4¹5

15 minus teſti adhibeatur. † Sed in hoc deuentũ

eſt, ut amicitiæ cauſam iudex inſpiciat,& ſi ex ſocietate ocioſa, uelnon multum egregia, nec ſeueris uiris laudata cõſuetudine proue- niſſe deprænderit, ſummamq́; eſſe, nihil eis fi

dat,& ita arbitret᷑:

16 fmagna enim affe-

ctio ueritatẽ pror-

17 ſus impedit Nec 4 3. J.5. accuſa- refert ad amicitiã

tores.

b 29.7.1. c.j.

c. q. 5. c. non omnis.

ſe inuicem unquã uiderint aliqui, uel id minus, cùm ex fama& bonis ope ribus ſæpius acci- datb, ut inter igno- tos quoque nõ uul garis dilectio exo- riatur. Sanè nõ o- mnis qui parcit, a- micus eſte, nec om nis qui uerberat, inimicus, ut Augu ſtinus ait. Vincula tam publica ꝗᷓ pri

VENVLEIVS LIB. VIII. STIPVL.

LEN CCXXIIII.

D. Andreæ Alciati in tit.

Inculorũ appel ¹0 8 latione, uel pri-

uata, uel publica uin cula ſignificantur:cu ſtodiæ uerò, tantum publica cuſtodia.

TRIPHONIVS LIB. I. PISp. LECCXXV.

Vgitiuus eſt, nõ is qui ſolũ fugiẽ/ di cõſiliũ à dño ſuſce

perit, licet id ſe factu

uata cenſentur.

2 Cuſtodia publici iuris eſt. 2 ludex ex leuißima ſuſpicione præuia, qualicunq; ueſtigatione

ducit in carcerem.

4 ludex nullam pœnam ſuſunet, innocentem uinciens.

s Actio iniuriarum iudicem punit ciuiliter, qui temere innocen⸗

tem capit.

6& Reus captus, religione ſacramenti ueritatis non liberatur. 7 Rei carcere tantum cuſtodiæ cauſa concluduntur. 3 Ob debitu fiſcale,& qui condemnatus eſt, carceri mancipatur

INCVLORVI.) In uinculis eſſe di

117 citur, quicunque uinctus eſt, ſiue publi

cè à magiſtratu, ſiue priuatim, ut ſeruus à do

2 mino.Cuſtodia uerò ad ius publicum perti net, cùm quis in carcerẽ detruſus, uel ſub cu 40 3 ſtodia magiſtratuum eſt.t Poteſt autem 8

tribunali præeſt ex qualibet leuiſsima ſuſpi- cione eum, quem nocentẽ arbitretur, in car-

d Sali. lnullus. cerem ducere: oportet tamen qualemqua- C. de exhi. re. Iem ueſtigationem præceſsiſſe, ne iniuriam 4 faciendi cauſa hoc mandaſſe uideature: Iquo

e Gl.c. fi. de a⸗ caſu grauaretur eius opinio, licet pœnam ali cuſ.in 6. 5 quam non ſubeat. tSolùm enim in ciuilibus Bald.ſij. C. de receptũ eſt, ut iudex iniuſtè aliquem in car-

his qui lat.

cere retinens, actione iniuriarum conueniri

6 poſsit¹. Hincq́; apparet, cùm iudex ordina- f l. pen. c. qui rius à captura nocentis cœpit, non excuſari

bo. ced.

reũ quò minus in examine interrogatus ſub

2 Bar.l. Marcel ſacramenti religione reſpondere teneaturs, lus. rer. amot. deliquerit, an nõ deliquerit: alioquin lex ius

capiendi non concederet, ſi non niſi præce-

27 dentibus indicijs interrogari poſſet. † Acci- h Lad cõmenta pitur autem cuſtodia pro carceret:quoniam rienſem. C.de in illum rei non pœnæ cauſa, ſed cuſtodien⸗

cuſt. reor.

di mittuntur:unde ſi effugient, cuſtodes ipſi

i Icarceri. inſi. tenentur: quoniam lex præſumit, non poſ- de cuſto.reor. ſe parietes effringii, nec inſtrumenta huiuſ-

8

k Aret. conſ.8 ce rei cauſa haberi ſine eorum culpa: idq́;& 8 Aretinust reſpondit. tAn autem ob æs alie-

20

30 uus, an erro ſit'f Sunt autem Errones, hi qui 2

4¹6

num capi,& in carcerem detrudi quiſquam poſsit? Peritiores negant, niſi fiſcale ſit no-

men cõtumaciaq́ acceſſerit: uel niſi aliquis I

iam condemnatus ſit, quo caſu cedendo bo-

nis liberatur“. Atolim lege XII. tabularum i

rum iactauerit, ſed ꝗin ipſo facto fugæ uitiũ mẽtis deduxe- rit:nã& furẽ,& adul terũ,& aleatorẽ, quã- quã alia ſignificatio/ nec ex animi propoſi tione cuiuſq; ſola di/ cere quis poſſet, etiã hũc ꝗnunꝗᷓ alienã rẽ inuito dño ſubtraxe rit, qui nunqᷓ́; alienã matrẽfamil. corrupe rit, ſi modò eius mè- tis ſit, ut occaſõe da-

aliud erat, cui per deſuetudinem re- cte derogatũ fuiſ- ſe, apud Gellium Cæcilius Iuriſcon ſultus diſputat.

1 Venditor macipij, uitia indicare cogitur. 2 Errones poſt uagatio- nes reuertuntur. 3 Fugitiuus eſt, qui act fugæ adhibuit. 4 Verba iactatoria nõ ob ligant. 5 Iactator cædis quæſtio ni tantum poteſt ſub⸗ lſc l. 6 Nemo ex confeßione extra iudicium facta, torquetur.

7 Voluntas ſæpe pro exercitio capitur. TVSITIVVS.) a Qui mãcipia uen- dunt, ex edicto Aedilium curulium cer-

tiores facere emptores debent, ſeruus fugiti

à domino recedunt, ut cum uagati aliquan- diu fuerint, reuertantur. ſic apud Ouidium Sappho Phaonem appellat:

Nec uos erronem tellure admittite noſtrũ. Licet eius loci interpretes grammatici id iu- ris uerbum non perceperint. ſSanè oſtendit Iuriſcõſultus, ſolam mentem propoſitumq́; fugiendi non ſufficere, ut fugitiuus quis di- catur, niſi& aliquis actus fugæ acceſſerit.

b Tactauerit.) †Verba enim iactatoria non obligant,& nullius effectus ſunto: fun- de& ſi quis iactauerit, ſe Titium occiſurum, quamuis deinde conſtet fuiſſe occiſum, non tamen aduerſus iactatorem illum præſume- tur, ut condemnari poſsit, ſed ſoluùm poterit

quæſtioni ſubijcir. Quid ſi homine occiſo, p

glorioſulus aliquis inter congerrones ſuos iactauerit ſe eius criminis autoreme Et puta- uerim nõ ſufficere id quæſtioni, niſi aliæ con

so iecturę accedant, ut quia inimicus eius eſſet, uel alioquin percuſſor,& reprobæ uitæ: fnã&

& confeſsio extra iudicium habita, tanti non

Aratæo carmine: Vt quondã Orion manibus uiolaſſe Dianã. Id eſt,

nemocac rar numa dWcg

de eran ni 5 lunpid zni li

3 ẽſcele 1 uqle

c 9 a mi⸗ nlett 3 O'- ulxetebul niwut

gnit ſnh

1. C. guiha. nis ced.

lexral 6

Nulaſinucf. ds lobus Kahl Wb. ituta uma fwih. atzlsßrcim uabiſcheg liin

mnrlcsſtoſſ lt muiudedubenctun larnſeltit doloca MHneewluczlimtantm Nuapanoicſ malf Miinr uii luaeup untackumutubluta tfuhil eußina quo Natracku guialexand lelpapreſtnuu. nnnädv euiscupapr maxtvr liſcelaujin Bruvrin cacionenomins roleiu laißa

1

n li.. quiſt de ædll. ald

Iſ4éNA neg

3 limplexelt, puocätCulpau

Rponitur, pro ea aüninterleuiſsim

4 Viininner 5 Wuiſiculpäin lherian ien ga uſtt. imrdeberten bllbima leui Uel lamic, bie viſum el dadoluseſdint

quod mecu ded ololata culp

mpreterguamd