44 AVRELIVS ALPBVIIVS LECTORI s.

Cum in Alciati bibliotheca pro cõſuetudine meauerſarer, uenit ad manus meas eius liber. quo Gordianos illos indiuiduarum obligationum nodos tam eleganter& dilucidè explicat, ut planè chaos ipſum in nouam rerũ faciẽ digeſſiſſe uideatur: curaui ergo protinus, ut publicũ acciperet, tum in gratiam ſtudioſorum, tum quòd& autori ipſi non ingratam rem facturũ me ſperabam, qui uelis remisq́; eò tendit, ut omnium utilitati conſulat. Quapropter, eo duce, au- guror quamprimũ fore, ut tandem in antiquam elegantiam, ſermonisq́; munditiem ius ciuile renouetur: ut non magnopere Accurſij, Bartoli, cæterorumq́; uoluminibus nobis opus ſit cùm eadem breuius, elegantius, atq; diſtinctiore ordine haberi poterunt. cuius rei uel locuple tiſſimam fidem hic libellus fecerit, ſi modò doctiſſimi cuiuſq; iudicio diſputari cõtingat. Cùm enim uel uiginti uerſuum millia in Catonis reſponſo extricãdo, aliorum in cõmentationibus

extent, poterit unuſquiſq; hic deprændere, quam breuius, quàm clarius, eadem, atque etiam

meliora poſſint latinè ornateq; dici. Vale. Mediolani 1111, Calend. Septemb. M, D, XIX.

ko A‿εε ννέραννννν νᷣνννονdεμ⁷me Akvei bois Exπσινmνν õo⁵αιααέναεπ̈ιςaeννnp. B0 Tεπν⁸ď AAidr Sorey d)X dvoᷣ oG,O,cvla ,„„ Kal xαιτxεο τρι ν&ε to de ewd. OUxl6i KobHxν.

Auσræ d voνν νονοπτακαε πννε⁸ 2 7 7 27 7 AAdvG Te dν απσνQν Aãεααν˙—

Franciſco Francorũ Regi Chriltianiſl And. Alciatus Iureconſ. S-

Wäas

Idepti eſgent. Unde& Alexander Magnus cùm ad Achillis uiſendumtu mulum uenißet, dixiſse traditur: O felicem iuuenem, cui contigit laudum ſuarum talem habere preconem. I& illius nomen extaret, niſi Arriani, Q. Curtij,&aliorum illuſtriumuiro rum monumentis de obliuionis ſitu uendicatum fuuſset. Habuit Gallia, ut credere par est, ar morum, prudentiǽ; gloria præſtantiſcimos reges: quorum tamen res geſtæ(quod nullius ſcri Ptis commendatæ fintcum ipſis interiere. At tu, quæ tua eſt magnanimitas, ueteribus illis he roibus comparandus, non herbarum inuentione, ut Lſimachus: non alexipharmacis, ut Mi thridates: non hiſtoria, ut Claudius: non aulæis, ut Attalus: ſed maioribus artibus fimam quæris, dum orbi Chriſtiano pacem aſférre deſideras: dum orthodoxam Rempub. tot calami tatibus concuſcam, inpriſtinam dignitatem reſtituere contendis. Mirum igitur non est, ſiqui tam egregiſs geſtis cæterorum luminibus(ut ita dicam) obſtruis, quamplurimos quo habeas tantarum laudum prædicatores, qui te ab omni mortalitatis iniuria uendicare ſtudijs ſus deſt derant. Ex quibus& ipſe, tameiſi minimè egregtus artifex, hunc libellum de ſingulari certa- mine tuo nomini dicare inſttui Fuere qui hoc argumentum ante me traclarunt, ſed illipartim nimis uerboſi incomptiq;, partim incurioſi, Otriuialia tantummodo inculcantes, omnes à bonis literis alieni, uix digni ſunt qui per hominum ora duutius uerſentur. E QOo ut breuitatem aſfecla ui, quòd ſatis ſciebam grauioribus curis ocium à Maieſtate tua impenci, ita dilucidius& me Nore ordine res omnes explicaſse uiſus ſum. Deus opt. max. amplitudinituæ

ſemper adſit. Auumone, Calendis Martijs, anno E1

. D. XXIX.

8 E ſhSfa„. 7 ello ducum fema fuiſſet extincla, niſi Homeri carminibus æternitatema-

utrepoſſt

lugrin iiell⸗ Veliuſumà N. gerumerudito mreptãeſt, eo uibeliciſagñ ue voxppellit: quon iuuloluprueſte iras Semblemat m ornamenta dic Poͤhgthranni b dants rudimentũ, mucedigladiationi rilch cimd Hor uneminerit nuncc emo Helenalingul ncexercitu certant unDiomede, Hect umamus poct mcöehlerit qui taer Dhrgio man omigladiator lteinaxenadecert nre quib, Lan deänacllbertorũc Kaquatuor retiar enamln 1 35— osperſu⸗

mülimä lmä cauſain däletadi du