Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4²3

minium, pręſcriptione utile ſolùm acquiraf᷑.

3 ſſe autem uſucapionẽ in rebus mobilibus,

præſcriptionẽ in immobilib. Quæ ſententia omnino mihi placet:paſſim enim ueteres

a kiij ſi fr. in uſucapionẽ appellant, etiã immobiliũ rerũ:

fin. l. eum qui.

de uſucap.

idq;& luriſconſul

torũ uerbis,& ex IDEAM LIB, SINGVI. AD XII. tabularum le s.c. TERrTVLI.

Se Teoeſeihao⸗ LEN CCMNE Wn. ribus,& M. Cice- 10 rone, præſertim in Vod dicimus 3 Topicis, ꝓbari po- eu qui naſci ſpe

4 teſt. t᷑ Præſcriptio-

5 16.. iij. in ſununa.

6 dam argumentis diſſentiant. tIgitur p

c I. alienatiõis. 5. eod.

7

d I j. in fi. dea- qua plu. ar.

8

e l. ſi quis empt. §. j. de præſcr. XXX.

f c. fi. de præ- ſcrip.

nemuerò aſſumere propriè uidentur pro ex ceptione ipſa, quæ ex uſucapione deſcendit: & ideo rectè iudicio meo diffiniuerunt uete-/ res, Præſcriptionem eſſe exceptionem, quę ex temporis lapſu ſubſtantiam capit,& actio ni obijciturb. Licet Neoterici futilib. quibuſ-

capionem acquiri uerum& directum domi- nium, ſiue mobiles ſint res, ſiue immobiles, ego arbitror. Et cùm dominium ſit iuris, eft dubium, poſſe autoritate legis propriè& uerè trãsferri. Nititurq; ea ratione lex, quòd qui uſucapi rem ſuam permittit, præſtare- ſenſum translationi uidetur, alioqui necmo biliũ rerum uſucapio unquam procederet, cum inuito domino cõtrectatæ res, uitio rea-

li, id eſt, furti afficerentur: quo caſu lex Atti- 30

nia uſucapionem inhibet. Cum ergo in hu- iuſmodi rerum uſucapione ceſſante odio fu- ris interpretetur lex acceſsiſſe cõſenſum, me ritò dubitandum non eſt, directum dominiũ acquiri:in rebus autẽ immobilibus, cùm ad- uerſus ſcientẽ& negligentẽ uſu quis acqui- rit, eadem ratio ſuadet ut idem credamus. In ignorante magis dubitari poſſet: ſed tamen tum quoq; propter autoritatem legis uerius eſt, directum transferri: licet ratione naturali perſpecta, quãdoq; dicatur utiliter aduerſus eum præſcribi, idq; eius effectus eſt, quòd rehuiuſmodi ad extranei manus delata, poſ- ſet naturalis dominus uendicatione uti, nec admitteretur poſſeſſor, qui ab alio uſucaptũ eſſe affirmaret: quid enim ad eum pertine- ret, de iure alterius diſceptare? tIllud uulgò cognitũ, qui cum mala fide uſuceperit, nullũ dominij ius acquiſiuiſſee, ſed ſola exceptio- ne defendi: cæterum iure Pontificio nec u- ſucepiſſe intelligitur f.

1. 6 Regula, qua dicitur, eum qui in utero eſt, pro nato haberi, uera

2 3 4

eſt, guoties de eius utilitate quæritur: ſecus ſide alterius. Hæc limitatio exemplo declaratur. Eius exempli reſtrictio. Argumentũ ex hac lege ductũ, de lupa plures lupulos edente.

5 Fjielio illa, quod in utero exiſtens pro nato habeatur, in brutis

7 8

9 1

non habet locum.

Infans conceptus dicitur poſt infuſum ſemen. Indicia inchoati hominis quæ.

Quando anima infundatur conceptui. VOD PDICIMVS.) †Superius traditũ fuit, eum qui in utero eſt, haberi pro na to: quæ regula hic declarat᷑, ut uera ſit, quo-

D. Andreæ Alciati in tit.

434

ties de eius utilitate quæritur: alijs enim non prodeſt, niſi natus ſit. r Quapropter in illa ditione fideicommiſsi, ſi rex Parthorũ ſine li beris ex ſe legitimè natis deceſſerit, talis reſ- publica ſit hæres: reſpondit Balduss, qui in

utero tẽpore mor-

ratur, pro ſuperſtite tis fuerit, non eſſe

eſſe, tunc uerum eſt, uner anciocgäde minus eueniſſe e ipſius iure qu. 3

d 1511s Lue ditio uideatur: hic ritur: alijs autem enim non de uen- ꝓueſt, niſi natus ſit. tris, ſed de hæredis

commodo agitur. Quòd ſi is hæres qui grauatus eſt, ipſepoſt humi pater ſit, aliud mihi uideretur: intereſt enim haud dubis eius, qui in utero eſt, ut pro nato habeatur, ſicq́; paternam hæreditatè lo- cupletiorem habeat. quod& Aretinus li- cet alia ratione motus, probat. t Cæterum ex

er uſu- 20 hoc reſponſo tradunt plerique, ſi ei, qui lu-

pum ceperit, aliquod præmium conſtitutum ſit, uenatorẽ à quo lupa prægnans capta fue- rit, ultra unicum præmium conſequi poſ ſe, etiam ſi deinde enixa plures lupulos edi- derit: hoc enim caſu non de lupulorum, ſed de uenatoris utilitate agi. t Quod ut uerũ ar- bitror, ita conſtanter negauerim, fictionem hanc in brutorũ partu locum habere: ſolius enim hominis cauſa introducta eſt, nec æqui tas ulla ſubeſt, ut in belluis eadem fingamus. Et quod diximus, in aliorum cõmodum fingi intelligendum eſt, ut nec patri quidem proſit: nam ut ius trium liberorũ interim ha- beat, haudquaq́; ſatis eſt duobus natis, alium in utero adhuc eſſe: idq; diuus Seuerus cõſti tuit: Quocirca nec matri quidem proderit, quę licetprægnans puniri ſummo fupplicio nequeati,& uentris nomine in poſſeſsionẽ mittaturnõ tamen hoc ideo eſt, quia iam pe

40 Periſſe fingat, ſed quia qualiſcunq; futura eſt

ſpes in lucem prodituri hominis, extinguen da fuit. Subeſt autẽ ſpes illaà cõceptionis die, uſq; ad decimũ menſemtdiciturqʒ cõce/

ptus infans, poſt infuſum ſemenfab eo enim 8

tempore poſt decem dies dolores capitis, uer tiginesq; oculorũ mulieri oriunt᷑, indiciũ ſci licet, ut Plinius inquit, inchoati hominis:mo tus uerò in utero quadrageſimo fit die: ſicq; & omnibus antiquis,& etiam Iuriſconſultis

so conceptũ accipi dubium eſt:tlicet recen/

tiores aliqui, ſolùm quadrageſimo die conce ptum infantẽ dici opinent᷑: tunc enim infun di illi animã. Sed Phyſicorũ celeberrimi qua- drageſimoquinto in maribus id fieri prodi- derũt, lõgiore in fœminis termino. Empedo cles, Diogenes, Herophilus, dum in utero ſit, propriam animam non habere ullam exi- ſtimauerũt, ſed matris uirtute agitari. Ortho doxi autores animã formato iam in humanã

6o effigiem ſemine, à Deo creari, in fundiqʒ rece

Perũt: quo autẽ tempore corpus ipſum for- metur, in mediũ reliquerunt. quod& nos fa cturi ſumus, cùm id ad Juriſcõſultos minimè Pertineat, qui, ut diximus, cõceptionẽ b. ln

ulo

tero. e 4 .

3 gaibttal

Haojdr ken loquimdl, nüi clumde

ilius, Plurd

h Lret aiſ

labu aing b

T

tuureotũ LXX ſuumdinte tl dum ſedetiam gulile, quantũæ drepoleſt du 5 aurũcöſtitutio gintaduoa neso qui hodie aionis, cum non rer Vndte aliqu

G

müſit donationẽ

aſt,nonuale IInoſtrates al uang Rlalonir rutãquohodieui i lijdeere mpulorũcõſuetu num d ideo quę

k lpregnai 5 de pani.

1 1.5 ſmal uen. nom.

ulunt adnoſtrũh ſüderssreferenda ſertemporũqual

usquamolim eſſe W cim Romanũ

palirisponderi liufduntaqu d

munni quogq ſ iengarbitrantur uhrrüigſermon 4 weuulgarem ipſ

9 unt)

unun.