Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

—

—

—

——

9 D Andreæ Alciati 5

fit extenſio, etiam ſi æquè tanta ratio nõ ſub⸗ ſita. Nono dubitatur, quoties in aliquo actu duæ qualitates inuicẽ contrariæ concurrũt, b c. per hoc. de conſtat potentiorem attendi b: quænamigit qualitas ualidior exiſtimabitur?& in primis quæ dignior erit. Vnde ſi in eadem cauſa ſa- cerdos ſecularisq; litigent, beneficio initiati etiam profanus fruetur. Sic ſi maior XXV. annis cõmunem cũ minore cauſam habeat, & ipſe minoris priuilegio utetur. Sic cum Romanus Pontifex extraordinariũ æruſca- tionis munus quibuſcũqʒ adminiſtratoribus indixiſſet, non comprændi Cardinales eius purpuratos reſponſum eſte: talis enim qua- litas, tanquam dignior, cæterorũ adminiſtra

a c. fi. de ſim.

hær. in vj. d.l. quæritur.

c l.præcipimus. 6. hoc eodem. C. de app.

d l. ſi communẽ. ff. quẽad. ſer.

amlt.

e Rom. conſil.

498. torum nomenclatione eos eximit: qua de re poſſent quamplurima exempla adduci, quæ paſsim apud recentiores collecta reperiun- freli.c. ſecido, turſ. Potentior quoq́; ea cauſa exiſtimanda de ludæ. eſt, quę benignior ſit: quamobrẽ ſipupillo le gatum ſit ea conditione, ut decẽ, quę hæredi naturaliter debebat, ſolueret, eamq́; pecuniã hæres acceperit, potius iure obligationis da- tam, q́; conditionis adimplendæ cauſa credi g l. ſe pupillus. tur, quia id benignius eſts, tũ ut legatarij inte adleg. ſd. gra legata ex uoluntate defuncti conſequan

tur, tum ut uideatur pupillus bona fide om-

ne, quod debebat, reſtituiſſe. Nec me mo-

uet quod in lege Aquilia, ſi elephãtes uel ca

meli occiſi fuerint, fit cõdemnatio tanquam

iumentis occiſis, cùm tamen mixtum ſit ge⸗

nus:natura enim eorũ fera eſt, quæ feritas ſi

b L.ij. in fi. aa reſpiceretur, legi Aquiliæ locus non erat'. leg. Aquil. nam id inductum credibile eſt, ut domino elephantis uel cameli damnũ reſarciat᷑, quod

certè benignius eſt, ne impunè in re aliena

damnũ detur. Rurſus potentior ea eſt cauſa,

quæ iure cõmuni iuuatur, q́; quę iure ſpecia

li, uel cõmentitio ſuſtinet᷑. Quapropter mi-

les in dubio uoluiſſe ſecundum ius cõmune

teſtari magis creditur, q́; militari priuilegio

i l.nam ſi. de in utii. Hinc eſt, quòd ſi lex municipij nõ per- iuſt. rup. mittit aduerſus doctorẽ inquiri, aduerſus ue rõ militẽ concedit.Si quis idẽ et doctor et mi

les ſit, qui crimine promiſcuo deliquerit, ea

reſpicietur qualitas, quæ iuri communi ma-

à Bali. iſi qui gis accedet. Cauſa quoq́; naturalis fortuitę dec. C. de ſ.& extrinſecus accidenti, quoties cõtrari in-

I Bart. I. quiha= Uicem effectus erũt, præualebit!l: niſi tamen bet. de tut. aliud ex ſubiecto argumento appareat, ut cũ frater miles alium fratrem militem hęredem inſtituit, ex cauſa militiæ,& aucto ob contu- bernium amore reliquiſſe potius creditur, quam iure ſanguinis, caſtrenſeq; id peculiũ exiſtimabitur ⁵. quod arbitror fauore militię conſtitutum. Specialis quoq; cauſa poten- tior generali exiſtimanda eſt ſicut& cauſa

m l. cit allegas. C. de caſt.pe. n l. ſeruis urba. §. fin. de lega.

ijj. 45 3 0 I. Sabinus. f prohibitiua permiſsiuam ſuperat& quali- cöm. diui. tas quę nocet, magis in animaduerſione eſt,

p Lſi quis in ga quàm quæ proſitꝰ. Vnde ſi ordinis lege cau tiam..fin. al tum ſit, ut nullus doctor poſsit ſcholaſtico- Syll. rum rector eſſe, qui philoſophiæ doctor ſit,

ꝗ Bald. in pre. medicinæ uerò auditor, legis prohibitione decr. ij.col. ex Baldid reſponſo continebitur. Sed& hęc

10

20

30

4⁰

50

60

& huiuſmodi ab alijs diffuſius tradita in præ ſentia nõ ulterius pertractanda duxi. Et hæe quidem, quod ad extenſionem attinet, ſatis ſunt. Supereſt, ut pauca illi affinia attinga- mus. Et regula eſt generalis, quod utagi- mus, non ualet, ſaltem eo modo ualere, quo facere poſſumus. Ea ſub ſe quaſdam ſpecies continet, qualis illa: Si diſpoſitioni impoſsi bile aliquid per conditionem addatur, om- nia uitiantur:: ſiper modum, modus reijci- tur, diſpoſitio ſuſtinetur. Rurſus alia: Qui actus propriè intellectis uerbis non ualet, ex improprietate ſuſtinebitur. Item alia: In ambiguis ea ſemper ſit interpretatio, ut a- ctus ualeat potius, q́; pereat. Rurſus quarta: Actus nullus, nullius effectus eſt, niſi quod ex eo quoq; mens teſtatoris declaraturꝰ, ex qua quandoqʒ eandem uim habet, atq; ſi ua-

lidus eſſet: ut quando conditionem de facto

impleri ſufficit?, quod ſuprà attigimus. Idẽ in pœnis, quando quis ita ex actu nullo in- quietatur, ac ſi ualidus eſſetu. Quod& in cri minibus quoq; receptum eſt: cùm enim iu- re fieri nequeant, ſequitur ut ſi quis de facto cõmittat, legitimis pœnis ſubijciatur. Sed an actus nullus nomẽ ſaltem ſeruet? Etnon uidetur. Quapropter ſtipulatio nulla, pro- priè ſtipulatio non eſty: teſtamentum nul- lum, non eſt teſtamentum: ſententia nulla, non eſt ſententia. Sic in citatione, in inſtru- mẽto, in ceſsione. Quod procdeere Baldus cenſuit in actibus iuris⸗z, aliàs actus facti etiã propriè nomen ſeruant, tametſi perperàm fianta. Sed quid in cõtractibus iuris gentiũ? hi enim facti ſunt. Et uidetur uenditionem nullam, poſſe uenditionem appellarib: ſicut & matrimonium nullum, matrimonium di- citur: quod& in diuortio receptũ eſt. Sed cùm à iure ciuili fomentum recipiãt, uerius reor, non niſi impropriè et demonſtrationis cuiuſdam cauſa ſic appellari. His accedit, ꝗd paria exiſtimantur, non habere,& inutilem habere d. Quapropter idem eſſe Accurſius ſcripſit, ſiue mulier maritum nõ habeat, ſiue habeat quidem, uerum inutileme: ſed hoc ex effectu accipitur: quantum enim ad uer/ ba attinet, certum eſt maritum habere. Sed de his ſpeciebus ſatis eſt. Nunc iſtam princi palem declaremus, in qua à Barto. eiusq; in hoc crebriore calculo recepta ſententia ne- ceſſariò recedendum mihi uideo, quòd om- nes caſus nõ comprænderit,& etiam nõ om nino uera ratione innitatur. Igitur ſciendũ, non generaliter hic nos quærere, utrũ actus nullus aliquem effectum pariat, quod ſupra declarauimus, nec de quocunq; effectu nos loqui, ſed de eo tantum, qui actui attentato confinis eſt, qualis eſt pactio ſtipulationi, co dicilli teſtamento, fideicommiſſum ſubſtitu tioni, actus uiæ, et ſi qua huiuſmodi affinita/ te quadam iunguntur. In his ergo affirman- dum, actum qui ea forma& modo, quo agi- tur, non ualet, in eum, qui poſsibilis ſit mo- dum ſuſtineri, ſi modò teſtatoris uel contra- hentium

t linpoßü de uerh.

51 f. derthe

t lmuli. de conai i

u’ I. ubi. C. de tranſ.

x Lnemonay res. Cieſ ſan eccl

* Lj. ſeuſim

hi deuenha

X Bald. lijs teſt.tut. à d..mulig.

bI. Labcv in uerb. eneii J.eo.

c l. quod Leni⸗ us de cndd Cal.

d c. j. de pre⸗ ſerp.

e gllfi C blig.

aul laleinpetau au alreeſoleet nra likceret lin itn dit:Quodin dus hor,tnõu 9 odicillorũ 0 umo rumpe nibipotertt andll ooluiteſta nnij e ltetlam l Ncum aliquis ungj gi liberatu an urnedolät im hxcquicẽ cũj i cündubijs, thvoluiſſep⸗ im ſacere:&i d luiuſmodi ekloſtinen. omalicuius d ulticumapp un facere.no „ limur altẽ iur K lonenittur 9 detoto uoluit putes re alit esexteſtamen dü ex codiiill um älimpart CIrbelli dierſaſt Der intinur dl d ea ah ommiſs 1 om . Sinon!

af