Clariſsimo& optimo uiro Dn. Ioanni

—

Seluæ regi ſenatus Mediol. præſidi And. Alciatus luriſconſ. S. D.

4 lumina id moliri auſint: quippe cum in cœteris ferò aruibus, ſi myſtica& medicinam demas, nullo humani generis incõmodo peccetur(nec enim mul- „, 7 bu reſert, inemẽdatus circũferatur alicuius hiſtorici, poëtæ, mu ſici, aſtro nomi, huiusq́; Proſe ſsionis autoris quiſquam liber) in legibus ipſts ſi quoduerbum uel excidat uel mals percipiatur, maximum da e opibus wene S quapropter quæ 2 muneris partes eſſe deberent, ſatis hoc ipſo admonitus, non ſine fumma trepidatione quicquam innouare auſus fui, etiam ſi certiſsimis fers rationibus adducerer, donec emendatiſsimis quoq́; codicibus noſtras annotationes comprobari poſſe cognouiſſem. Cum igitur& plura à nobis collata exemplaria fuuſſen, cum item Hetruſcorum Dandeclas obiter, ceu per tranſennam, legere mihi datũ eſſet, decreui pauculas aliguas de multis, inſigniores tamen, in codicillum ob- ſeruationes redigere, mediaſlinisq; ſeruolis, qui in alienum locum impudenter obrepſerant, de familia eieclis, ordinarios reſtituere,& quantum in me eſſet, in libertatem aſſerere. quodnum ſatis legitimò nobis Faclum ſit, id omne, uelim nolim, ad lecloris iudicium pertinet: in cuius no tione cum tergiuerſari nequeam, ſolum illud reliclum eſt, ut facilem candidiq; peclorts ſortirt deſiderem: qua in re optima me ſbe plenum, merita certè noſtra conſtituunt. cum enim non am buriom opus id ſcripſerim, cum Or ſuperbiæ multò minus& me tribuatur, quid eſt quòd qubi- tem, ne non bumanum modeſtumq́; habere contingat: cum item delator ipſe neminem in ius uo- cem, famæq́; aliorum per me nihil detraclum ſit, non eſt quòduerear, ne crabrones dicar exci- taſſe. Aecedit his minimd ampulloſus titulus, demiſſcc; fub illum diſputaticulæ, quas etiam ſiuiderit Momus, minims operaæ precium fclurus eſt: ſtuerum eſt, ſumma petere liuorem,& rapidiſsumis uentis inconcuſſa radice ſtare rundines. Von hic magnam eruditioné quiſquam requirat: minusq́; à leguleio ſermonis nitorem,& ſli candoré expeclet: rebus ſolum ipſis pu Sramus, idip, ne fruſtra membranæ occuparẽtur, quantò paucioribus uerbis fieri potunt. VWon opis tographa,& uel intergo Quod ille ait) Oreſtem ſcriptuũ multi ficimus: agellus noſter mi nor eſt,& Cun uilioribus Vſolum holuſculis luxuxiet. Deſideret quiſquã lepidum dicendi chara clerem, exqutrat eruditionem(non noſtrũ hoc onus)is alios adeat, uel certè miſcellaneis immo retur. Exoptet neſcio quis plurimarum obſeruationi ingentem ſyluam, res ipſas curet, Slylum guamuis ineptu non auenſetur, poterit& hoc ab aliqutbus accipere. Exierunt O- dignæ leclu aliæ annotationes, in quibus& bonam frugem colligere ſudioſi poſſunt,& recentiu autorum ingenia admirari: eos ipſe imitatus in Juris ciuilis qiſciplina compoſui, quæ illi in alia profeſ- ſione Faclitauerant: ſed in eo mihi qurius certamen fuit, quòd nemo eſt tam infelicis ingenij, qul non Paucos apud quemcunq; autorem locos poſait uel emendare, uel diuerſa à cæteris IFententia interpretari,& id etiam, ſi cin placet, ſine ulla preuaricationis noxia:at qui de uno codice id- ipſum Fictat, n5 paßſsim ut opinor) reperietur. Extitere qui ante nos paucas quaſdam notulas hoc traclatu uulgauerint, ſed illi quidem, non dicam aridi& ieiuni(quandoquidem idaà nobis etid ultro affeclarũ eſt) ſed nullius plane iudicij literaturæc; fuerüt: ut non iuiuria temeritatem damnes, ea quæ pſi ignorãt, publicæ editioni mandantium. Contrù& alios cerneree perq; eruditos, quitamen quòd fers omnia ad humanitatis ſtudia defleclant, luriſconſultis ipſis non æquè magno ſunt uſui. Terum hoc in re literaria frequens uitium eſt, quòduidelicet æca ambi tione omnes ducamur: neq; eſt quiſqua, quem non in aliqua re uidere Suſfenum poſeis: quamob

rem O ſortaſſe nos, noſtraq́ ſuſpendet naſo aliquis præ ſertim cũtam liberè auſus fuerim, etiã

aa 2