l mandaſti. de

reg geſt.

b I. iij. C. de in⸗

offl. teſta.

c d.J.tale. S. fin.

„ D.Andreæ Alciatl 2

mandatũ quoq; ad aliam perſonam non pro ducitur, tametli idem effectus conſequi inde poſsita. Nec me quicq́; mouet, quod A Seue- ro Imp. conſtitutũ eſt, poſthumũ teſtamẽto matris præteritũ, quæ in puerperio repenti- na morte deceſsit, coniectura mentis mater- næ cum fratribus cenſeri inſtitutũ: nec eo ca ſu teſtamentũ ceu inofficioſum expugnari poſſeb, quia arbitror propter iuſtam impedi menti cauſam,& quia nullũ filijs damnũ in- de oritur, atq; etiam odio querelæ, ita conſti- tutum. Minus quoq; moueor Papiniani re- ſponſoc, quo pactionem dotis mihi uel fratri hæredi meo reſtituendæ, nõ prodeſſe fratri reſpõdit, ſihęres nõ ſit, ſed filijs potius meis, quos poſtea ſuſceperã, hæredesq́; ſcripſerã: nam ibi mentio fratris demonſtratiuè addita erat, cùm crederet ſtipulator fore, ut is eſſet hęres: unde ſuſceptis poſtea filijs ipſi agunt,

quia pacti uerbis nõ excluduntur, cùm hære

d l. nominis.§. j.

J. eod.

e l. hæredes.§. ci ita. ad Tre bell. l. Publius. §. fi. de cond.

demonſt.

f gl. in l. Lucius. de hære. inſtit. Cur. conſ.xlv. Cor. conſil. c⸗ xviij. ij. Soci.conſil. c⸗ xxvj. iij.

g Alex. conſil. xvij. vij

Decius conſil. ccxxvij.

des ſint. Non ergo is caſus poteſt omnino o- miſſus dici. Et licet Accurſius ex eo reſpõſo generaliter cenſeat, id pro ſtatuto habendũ, quod ueriſimiliter conſtitutũ fuiſſet, ſi de eo quæſitũ foret: ut demus uerũ eſſe in legibus, quarũ mens ſola obligat“, in actionibus cer- te hominũ aliud eſt,& ex hic tractatis diſtin- guendum. Quo fit, ut etiam recentiorũ quo rundam ſententiã probare non poſsim, men tem teſtatoris obſeruari arbitrantium, etiam ſi aduerſus uerba faciundum ſite. Si enim id ſequeremur, ſola mens abſq;ullis uerborum adminiculis ſufficeret, quod ſuprà falſum eſ ſe oſtendi. Ad mentẽ igitur attendimus, nõ quando aduerſatur uerbis, ſed quando præ- ter uerba eſt, cùm ſcilicet caſus omiſſus eſt, non quando aduerſus. Quod& ex ea cõmu niter recepta ſententia deprændi poteſt, qua traditur in ea conditione, ſi Titius deceſſerit ſine filijs, non cenſeri filios aliquo modo ex teſtamento uocatos:, cùm quæ in cõditione ſunt, ad diſpoſitionẽ nõ referantur: nam etiã ſi aliqua coniectura adſit, ut quia huiuſmodi filij grauati à teſtatore fuerint, uel interdicta illis alienatio, nõ tamen à uerbis recedimus, & ſoluùm in conditione poſitos arbitramur: huiuſmodiq; qᷓplurimas coniecturas in So- cini reſponſis confutatas cernere eſt, quæ in præſentia referre operæpreciũ non eſt. Poſ- ſet tamen tam euidens coniectura mentis al- legari, ut ad caſum quoq; omiſſum diſpoſitio teſtatoris merito producẽda uideretur. Quo argumento in ſubſtitutione uniuerſali, caſu quo nullus filiorum teſtatoris ſit ſuperſtes, reſpondit Alex. ſubſtitutũ etiam à fœminis legatarijs excludi propter quaſdam cõiectu- ras. Tertius eſt, quando caſus non omnino omiſſus eſt: tũc enim ex mente fiet extenſio. Cuius rei exemplum eſt, quando teſtator in ſimplicibus diſpoſuit:non enim mixtum ca- ſum omnino omiſiſſe creditur, qua de re in- fra quinto axiomate diffuſius agetur. Sed& ſi ſub uerbis aliquo modo contineri poteſt, pro omiſſo nõ erit, ꝗd in ea ſpecie à Decio re

ſpõſum eſt, cũ teſtator Titio ſubſtituiſſet,&

cius filijs deficiẽtibus, ſeu decedẽtibus: licer

em̃ nõ dicat᷑ decedere, qui nõ natus eſt, dicit

tamen σν ππαε ν& craſſa minerua, deficere.

Sed hocuixmihi perſuaderi poteſt, ut defice

re dicatur, quod nunquã incœperit:& ideo h lriia

uerius arbitror, nullo modo ex uerbis, ſed ex 3

coniectura mentis ſolum intelligi. Cęterum

& caſus ille omiſſus non cenſebitur, qui ex 10 uerbis ſaltem impropriè acceptis compræn-

de cond oi monſt.

17 2 M di poteſt. Idem quoties teſtator unicũ caſum i Lduns. d“¹ 4

expreſsiſſet, ueriſimiliter credens alium nõ euenturum, alioquin illum etiam expreſſu- rus, is pro omiſſo non habebitur k. Quod& k muliri in cõditionibus procedit, qᷓ;uis ſpecialiter& prnacun ad unguem obſeruari debeant. Idem opina- bel. rer quoties id eſſet expreſſum, quod frequẽ-

tius ſolet euenire, ut nõ cenſeatur rarius con tingentẽ caſum excluſiſſe, in quo eadem ra-

C hab.

20 tio idemq́; effectus ſitl. Idem quando id ex- l Glaiaft 1 C.de ſerſa 8

preſsiſſet, cui aliquid ex conſuetudine ſoleat

accedere: nam de eo, quod ex ſequela eſt, a- ecclſ.

ctum quoq; interp retabimurn. Quapropter m lcuieung

cùm negociator I itio mandaſſet, ut mutuò penceiiſt

centum ſola acciperet, reſponſum eſt, ſub u-

ſuris accipi poſſe, quòd non ſoleant negocia

tores inuenire, qui alia conditione mutuare

pecuniam uelint“. Quartus eſt, cùm caſus o⸗ n Roms iſ

miſſus eſt ſimilis expreſſo,& eundẽ effectũ iuai eim z0 habet:fit enim adeum extenſio. Quapropter uman.

ſi mandauero, ut pro Titio fideiubeas,& tu

nõ fideiuſſeris, ſed creditori mandaueris, uel

aliter egeris, quàm quod mandatũ ſit, nihilo

minus tenebor0. Vnde& laſon cuõm diligen o lfnaful

ter ſeruandos mandati fines docuiſſet, ab e⸗- mand. uſiſ

. 4—. 1

iusq; forma non recedendũ, ſubdidit tamen, brnan C. de proeu

poſſe plenius uberiusq; adimpleri:poſſe for-

mæ ſuperficiem negligi, dum effectus ſerue tur:poſſe quod mandatũ non eſt, ſed manda

40 to uicinum, expedirir. Itemć; quod conne, p limmtmas xum, quod antecedens, quod conſequens, beriarß quod acceſſorium, ſiue de iure, ſiue de con- ſuetudine quæ latius apud eum legenda re- linquimus. Hinc prohibita à teſtatore aliena tione, omnis modus uetitus cenſetur, unde aliquo caſu dominiũ transferri poſsit“: con/ 7 ceſſaq; executori facultate uendendi, ut cre- ditoribus ſatisfiat, poterit& in ſolutum dari, & pignori opponi, cæteracq; fieri, unde hu-.

so iuſmodi cauſa ſatisfactionis obſeruefr. Qua rnurlchal ratione in quæſtione facti obtentũ uidi. Ro- ijaedilg manus Pontifex prępoſito cuidam conceſſe rat, ut ex eccleſiæ immobilibus bonis uſque ad quingentos aureos alienaret: is cenſus quoſdam uendiderat, reſpõſum fuit, quam- uis huiuſmodi iura appellatione bonorũ im mobilium ſtricto ſermone nõ cõtineanturꝰ, slàdus ſi tamen propter effectus ſimilitudinem, non iendioma eſſe dubitandum, quin alienatio fieri potue- reiug

6o rit. Quandoq; tamen etiam ſi idem effectus ſuadeat, non fit huiuſmodi extenſio: ut cùm inn prætor tutoribus permittit uendere, ſi illi ob tlſieuine ligent, nihil agũt: ſi enim uoluiſſet prætor ut Lh eis obligare liceret, nõ recteè partib. ſuis ſun⸗ 1e“

ctus

Bart in go⸗ rum depi

n larm ndu

dunccalum

1Bl Ir Quoexc m ſacietatem pra Tidio contra öxotrahen ſquuturus er J 9f muinatebel i. Solslocjjm ECVNDVY Mouiſio oond rhiturad om

ati ſt Quapropt ſummortss fll tjintegram f btcrr Kuice: ſipultus ſit, iem repetẽt amquiſbidi kitetrahat, nritodiuort nncaſumm tem relinqu um nubere., datem ſibi red doquomod ecllumage

dan lononualuer

2

2 locex mente derrore extre mntis undde I condicideh