Teil eines Werkes 
3: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iureconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Basileae [ca. 1550]
Einzelbild herunterladen

896 D. And. Acciat 897

quid aliud eſſet, quàm incentiuũ delinquen- gacesq́; pedes tribuit. Meritò ergo Caninius di, anſamq́; ad res prohibitas ſecurius perpe maluit ad caput prouocationis ſolum reſpon a L iuriſgentiã. trandas inuenire? Atqui publicè intereſt dere,& illud iniuriarum omittere, ſequutus ſiob maleficiũ hoſce prouocatores arceri,& ſaltem eo peri- exemplum Hectoris apud Homerũ ſliados ffae pact l.4. culo cohiberi, quod uideãt plura cõmoda ad lib. v. dum inquit, de pact. dot. eum qui prouocatus erit, pertinere. Fit aute 15p 1 ν πρνοοσέe οοννναe˙ rTa9, ſemper interpretatio, ut conſuetudo publicà&να‿*παꝭενεμννμεν. b. ita uulnera- utilitatẽ adiuuet, ut tollat autimminuatb. Cui nihil omnino reſpõdit belliger Hector tus. adl. Aqui. Fieret& hoc modo facilimè fraus legi, que Sed promptus cõtraà perrexit. Potuit etiam actori probationis onus iniungit, ſi captato io non reſpondere Caninius, quia exiſtimaret aliquo uerbo id in aduerſariũ tam facilè trãſ- primum illud caput chartulæ obſcurum eſſe ferri poteſt. V erbi gratia, damnatus homici-& ineptũ, dum dicit, Et ſinegas, rurſus men- dij cõqueritur quòd iniuſtè damnatus ſit, tiris. enim explicatur quid negando ad- ob tutelam ſuam fecerit:negat accuſator, qui uerſarius mentiatur:poſſunt enim illa uerba iam obtinuit. Lex iubet damnatũ prouocato intelligi, ſi negas dixiſſe aut ſcripſiſſe. Poſ- cd. c. j. de pace ris partes duello ſuſtinere: at ille accuſatori, ſunt etiam habere alium ſenſum, nempe, etſi tenen· mentiris, inquiet, qui me negas ob tutelam negas quòd ſis mentitus ſcribendo. Poſſunt feciſſe:ſico; uno uerbo diſpoſitionẽ legis eui& tertio modo intelligi, ſi negas ſupraſcriptã tabit,& de actore ſe reũ efficiet:& tamè ſem- concluſionem, quòd ſi ſcripſiſti in præiudi- er ea accipi debet interpretatio, ne fraus le- 20 cium honoris mei ſis mentitus:quo caſu pro d lcim hi ſed gi fiat?,& ne cuiquam dolus ſuus patrocine- pter conditionemnihilponereturs, ſicq́; Ca lis de tanſ. tur. Accedit his, quòd licetaliud ſit eſſe pro- ninius negando ſe ſcripſiſſe non eſſetonera-

actio. uocatorẽ iniuriæ, aliud prouocatorẽ certami tus, quia conditio denunciationis mentitio- el. de rebus. de nis, ut Paris Puteus atteſtatur, tamen in du- nisq́; non eueniſſet. Cuùm ergo uerba eſ- arbtt. bio accipiẽda eſt illa interpretatio, ut qui pri ſent clara, non tenebatur ipſe reſpondere:u- fl. qui prior. de mus chartulam miſit, iniuriamq; intuliti, is& bi enim intentio obſcura eſt, ut quia duplicẽ iud. certaminis prouocator cenſeat᷑: ſiquidem de ſenſum habeat, non tenet reus libello tali re-

iniuria ab ipſo dicta apparet, qui mentientis ſpõdere: ſicut nec ambiguæ poſitioni reſpõ-

notam ei inurit:de iniuria uerò de qua denũ- dere quis cogitur. Maluit itaq; aliud capute-

cians conqueritur, quòd ſcilicet honori ſuo 30 ligere, quod certius ad congreſſus diſcrimen

detraxerit, apparet. Melior ergo interim ſuſcipiendum erat. Potuit etiam non reſpon-

debet eſſe eius cui denunciatum eſt cõditio, dere: quia cùm tribunus militum eſſet, exiſti

2 1fi. C. tranf ut rei partes ſuſtineat: quod uarijs iuris no- maretnõ eſſe ex utilitate regis ſui ultrà uer- act. ubi dixci l. ſtri exemplis oſtendi poſſet. bis progredi: nec enim in præiudiciũ hono- liberis.. finl. obſtat ergo in primis, quòd Caninius ris cuiuſquã fieri dicit᷑, qd pro debito officij ſeq. l. raina. remaneat oneratus, qui bis mentiẽtis oppro- ſni quis fecerit,&tamen ideo uolueritho ta. de lih cauſ. Prium ſuſtineat. Reſpondeo, cùm iniuriain- noris ſui obliuiſci quin certamẽ offerret, ſeu cipiat à Fulgoſio, potuit Caninius reſponde ut ſignificantius loquar, oblatum non detre-

re, quòd imò ipſe mentiebatur: quod non fe- ccttaret. Sed certè quacunq;h ratione noluerit

cit, magna ratione: ſed maluit factis reſpon- 40 reſpõdere(ſunt enim plures relatæ cùm à Pa

dere, quàm uerbis. Etenim talis reſpõſio quę ride Puteo, tum à me in libello quẽ inſcripſi

fit facto, certior conuenientiorq; militaribus de ſingulari certamine)illud certum eſt nihil

uiris eſt, acceptauitq; oblatam pugnandi- hoc referre, cùm acceptatio certaminis pro

ditionẽ. Remanet autem oneratus quinõ reſponſione ſit,& omnẽ tergiuerſationis ma

reſpondet. At ipſe effcaciſſimo reſpõſionis culam aboleat: nec enim poteſt uideri re-

modo uſus eſt, ſingulare certamen potius ac ſpondiſſe. Nec rurſus obſtat, quòduideat

ceptando, quod tantò efficacius eſt, quanto Fulgoſius non eſſe actor, cùm pręſenti ſtatu

h l Paulus reſpõ facta præualent uerbis: quia, ut inquit Bal- contentus ſit. Reſpondeo, cùm acceptauerit dit. rem raiam dus, uerba quandoq;h falſa ſunt, facta nunq;. Caninius oblationẽ decertandi, poteſt ad hab. Hinc interpellatio quæ re ipſa fit, efficacior 50 uerſarius præſenti ſtatu cõtentus eſſe, ſed ea

i l. ſi mora. ubi eſt ea quæ uerbis i: quod& in oblatione, per curare tenet᷑, quæ ad pugnæ executionẽ per- Alcx. ſol.mat. quam mora dilui poſſit, receptum eſti. Sicet tinent, uidelicet ut ſtadium perquirat, locũ, Rl. qui Romæ.in iniuria quæ facto inferatur acrior eſt,; que diem deſignet, cæteraq; faciat quæ ad prouo brur. de uerb. uerbol. Nam& fortibus militibus conuenit catores pertinent, aliàs famæ& exiſtimatio-

oblig. pſ⸗ li ſſ..., 3 t ipſ. ILaut hca. 5. reipſas non lingua eſſe pugnaces: imitaric; nis labem quã inferre alteri uoluit, ip epatia qualiiate. de Aiacis Telamonij exemplum debent, qui in tur. In caſibus igitur contrarijs nihilaliud ſu pœnis. contentione cum Vlyſſe, pererat agendũ actori: meritoò reus ipſe qui Nam nec mihi, inquit, dicere promptũ eſt, innouariprocurat, actoris perſonã incipit ſu

Nec facere eſt iſti: quantũq; ego Marte fero- ſtinere. At in caſu noſtro acceptũ ſit duel Inq; acie ualeo, tantũ ualet iſte loquẽdo.(ci so lum, perinde eſt ac ſi reſpõſum fuiſſet, quod Sic Homerus III. Iliados Menelaum quiſtre ipſe denũcians mentiret. Vnde cenſetur nuus erat pugnaxq́;, 8 παυνυηυε⁵ο, id eſt, pauci ille impleſſe quod ad ſe pertinet. Meritò non loquum uocat. Sic contrà Vergilius Dranci, ſnbeſt ratio cur Caninius ipſe prouocator ef⸗

quem ignauum facit, uentoſam linguam, fu- ficiatur. Et ſi dixeris, hoc ipſum dubiũ eſt an Fulgoſius

ml. ſiqgut ina, tione. de ud.

ungnlloe

ratlellet ne mguicquãadd dichanulamct iouctquinte neum reſponcd deniur, Atcl rüdhille pote rarum,vtpug waconditiom foxrouocatoh rilege conſtin Woachuc non mdpluribuse iurbusproditu dhoſtem charn wälelliſpomte alumdicitur, äburcertand nretindeargu aluſtiereuole

deisge at