a l. omne:z. C. de

ferijs.

12²2

13

14

15

16

4²27

Imp erij, cùm uidelicet ad imperiũ princeps afſumptus eſſet, quorum& in iure mentio habeturꝰ. Imperatori Veſpaſiano diem Im- perij fuiſſe Calendis Iulijs, eumq́; in poſte- rum celebratum, apud autores traditum ex- tatConcipieban/ tur ob ſalutẽ prin- cipis à ſacerdotib. & Conſulibus, id- que poſt tertium diem Calendarum Januariarũ, ut hic dicitur: pertine- batq;ʒ in prouincijs hæc cura ad præli- des, qui commili- tonibus& Prouin cialibus præibant, ut Cæcilius Plin. libro xX. Epiſtola- rum eſt autor. Ca- lendis ipſis, nõ au- tem poſt tertiũ diẽ hæc uota ſuſcipi Cornel. Tacitus li- bro quarto ſentire uidetur. Idem T'i- beriũ ægre tuliſſe tradit, quòod Pontifices cùm pro eius incolu mitate uota fuſciperẽt, ijſdẽ dijs filios quo Germanici cõmendaſſent. Sed& libro Xxvi. Traſeæ ab accuſatore obiectũ ſcribit, quòd principio anni ſolenne iuſiurãdum uitaret, nuncupationibusq́; uotorũ nõ adeſſet, quã- uis quindecimuirali ſacerdotio pręditus. Ad dit Septimius in Apologetico, tum ſolitos ciues focos& choros in publicum educere, uicatim epulari, ciuitatẽ tabernæ habitu obo lefacere, uino lutum cogere cateruatim cur- ſitare.t Concipiebantur& pro ſalute princi- pis uota à priuatis, aliquid uouẽtibus, ſi prin cipem ſuperſtitem reliquiſſent, ut in Augu- ſto Tranquillus oſtendit. Idem autor eſt, C. Cæſarem Caligulam pleroſq; huiuſmodi cõ ualeſcentes, tanquam impoſtores per ora ho minum traductos, infulatosq; peſſimè mul- ctaſſe, quoſdam etiam ad necem uſq; compu liſſe. ſErant& alia uota, quæ in quinquen- nium publicè nũcupabantur, habebanturq;

ta ſuſcipiuntur.

Telũ uulgò quidẽ id appellat᷑, quod ab arcu mittit᷑:ſed nunc omne ſignificat᷑, qd manu mittit᷑: itaq; ſe quitur, ut& lapis,& lignſi,& ferrum hoc nomine contineat᷑: di ctum ab eo, quòd in longinquũ mittitur, dνν Qπι τνπν græca uO- ce figuratum:nam et hãc ſignificationẽ in uenire poſſumus& in græco nomine: nã

qᷓd nos telũ appella-

D. Andreæ Alciati in tit.

20 uocat, apud nos au-

4²⁸

decenniũ diſtuliſſe, atq; item in aliud. Quaã- obrem eius ſucceſſores, licet perpetuam ad- miniſtrationem accipiant, ſingu lis tamen de cem annis ludos uouent, quos celeberrimos faciunt, tanquam principatum tunc renoua re incipiãt. ¼ Hinc & uicennalia& tri cẽnalia dicta ſunt. Notant᷑ autẽ in ue teribus numi ma⸗ tis hoc modo, vor.

mus, illi 3⁰³εappel-

lãt: eoq́; nomine uul X 3.

9⁸ quidem id ſignifi

catur, quod ab arcu

mittitur. Sed nõ mi⸗ x. vo T. X X. vor. nus omne ſignificaf, XXX. Horũ memi quod mittit manu, nit rebellius inui

ta Galieni,& Am-

x ππ B‿‿νᷣu,& id q́d ab arcu mittit᷑: apud Gręcos quidem pro prio nomine bνeν⁴νμαα

mianus Marcelli- nus, qui Conſtan- tium Imperatorẽ ſcribit Arelate tri- cennalia celebraſ-

tem cõmuni nomi- ſe, Theatralesc& Circẽſes ludos am ne telum appellatur: bitioſo apparatu

ſic& Xenophon: Beh ⁵,α νο oτο ηορσσπ— Sxba‿νe νσεον⁴α„Moa⸗ 5⁰⁷ 10 015 ¼

1§. TEILVM.) Pie ctit lex Cornelia eum, qui cum te- lo caufa hominis occidendi fuerit: tdubitatum eſt quemadmodũ telum accipi-

30 endum ſit:& non ſolùm quod ab arcu mitti-

tur ſignificari, ſed omne quod manu mitti poteſt, Iuriſcõſultus ait, tidq; argumento ab etymologia ſumpto: ſiquidem telum dicitur de* Q̈ ⁊ν νν, quod longè ſignificat. Probatur idem& Gręci ſermonis ſimilitudine: tquod enim nos telum dicimus, illi 3⁰α dicunt:de duciturq; ea uox mπνσ̈ άαda, id eſt, à iaci endo. f Quãuis quod arcu mittitur, propriè ab eis 7ueέ̈ νμασάdicatur: ν⁵ enim arcũ ſigni-

40 ficat: unde& toxicum, quoniam eo ſagittæ

intingebantur, ut Plinius ait. Quòd autẽ ita ſit in ſermone græco, probat Iuriſconſultus autoritate Xenophontis, qui ita ſcribit lib. expeditionis Cyri. v. za Bi ⁵αςο ένυασνmMwW2W oeVH 1& σφαρQσOο⁸Gᷣωαε,ππυννοεσι* C Gisoi. Huiuſmo di, inquit, tela ſimul ab eis habebãtur, lanceę ſpicula, fundæ, plurimis autẽ& ſagittæ. tSic autem emendandus hic eſt locus ex antiquo rum codicũ lectione, ſuſpicorq; eodem mo-

tum ludi pulcherrimi,& Quinquennalia ap so do ſcriptũ fuiſſe à Tribuniano in Inſtitutio-

pellantur. fEorũ origo uidetur ex libris Si- byllinis emanaſſe, quibus tradebatur, ut in difficilimis Reipublicæ temporibus uer ſa- crum uouerent, ſi ad quinquennium proxi- mũ res ita ſaluæ, uti tunc erant, forent: cuius rei libro x X XII. T. Liuius meminit. Horũ uotorũ ludorumq́; Quinquennaliũ& Na- Zarius,& Mamertinus in Panegyricis men⸗ tionem fecerunt. r Sunt& Decennalia uota, quorũ rationẽ Dion in Auguſti uita ſic exe- quitur: cum Auguſtus Rempublicam reſti- tuere uellet, reclamantibus cunctis, non ul- tra decenniũ ſe imperaturũ promiſiſſe, quo tempore elapſo, precibus adactũ, in ſequens

nibus ſub rubrica de publicis iudicijs, ubi e- pigramma in Xerolopho ſcriptũ allegatur. Quamuis enim me no lateat, in Xerolopho tripodes fuiſſe, in quibus epigrãmata ſcribi ſolerent ut etiã Prilcianus libro primo ſcri- bit: Xerolophiq; mentio pro tumulo ex con/ geſtis lapidibus facto ſit etiam Suidæ:tamen conuenire magis uidetur, ut Xenophõtis fa cta ſit mentio, acceperitq; Tribunianus eum

6o locum a luriſconſulti hoc reſponſo.

Hoſtis apud antiquos pro peregrino.

2 Hoſtire ſignificat æquare,& hoſtimentu pro æquamento. 3 Hoſtis pro perduelle.

4 Hoſtrs, publicos inimicos ſignificant.

19

20

21

6 dceuſiusinteli

anſl 3 ltioneuitug!

MWwiie fronenonume 4 ſcham urram cll U euerbo, chat. Gliyyeluuo paume Chruspani. NVO 8 NO5 antiquos pr qucdiijs legibi dided par nobi gurreligniftcu nentumeſt dic) ihoſtinentũdat WDeinde cœptae cqpb ut uidelic unliliiurege mprocedere en bell capiebant, rum eoiureac li lucrarinemc dacquirebant: autffaudem ge duſarem gerete lueciuili Romar tim quales cet bles publicos leeres,quia cum ſclet perduellio

t llg erduellion, S eeninubc