Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

. de cõdi.

d un e demon.

g leparain keai ſt i facta. ehh

lacene Titiæ texto⸗

Nata

eat!

zmetſialj crargi

nagiſter ſit ſ

d

, R etüm ui

dreſsa timatur, leme

Atrabimurs Bäldloe

t. omanus omüine ntractumcenlueiti

tus magis arbiror,ä-

ditam Panimpemmun

ris ſit ualorisres ctpre obſeruabimus“ Ou

uetudine domini die

zus laudationisprecün irionibusſoluatur in

ſi dimidium hauchtuiy

rs permutara miorli uic quid. de quod& iniurepraliivb.oblig ur, cum& partemum

eendere, necideoconi ſetſepræferi lungi 97 pararinon potcelt ſee dne, ac oprieſ üblimplictun) de benef tum eſtnõ continen tantum iult nns d. de pace buspenitus om nſt ueſſc. enſerindeq ckan lua uero. edetzxiomautlübim IoOo actũ humanl

90

nnbrn. conſil. dij. in

. 7

Jlio, ſi doctor inne

1110,— jicosſin!

philoſophi

9 gradun.

8 r

lege mdn paſtoralis.

Onamn excep.

89

men appareret non niſi in caſibus ſimplici- bus uoluiſſe teſtatorẽ prouidere, mixtumq; pro omiſſo haberi, tunc aliud obſeruandum eſſet: cuius rei exemplum apud Bartolum eſt*. In odioſis uerò crebrius receptum eſt, ſub ſimplicibus mixtum non contineri:quæ tamen ſententia p erquam dubia eſt„cùum in exhęredatione cõtineri ſuprà docuerimus b. Nam& legata ſtricte accipiuntur,& tamen in eis regula procedit. Sic& priuilegia, q;/ uis à iure communi deflectant, tamen in eis quoqʒ regula obſeruabitur d· Sic& edictum prætoris infamia notans, qui binas nuptias uel bina ſponſalia contraxerit, quamuis pœ nale, tamen ad caſum mixtũ porrigitur. Sic in contractibus, ſi uaccam prægnantem tibi uendam, pacto ſi uitulũ pariat, iit meus: ſi ui tulam, fœtus ſit tuus, utroq; nato, ſuum qui- libet habebit ſ. Quid cenſendume& cùm mi- xtum ſeparationẽ recipit, uel ſimplici anne-/ xa eſt qualitas non repugnans, quia tũc pro priè ſub ſimplicibus continetur, non dubita uerim in odioſis quoq; regulam procedere, Quapropter& in prædictæ exhæredationis exemplo,& in uaccæ uenditione non puto dubitandum, ex ui uerborũ caſum mixtum aliquo modo contineri.Sed cùm mixtũ inſe parabile eſt, quia ex ſententia legis ſolũ ſub ſimplicibus continetur, putarem uerius eſſe in odioſis nõ cõtineri,& crebriorem ſenten tiam ſequerer, ita tamẽ, ut quibus in caſibus ſuprà docuit in pœnalibus fieri extenſionẽ, in his quoq; caſibus ſimplices ad mixtũ tra- hantur.& ex his quàm plures quęſtiones fi- niri poſſunt. Et in primis illa, qua dubitari conſueuit, an in contractu, quẽ feudi uulgò appellamus, caſus mixtus ſub ſimplicib. cõ- prændatur. Et Pont. non comprændi credi- dit, cùm in cõtractibus eius, quod omiſſum eſt, nulla ratio habeat᷑ s. Sed in hoc ego diſſen tio: feuda enim beneficia ſunt, unde latã fa- uorabilemq; interpretationẽ accipere debẽt: quapropter in eis appellatione filiorũ etiam nepotes continenturt. Vnde& traditũ eſt, naturam bonæ fidei hũc contractũ ſeruarei. Quod maximè admittendũ, ſi cum principe initus ſit: omnes enim eius contractus pro- pter perſonæ qualitatem, in qua bonã fidem exuberare oportet, bonæ fidei exiſtimant᷑ k. Secundo dubitatur, an in compromiſſo, cui adiecta ſit pœna, diſpoſitum in ſimplicibus, ad mixtum caſum producat᷑? Et C ornęus re ſpondit, non produci:quod tum uerum arbi tror, cùm ueriſimile non eſt de caſu mixto à partibus cogitatũ. Tertio, an ſiiudex termi- num conceſſerit cauſa omniũ exceptionum dilatoriarũ, hæ quoq; comprændantur, quæ licet negocium perimãt, tamen interim Ppro dilatorijs opponuntur“ Et aliqui non com prændi dixerunt: quoniã exceptiones hęmi xtam naturã habent, ideoq́; in materia iudi- ciorum, quæ ſtrictè accipitur, ſub ſimplici- bus contineri non debent: qua tamen in re amplius ipſe quærendum reor. Quarto, an

dc uerb.ſi

10

20

30

40

60

gnif.lib. III.

90

conſuetudo feudalis, qua maſculi in benefi- ciarijs illis poſſeſsionib. fœminis præferun- tur, in hermaphrodito locũ habeat Er ſi ma- ſculino ſexu magis incaleſcat, certũ eſt con- ſuetudini locũ eſſen:at cùm planè dubiũ eſt, utro ſexu ſit potior, reſpondit Bal. beneficio excludio, quòd huiuſmodi conſuetudo ſtri⸗ cte accipi debeat. Nec eſt ueriſimile id actũ, ut huiuſmodi naturæ ludibria ad ea benefi- cia admittantur, quæ non niſi nobilibus& ſtrenuis uiris ſolebant indulgeri. Quinto: lex erat, in cauſis motis, uel mouendis ſpor- tulæ prius deponantur: quid in cauſa appel- lationis, quæ mixtam quodammodo natu- ram habete non enim cum principali eadem eſt, nectamen penitus diuerſa P. Et Alexan- der ex facto interrogatus, locũ non eſſe legi reſpondita: quoniam plebiſcitum id à iuris communis orbita recedit,& ſtrictè accipi de bet, meritò caſus mixtus non continebitur. Sed ego in primis ad rationẽ legis attenden- dum opinor, quę ſiutroq; caſu eadem ſubſit, fiet extenſio, quod ſuprà ànobis traditũ eſt. Sexto:lex municipij in cauſis ciuilib. actio- nem triũ menſium ſpatio eximi iubet, in cri- minalibus duorum termino concludit, quid in actione mixta, quæ ciuilem ſimul capita- lemq́; controuerſiam contineat? Et Ange- lus non cõprændi ea lege reſpondit,& ideo non niſi ultra triennij metas ſecundum uete rem iuris ſanctionem perimiꝰ. Septimo, lex de iudicio ciuili& criminali uerba facit, nũ in eo iudicio obſeruabit᷑, quo pœna partim fiſco, partim actori exolui debet? Et cũ tale iudicium ſit mixtum, non comprændi hunc caſum Alexander ſcripſitt: ſitamen maior ea ſit pœna, quæ fiſco debetur, magis eſt ut criminalepotius exiſtimem, ſicut quæ pri- uato, ciuile eritu. Octauo: Comes Palatinus cos, qui ex adulterio nati ſunt, natalibus re- ſtituere poteſt: itẽq; eos, qui ex inceſtu ſunt geniti: quid de eo, qui utroq; uitio laborate Et cum hic de principis beneficio tractetur, materiaq́ʒ ſit fauore digna, cenſuerũt pleriqʒ eum, qui adulterio inceſtoq́; partu natus ſit, nihilominus legitimũ fieri poſſe:at alij con trà: qui enim utroque næuo maculoſus ſit, odioſior cẽſeri debet. Cui ergo quod minus eſt conceditur, id conceſſum non intelliget quod plus eſt v. Sed ego primam ſentẽtiam, quæ receptior eſt, ſequor. Si enim quis plu- res filios, quorum aliqui ex adulterio, aliqui ex inceſtu procreati eſſent, ſuſtuliſſet, utiqʒ omnes hac Comitis indulgẽtia natalibus re ſtitui curare poſſet⸗:& tamen dubium non eſt, magis deliquiſſe ob delicti iterationem in his omnibus patrẽ, quam qui in uno tan- tum peccauerit. Quapropter ſi delictum pa- rentũ reſpiciamus, caſus mixtus minor eſt expreſsis:(ſi ad filios ip ſos attendamus, cum eorũ reſpectu conceſsio ſit fauorabilis(miſe ricordia enim digni ſunt, qui alieno laborãt uitio)dicendum eſt, ad hunc quoq; conceſ- ſionem extendendam: quia in fauorabilibus

n l. quæritur. de ſtat. ho.

0 Bald. conſil. 237. 3.

p Cyn.l. inuitus. q. xj. C. de proc.

q Alex. conſil. Xc vj. in if.

r Ang. conſil. celvij.

5 l. properan⸗ di. C. de iud.

t Alex. in rubr. C. de iud.

u c. tuæ. de pro⸗ curat.

X Bart. d.jj de uerb.

L cui pacto. de ſer. exp.

X I. iij. C. de

epiſ. aud.

a I. lege. C. de nat. lib.