Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4 aahnzen 1 uetigne.. 1 zGharien dae uacri myſterio, baptizo te, dixerat, in no- Tcedunt u nae mine patria filia ſpirita ſancta, Chriſtianum duolie luüc a e retulerat de rectè baptizaſſè exiſtimatus eſt a. Quid ſi ſer nlettag Auam conſecra diſt. mone aliquo uſus quis proponatur, qui ex herddidn aa iiij obſoleta tantum antiquorum obſeruatione Auodditz eMd ſuſtineri pro idoneo poſsit? Et eius ratio- deihinei duüd nem non haberi duobus exemplis patet. Al unquidur emimgn d Plautus terum eſt, cùm Iabolenus b ueſte, mundo, eruntusrgerini ornamentisqʒ; muliebribus legatis, omnem ropriſi anon ueſtem& mundum deberi reſpondit: quia negan mecuog illa demonſtratio muliebria, neque ueſtine mell wmaximein que mundo applicari ſalua ratione recti ſer- nopu ladrcim monis poteſt,& tamen ex Non. Marc. con- en lis talecun ſtat ueteres mund ũ etiam neutro genere di- Stutorenane xiſſe. Lucilius: Legauit quidam uxori mun- usſolus ul nän dum omne. Alterum eſt, cùm filijs centum wontiläedeiin teſtator reliquiſſet, etiam de filiabus actum m entétiam un: Iſi quis ita. de Vlpia.ſcripſit: quia filiorum appellatione, d, quandopater teſta tut. etiam fœminæ continentu T.& tamẽ ueteres a:impropriſim datiuum caſum non filiab us, ſed filijs dixe- turæ debita jntellgi runt, quod exemplo Næuij et Plauti Priſcia

it elegaremonun nus oſtendit:ut appareat ex eo, quòd ma

rtuüinilludinfenn 1 cul inum concipiat fœm in inum, ſed ex pro relinquere inench prietate ſermonis ſe ententiã Vlpiani potuiſſe tutione rreliginn defendi, niſi ille obſoletam ueterum declina verboinſtitenät tionem neglexiſſet: affectatus enim hie lo- oquomodoerisi lij g.poſt hos quendi modus lureconſultis noſtris d, ſicut nſtrumenoman guoq;·de orig& cæteris prudentioribus, ſemper moleſtus cöſti rulij uur fuit. Memoria teneo magni quendam nomi cöſtituere Titiumal

nis grammaticum, cuius etiam cõmentarij pleriq; extãt, his uerborum fœtoribus peni- tus immerſum, cùm Mediolano Bononiam

auſam:reſpondttt conſtitutumuitei

xecutor inteſtama eſſet iturus, equũ à ueterinario certa in dies bis, Titumdlgi- mercede conduxiſſe, deinde remiſſo equo, ĩ eſſe iubeo' epn per literas ueterinarium certiorẽ feciſſe, ut m&teſtaror quilg in tale diuerſorium iret, equum ſuũ acceptu liusintutelam lur rus. Veterinarius iuerat, quòd chirogra- imoquartoannoſi phum non intellexiſſe aſſereret: integramq; mperſummä inn lapſi temporis mercedem petebat. Eius epi- rediturb. Accedii ſtolæ uerba hæc erant:Pegaſus qui me tollu auel fideicömilin tim ſuccuſsit, apud campanæ peluis copam nagis quomodorn erit, inde petito, phoretrumq́; ex eo tempo- oterunt? Quoftn re præcidito. Quæſitum eſt, uter æquiorem entolum dicat d cauſam haberet:& eorum con ſenſu, qui de TTalitiomuocanib re pecuaria ius dicebant, p lacuit literatorem vi filiom ſuum li condemnari, qui ignorabili huiuſiodi ſer⸗ ſediicitinit mone utinon debuit: cu m traditũ ſit, qui ad legare ſtmonr aliquem ſcribit, tali idiomate uti eum opor- Feßehn auuß tere, quod intelligi ab eo, ad quem literę dan /1rO.

Hdlienationis. tur, Poſsit, alioquin huiuſmodi teſtationes

N in auth. de non

alic.

rofello n befep 1 vs intelligatut/

verſam pattem? coniectufa volin Li. de exc. tut.

damnum ei nullũ inferre. Quapropter Ro- manus homo, quiad Græcum ſcribat, non Latinè, ſed Græcè conceptis uerbis uti de- bet f. Sed an quod de improprio ſermone di

rproferentiini ximus, etiam in ficto obſeruandum erit?& aſtituendum ſi fictus caſus ſolùm ratione effectus, ſed recbiuemuns, etiam nominis æquiparatus eſt, ſatis putaue monis Aiom 3 rim, quod de uero conſtitutum eſt, etiam in neſtaͦubiumes ficto obſeruãdum. Vnde lex, quæ ingenuo vam congfuc, priuilegium aliquod cõcedit, etiam in liber- rcj victediut, to obſeruabit᷑, cui ius ingenuitatis per nata uin Apraulrt lcum exora⸗ lium reſtitutionẽ, ſeu anuli aurei, indultum eal; criii dtine. de ex, Aprincipe ſits. Et relictum Titio ſi legitimos olti nndi il uſtus filios exſe reliquerit, ei præſtabitur, qui na- mon gininn 1

de uerb. ſigniflib. J

10

20

30

4⁰

50

60

turalem reliquerit, beneficio principis nata- libus reſtitutũꝰ. Sed& ciuibus à Republica conceſſum, eis quoqʒ; dabitur, qui ex priuile gio ciues ſint, quantum ſit tamen eorum re- ſpectu, quæ ab ipſa Republica proueniũt. Sic ſi lex municipij ad duumuiratum nemi- nem admittat, niſi ſit originarius, alienigena quoq;ʒ recipietur, qui ius ciuitatis hac forma impetrauit, ut pro originario ciue habeat k. Sic lex, quæ in hærede loquitur, ut hæredita tem adire cogi poſsit,& reſtituere, in bono- rum quoqʒ; poſſeſſore locum habet, qui& ef fectu& nomine pro hęrede habetur¹. Sed ſi reſpectu nominis ſolum ſit æquatio, tunc a- liud dicendũ eſt:ut in filiofam.quem lex do- minum interpretatur, etiam uiuente patre, non intelligetur generali dominorũ appel- latione de eo actũ m. Sed& ſi Cenſoria lege cautum ſit, ne uniones aut gemmæ in mulie bri mundo habeantur, de adulterinis& ſup poſititijs non exiſtimabitur uetitum. Theo doſij tamen cõſtitutio, quæ uellera ſacro mu rice intingi non permittit, etiam adulterino colore fucari prohibeto: ſed id propter exi- ſtimationem hominum receptum eſt,& ne facilè rebellibus eſſet tyrannum Imperato- riæ maieſtatis purpura aut uera, aut fucata amicire:quod ex Ammiano Marcellino- ſtat. qua ratione Andr. Siculus cùm lege artificum caueretur, ne peregrinos pannos præterquam coccineos habere iceret, excu ſari reſpondit, qui fucato cocco intinctos habebat. Hinc eſt, quòd ſi alicui relictũ ſit, cum legitimæ erit ætatis, ante X xv. annum nihil debebitur, tametſi ueniam ætatis impe traritꝭ: is enim licet in his, quę à principe pro ueniũt, omnino pro maiore habeatur, quan- tum tamen ſit ex teſtatoris uoluntate, aliud eſt, qui conſilij maturitatem in eo ſpectauit, quæ à natura, non a principe indulgetur. Po tes(dicebat Phauorinus, ni fallor, Imperato ri) hominibus barbaris ciuitatẽ Romanam dare, uocabulis nominibus ue barbaris non potes, quòd ea à naturali ciuium uſu uim, at- que proprietatem accipiant. Quid rurſus ſi non ratione nominis, ſed ſolũ effectu æqua- tio fiat? Et hic tractatus ad interpretationem pertinet:& regula eſt, quæ de caſu uero di- ſpoſita ſunt, ad fictum quoq; extendir: quo- niam fictio ueritatẽ imitatur,& æquè ac ipſa ueritas pollet. Hinc eſt quòd lex Aquilia, quę datum hero, id eſt, domino, damnum re ſarciri iubet, etiam quod hæreditati iacenti il Iatum eſt, ulciſciturs. Hinc edictum præto- ris condemnatos iudicio publico notans, in eis quoqʒ; qui fictè condemnati ſunt, locum habett: ut quia quis ſit confeſſus, quem lex pro condemnato habet. S. C. Macedonianũ in Republica quoq; obſeruabitur, quę filio- fam. mutuam pecuniam dederit,& tamen Reſpublica fictam perſonam ſuſtinet*. Sic Ieges pleræq; pœnales, quæ facientẽ gladio inſequuntur, etiam de eo intelliguntur, qui per alium facit v. Qui pecuniam à reo petere

C

h B.j ſt is qui. pro empt.

i Bar. l. ſi mari- tus.§. legis. de adul.

k Bart. d.l. om⸗ nes populi.

1 1 j.§. bonor. ad Treb.

m l in ſuis. de li⸗ ber.& poſth. Bar.l. ſciendi. qui ſatiſd. cog.

n I.j.§. hoc au⸗ tem. de fonte.

oiij. C. de ueſt. olob.

p Barb. conſil. xxix.ij.

J fi. C. de hin qui ucn.

r I. fi. de mag.

conuch.

s I. liber. z.§. ſt ſeruuss. ad l. Aquil.

t Bartol. l. ickus. de infam.

u I. nihil. ad ma. x l. mortuo. de

fid. Idiuus. de ſal.