ tudicio, maluiq; nimiæ factlitatis, moroſc cuiuſdam cõtumaciæ reus deſcribi. Doſtp; vce confe ocus Quinti⸗ i„itur uela uentis bermiſimus, urã(Juod ille ait) ſoluentibus bene precemur: ne ea, ut h ſis 8 vninh dan Hocijs accidit, utre dilapſa, in eſtrogonas Circæũq; littus no ſtram pend diſieclam ratem mpin dun baan Lat. Idautem periculi ut audacius pertranſeã, tutelare alt quod numen delr gẽdum fuit: quã Her⸗ dudn profell Fonam tu ampliß. pater, ſenatusip noſtri columen Ioannes ur ſuſtineres, cum etiam at etia deſt meninül d deraré, poſſe id aſſe qui muhi uiſdis ſam ſi opus hoc, qualecũq; eſt, tibi decicaré: quod ut ficerem, p Sexem Segregia merita tua,& clariſoim illius utri Antomja! rato, qui tibi primariũ hunc locum tfaſſßo demadauit, autoritas impulerũt. St enim ſummã integritate ſapientid, æquanimitaté, iurn bru unehs, denttam perſpicere uoluerimus, nõ aliud clarius exemplum etic inter ucteres inueniri Poteue Dean 1 rurfus ſ1 antmo aduerterimus quata ctint dtignitate principẽ hunc inſenatu locũ tuearis uert te blid naa Ffummi illius uiri perſonaã ſuſtinere non aiſfitebimur. Sed hæc auribus tuts iam ninus perſtilla dſdumn 3 ta ſunt, qui cũ quotidie beneficere non deſiſtas, in cömuneq; ampliſsimæ huic urbi conſulere, plu dasſäbu rimas quoq́; de te laudes auctre cõpelleris: quandoquidẽ hocuel maximũ uirtutis præmiũ eſl, dg mourlte laus O gloria. Acipe mgitur, cõſultiſime uir, Diſpuncliones haſce nogtras, ea lege, ut arbi menile cei l

Ine tlone —„ f 1 trio tuo uel ſlent, uel cadant: autorei ipſum iandiu tibi adaiclũ cõmendatum habe, Bene uale. emi