8 „Aualem.

6 den

e

el män,

cehte in teſta dere h.

quldöle dllero qolnn dhm. Sali.l.jf. mhde iu. emp.

7 1 cidiæ aduerſu wi dth. niſt C.

eſſe leri to lolne Trebell.

fator, nin elg ec. tit. de

C Inu T Seab uerſ. cxx. 3 uo hadere d J Xaliquid prac.“ d

offunt& 1 unta m acutiß „nonle üchuiulm de fid. ubi donum dirug ufir

4 numredäanninnsſahis. ſi

agini tem Ug nruend. d& li qua lmilada uédendo. J lll5 a. em.

—— eaenneSed, ercum d 4 unichplineerb. ontrouerſis vngam C. com. npromiſſumfuert niee. ctum, nonſponte an enüciarinequerrlease, Re⸗ ter hacin walierſalnt dequenseſt utcönatu dlũ malũabeſe exi i, pr en edatur nõſpontecunie minor. li renunciaripoteſ, on rũ remitinegleni le ptum, uoties lexabſc;parlüni. præd. lcit,& tunc quogdipai lis è. Quarationeliqlolxæxtoto. 9. xnam legalem appelbaleg.j venimin obligrtoniu feditores. eares eſt bllenitihaet. tſide hoc nillacuml ene reſ. ſunt, tũ quod miüsdi Im homine, tumellmg is cötrafaciewioliũ tioni uero homind 3 onibus unnm Doltei rbitratu. referri, qussinpirbmers. obli. tinet. Poſtremo uiitiane de ctum anobiil. Cdem.

uperius dictumaror, oſitiones hominuniſter. l ſe.

u0. bo.

ſed& ſi 85

.CoMl.

Erlires quæ. 82 falcid.

0' 3 ſi. C. de iplel, 4

97

fiat*: hinc eſt quòd inſtituto teſtamẽto filijs, etiam fœminas admitti indubitati iuris eſt: cuùm tamen ſi quis pro ſe& filijs emphyteo- ſim recipiat, maſculos tantũ admitti ferè re- ceptius ſitv. Eodem modo, inſtitutis filijs, du bium nõ eſt nepotes quoq;contineri, cum in contractibus contrà reſponſum ſit. Sic a le- gato quod filijs relictum ſit, monachi nõ ex- cludentur, in quorũ album nomina filij de/ derint“, cùm in contractibus huiuſmodi in- terpretatio minimè accipiẽda uideatur?, Sic ſi fidei filio cõmiſſum ſit, coniectura paternę pietatis plus dictum, minus ſcriptum credi- tur, conditioq́;, ſi ſine filijs deceſferit, extrin- ſecus ſumitur¹: quod in contractu locum ſi- bi nõ uendicat.Sic legata domo, aditũ quoq; deberi reſponſum eſts:at uendita, uel familię erciſcundæ iudicio diuiſa, non deberiv. Sic conditio impoſsibilis ultimas uoluntates nõ uitiat, ſed ipſa reijcitur“, cum tamen contra- ctus ratos eſſe non ſinat.Secunda cauſa eſt, quia ultimæ uoluntates promptius executio ni mittuntur: pluribus enim actionibus in his fuccurritur, nunc rei uendicatione, nũc pignoratitia ob hypothecami, quandoque& officio iudicis, quod perſecutionem uocant. Sed& interdicto plerunq; ſuccurritur poſ-

ſeſsionis adipiſcendæ cauſa m. quam ob cau-

ſam& edictũ diui Adriani olim in uſu erat. quæ omnia in contractibus aliter ſe habent: ex his enim ordinaria actione experiendum eſt, nullaq; executio præſtaturo. Eadem ra- tione& illud dicimus, ultimas uoluntates poſtquam dies ceſſerit in pendenti eſſe non poſſe, cùm in contractibus aliud ſit iuris ptun de& illud receptius eſt, legatarium, qui par- tem ab altero hærede petierit, nõ cenſeri ius crediti diuiſiſſeu, cum in contractibus con- ſtet diuiſionem fieri:: facilius enim hoc mo- do teſtatoris uoluntas exitum habebitꝰ, nec ſuſpendetur quatenus alius cohæres nõ ſol- uat.Sic& ſi tibi ſeruum arbitratu Seij legaue ro, eo intra annum nõ eligente, nihilominus legatũ debebitur, nec ulterius erit expectan dum:, cùm in contractibus àperſona non re- cedatur, longiorq́; præſtetur dilatiou. cui rei conſequens eſt, quòd cautioni Mutianæ in contractibus locum nõ eſſe uulgò traditum eſtx, cum& debitor in diem ex cauſa legati cauere debeat, quum dies uenerit ſe ſolutu- rum Y: quod in contractibus admiſſum non eſt, niſi magna ex cauſa ⸗. Tertia cauſa, quòd ultimæ uoluntates ab unius tantùm, nempe teſtatoris, iudicio pendent, contractus non niſi omnium contrahentium conſenſu perfi ciuntur: in illis igitur ſola defuncti mens in animaduerſione eſt: quapropter ſi bona ſua alienari prohibuerit, ex cauſa tamen dotis di ſtrahi poterunt“:quoniam ueriſimile nõ eſt, uoluiſſe eum à ſe deſcendentes fœminas in- dotatas agere:quod in prohibitione, quæ in contractu addita ſit, non procedit b. Eadem ratione ultima uoluntas poſterior, tametſi non omnino perfecta, priorem extinguit“,

de uerb. ſignif lib. II.

10

20

30

40⁰

50

60

indulgentia ſolum T annllait iene

98

cum aliud ſit in contractibus d. ex actu enim inutili uoluntas tamen proſpici poteſt, quod in legatis ſolùm ſufficite. Item annuum lega- tum iuris interpretatione plura legata, plu- res obligationes continet:at ſtannuum quid dari nobis ſtipulemur, una erit obligatio. Cuius rei ea uidetur ratio, quòd in legatis uo luntatem ſpectamus, quæ præſtationem plu ries fieri decreuit, meritò plura ſunt legata: in ſtipulationibus ad formam uerborũ atten dimus, quæ unica eſt. Quarta cauſa originẽ à præcedenti ducit: ea eſt, quòd in ultimis uo luntatibus pœnitentiæ, reuocationiq́ locus eſt, cum in contractibus quod factum eſt, in fectum, quod ratum, irritũ, altero diſſentien te, fieri non poſsits. Hinc ſilibertus de ſe be- ne merentem amicum donatione aliqua re- munerauerit, nõ fiet cauſa patrono, ut in ſui fraudem id factum conqueratur“ cùm ſi cau ſa mortis dederit, ſecus ſit: quod enim huiuſ modi alienatio ex nutu eius reuocaripoſsit, facilimè fraudis coniecturã tunc accipimus. Sic adoleſcens, cui curator datus ſit, abſque eius autoritate contrahere non poteſt k. cum tamen teſtari, legare, cauſa mortis donare poſsit: nec enim hic ullum ſubeſt periculũ, ne damnoſe agat, cum arbitratu ſuo omnia reuocandi ius illi ſitm. Quapropter ſimunici pali plebiſcito cautũ ſit, ne abſqʒ agnati con/ ſenſu mulier contrahat, id tamen ualebit, qd donatione cauſa mortis tradiderit: nõ enim legis ratio, ne mulier decipiatur, locum hoc caſu ſibi uendicat, cum penitere poſsit. quo exemplo&illud quoq; reſponſum fuit, cum conſuetudine quadam peregrinorũ faculta- tes, quacũq; eorum ultima uolũtate reiecta, ad principem pertinerent, ſi donationis no- mine quiqq́ʒ ab his alienatũ eſſet, non uideri fraudem fiſco factam°: quod eo magis reci- piendum eſt, quoni illud in confeſſòo ſit, di- ſpoſitionẽ ſtricti iuris in ultima uoluntate in ductam, ad contractus minimè producendã eſſep, nec è conuerſo. Quinta cauſa eſt, quia contractus etiam ex ſummiiuris rigore effe⸗ ctum habẽt, quòd de re ſua quemlibet diſpo nere poſſe iuſtum eſt: at ultimæ uoluntates legis ſuſtinentura, cum in id tempus earũ ef- fectus cõferatur, quo quis mortuus eſt, nec res amplius ſua eſt: quo fit, ut ſuprema hęc iu dicia, ceu ſpecialius quoddam auxiliã à legi- bus conſecuta, legum ipſarũ naturã magis o contractum imitentur: quapropter& in le- atis,& in legum iuſsionibus, ſi quicquam Atum non ſit addita pœna, ſtatim fieri de- het, ne in pœnam incidamus: cum in contra ctibus nõ prius pœnæ locus ſit, quàm decla- ratum fuerit amplius fieri non poſſet. Inde quoq; eſt, quòd prohibita à teſtatore aliena- tione, nõ magis dominiũ transferri non po- teſt, quàm ſi lex expreſsim uetaret“, cum ta- men in cõtractu prohibitio eam translationẽ nõ impediat, ſed in id quod intereſt, agendũ ſitx. Cæterũ& cõtraria ratione inſtitutũ eſt, E 3

d I.j. de noua.

e l. fin. de rebus cred.

f I ſi Stichã.§. j. de uerb. ob.

g I. ſicut. C. e

aclio.

h. uiuus. ſi quid

in frau. pat. 1 1.j. 9. j. eod. tit.

k l. ſi curatorẽ. C. de in integ. reſtit.

II. Aurelio.§. Caius. de lib. leg.

m l. ſed interim. §. j. de donat. inter uir.

n laſ. l. ij. de le⸗ g4. j.

0 d. l. uiuus.

p l. nõ dubium. C. de teſta.

q I. j. C. de ſacro ſan. eccleſ.

r§. diſponat. in auth. de nupt.

5 gl.I.j. C. de his quib. ut indig.

t d.l. ita ſtipul.

ul. Marcellus.. res quæ. ad Tre bell.

x l. ea lege de cõd. ob cau.