———
Bald. e.in literis. cis ſtipendijs, ſed latrocinijs& furtis& pau- de reſtit. ſpol. perum ſanguine alantur, quales olim erant militares Agarenorum turma, inſte illi ſpre- to iureiurando non redire permiſſum eſt:nõ enim hi milites ſunt, ſed latrũculi. Idq; ex Ju- reconſultis,& Paris Puteus probat. Quam ſententiam& III. de Officijs lib. M. Tullius eleganter defendit. Nec ad rem facit quòd ſti pendia ſibi à præfectis non pręſtariallegent, cùm infructuoſam potius militiam deſerere debeant, quàm rapto uiuere. Milites(ut in E- uangelio dicitur) neminem concutiatis, ſed contenti eſtote ſtipendijs ueſtris. Secũdus caſus eſt, cùm captiuus malè à uictore habi- tus eſt, illeq; non ſimplici redemptionis pre- cio fuit contentus, ſed ulterius uicti facultati bus inhiauerit:quod ſuprà à nobis tractatum eſt. Quapropter& Homerus, quoniam iu- ſtum redemptionis præmium pro Chryſei- de Agamemnon ſpreuerat, indignatũ Apol linem inducit, nec potuiſſe placari, niſi poſt- quam eam deinde patri gratis reſtituit azνæ rTlau αννννe, id eſt, ſine precio& munere ali- quo. Cuùm enim uictor iniquè agit,& alieno patrimonio præter fas inſidiatur, licitè fidem illi uictus non ſeruabit. Nec enim obligato- rium eſt, quod cõtra bonos mores præſtatur iuſiurandum. Quid autem bono uiromagis alienum eſt, quàm hominem liberum dura in cuſtodia habere: plagium committerert aua- ritiæ operam dare?& id uelle extorquere, qᷓ d c. nõ eſt, dereg. pręſtare captiuus nõ poſſit? Adde quòd ipſo iur. in õ. iure his caſibus meticuloſum iuſiurandum ræſumitur, ideoq́; tanquam legitimo cõſen ſu deficiat, nullius eſt momẽti. Poterit igitur tum prouerbiali illi uerſui locus eſſe, a„‿s d,⁴μρσ‿ d Addεονν/⁸σ. Iurata lingua eſt, mente iurauinihil. Cuius autor in Hippolyto coronato Tragœ- dia grauiſsimus eſt Euripides: nec indignũ Cicero duxit, quẽ in Officijs ſuis à ſe trãs latũ approbaret. Tertius caſus eſt, cùm publicè intereſt ne captiuus fidẽ ſeruet. Nam& iuſ- iurandum aduerſus publicam utilitatem nul lum eſt. Quid enim ſi tibi arcẽ promiſi meæ tutelæ à patria creditam, quæ ſi in tuapoteſta te traderetur, quotidie ciuium meorũ cerui- cibus immineres? Licebit arbitror impunè pacta negligere,& priuata fide cõtempta, pu blicæ ſecuritatis curam gerere. Apud ſapien tes, inquit Cornelius Faritut. caſſa haben- tur, quæ neque dari, neque accipi ſalua repu blica poſſunt. Nam& in quęſtione facti cùm Andegauenſis Dux Burgundo iuratus pro miſiſſet, quoties ab eo requiſitus foret, ſe bo- na fide in cuſtodiam reuerſurã: factusqʒ de- inde SiculorumRex eſſet, cenſuit Eugenius Pontifex, quiq; illi in Florentino cõcilio ade rant, cogi Andegauenſem nõpoſſe, ut fidem ſeruaret, cùm id aduerſus totius Siculorum regni publicam utilitatem fieret: quare ſatis
ess Alciati de ſingul. certamine lib. 2
IL eſſe ſiid Burgundo numeraret᷑ quod ſuain- 0N 3 1 tereſſet litisqʒ ſimpliciter æſtimationem per- 1 rum ſoluendam. Nec hac in re M. Attilij exem- b R
plum quicquam obeſt, qui& ipſe patriæ uti- litatem etiã propriæ uitæ præpoſuit. Quar tus caſus eſt, cùm is cui promiſsio facta eſt ſ n congregatione Chriſtiana eiectus à Pontifi- Orr lear
cibusq; abominatus eſt. Idẽ ſi exul, aut quod ien de ſeluumn uulgò dicunt, bannitus ſit: huiuſmodi enim Klaca 77 hominibus nec fides ſeruanda, nec aliquod 1Cab Vwu
præſtandum auxilium:atrocitas enim delicti— astem gro omni eum beneficio exuit, publiceqʒ inter⸗ 495 g eſt huiuſmodi uiros offendi:& bonus dolus
o.Il memif. Uiclor domum qua pompa deducatur,& enulibrem Diogenis Philoſophi hac in re elegans admo⸗ jth luibim nitio. Cp. XLV. dngulare cen Vi hoſtem ſuum in ſtadio ſuperauerit, m quñ is ſolet domũ cum tibicinibus& uario nitttiuc 6 cantu, omniq; gaudij genere deduci: adeoqʒ Lrini er apud Græcos is honor magni exiſtimatus mäͤſulingul eſt, ut pleroſque conſtet huiuſmodi nuncio ungnhibtam de filiorũ uictoria habito, præ lætitia fato fun al ſcdetiam! ctos eſſe. Non ita Diogenes Cynicus, qui Diogeni aa Sianm uiror cùm Cicermum, èuictoria pancratij redeun plen. unruilegisd tem, corona caput ornatum, palmam manu aaorbus gerentem, ſequente gratulantium maxima KaudOchonẽ multitudine conſpexiſſet, Quæ nam te cau- mlllcap.Xl. ſa, inquit, ſupra cæteros efferte Cùm reſpon inm Theodor diſſet ſe om̃esin colluctatiõe ſuperaſſe, Agè, Romanos epi inquit Diogenes, fortiorès ne, an pares, an im deteſtatur. imbecilliores uiciſti? non enim te fortiores iwadquodno ſunt, quos ſuperaſti: nec pares, cùm tu ma- ſccre qui, utin ior illis inuentus ſis. Sequitur ergo, ut qui ſinterompro ſuccubuerint inferiores ſint. Atqui& ipſe mæſuæ ratior eos, qui me debiliores ſunt facilimè uincam: an necleeica nullum enim hoc operæprecium eſt. Mitte amentiecle igitur inhonoratum hoc certaminis genus, aneanibus cän quo uires tuas experiris, quæ uel modicaæ- naméidtame gritudine, uel leui caſu, uel ſaltem ſenectute mberi quin i quamprimùm comminuentur:& aduerſus itmcalidus animi uitia pro uirtute contende, atque libi- deaurretenim dini, gulæ, luxuriæ, ambitioni, ſuperbiæ, ca- rnleuinem ſtitatem, parſimoniam, exilium, tolerãtiam, vit ezercer humanarum rerum contemptum oppone, nprzdſ 3 in hisq; fortitudinem animi,& induſtriam aaueg Kane tuam exerceto: ſic enim beatus eris,& miſe- dunegre mn ram hanc uitam nihili facies. Quibus auditis enrſen lo Cicermus palmam& coronam abiecit, fau- deein, Alar toresqʒ& comites miſſos fecit, atq; mi veui 3 philoſophiam ſecutus eſt. erendaht ne 3 lbi AND. ALCIATI LIBRI DR denninm SINGVLARI CERTA- miſtdelde MINE FINIS llhlnar