2

Uies. * A. e . r, Aeß. Ta di. e * Koun d 2 d 33 d, 4 lee Allcr KAAe Ndar) — d⸗ d Ac △ J LAncſen W. erCn eed 4 d . ₰ g In Cug le A. d. KAnn edhr arr. M

4, Qur pleni

nnmen

720

20

30

dcclamatio.

tanqᷓ; eius legis aut mẽte, aut uerbis offendamur, cùm tamen neutrũ obſit. cùm uerba& mens legis priuſquã atteſtentur conſpiratores, abſolui eos à iuramento uelit, nonne oſtendit periu- ros, quales Afer& Rauidus ſunt, nõ admittie quid præterea cõmune habet quæſtio falſi cum conſpirationet? conſpiratio enim ſolùm ab his qui in ea dederũt nomen, agnoſci ſolet. quamob rem ne ueritas in obſcuro ſit,& conſcij ſceleris admittunt᷑. Falſum aliter probari, ⅞qᷓ; ex partici- pum teſtimonio, regulariter poteſt: quippe cõſtitutionẽ eam ſibi locũ nõ uendicare, plurimo- rum cõſenſu tradit᷑, cùm delictũ huiuſmodi eſt, quod generaliter per alios probari potuiſſet, qʒuis eo caſu quo agitur, nõ poſsit. Quid item ſi dixerimus ſpeciali iure illud ſtatutũ eſſe in cõ- ſpirationibus bęcùm in crimine læſæ maieſtatis conſtet ſingulari iure conceſſum, ut de conſce leratis interrogari quilibet reus poſsit:cõiurare autẽ in Archiepiſcopũ, ſpecies perduellionis eſtc. Obijcis& quod Baldus aalijq; tradiderũt, poſſe aliquẽ corruptũ teſtem aduerſus corrum pentẽ atteſtari:quod utiqʒ fateor,& ſumma ueritate nititur, dum nõ accipiamus periurũ hunc eſſe.quid enim ſi Titio centũ dem, ut teſtimoniũ uerũ perhibeate nonne de huiuſmodi corru- ptela teſtari poterit: quid item, ſi ut falſum dicat? nonne anteq́; dicat admittet᷑? Sed& quæ de Bartolo ſumpta affers, parum nos urgent. aſſerit quippe Bart. in delictis, quæ dicentis cõmo- dum principaliter reſpiciũt, interrogari de conſcijs poſſe. concedamus hoc, cùm pręſertim nõ ſequatur, ut idcirco cõiectemus ad torturã. Ex hac enim interrogatione inquiri ſolùm poteſt, nõ plecti conſcius:quod conſilio quodam Cornæus explicati. Quãuis neq́; noſtrũ caſum Bar toli ſcripta attingere opinor, cùm Afer& Rauidus in ſui cõmodum principaliter nõ delique- rint, ſed ob utilitatẽ Attij. Verùm& probare poſſem, eam Bartoli ſententiã cõmuni interpre- tum calculo nõ probari, ſed eam quam A=zos, Accurſius, Archidiaconus, cum innumeris alijs ſecuti ſunt:&ni huius operis ratio à tot autorũ nomenclatura abhorreret, idipſum profectò o- ſtenderem. Cæterũ& quòd mandatariũ admitti aduerſus mandantẽ allegas, uerũ affirmaue- rim, cùm rem mandatã nõ executus eſt: alioquin repelletur, quia conſceleratus, ut Baldus,& Hippolytus autumatl. IOANNES PYRRHVS. Adducitur tanq́; quæſtionis omnis præiudi- cium, quòd ſcripſerit Attius notulam, qua inſtruit Afrum, ſubornatq; dicendo teſtimonio. ad ducitur quòdinconſtans,& uarius Attius, nunc ſe nõ meminiſſe, nunc recordari quidem, ſed dediſſe poſteaq́; teſtatũ ſit dicat, nunc antea: quæ inconſtantia,& titubatio expreſſum dolum arguit, præſertim cùm ex Baldo cõſteti, eum qui ſe oblitum fatetur eius, quod ſit ueriſimile nõ excidiſſe memoria, plecti poſſe. Sed audite quæſo quid reſpondeam, quemadmodũ dubio pro cul innocentem uirum tuear. Et ſciendum illud in primis eſt, aliud eſſe teſtem inſtruere, aliud vxruuοp ſeu chartulam aliquã memoriæ cauſa præſtare. Illud prohibetur, hoc cõcedit᷑: quia qua ratione capitula producimus, ut dicta teſtium coẽrceant᷑, ut quæ ad rem nõ faciunt, explo dantur:eadem& huiuſcemodi monumenta poſſumus dare:nemo eſt qui hoc abnuat. ſed& te ſtis qui dixit ſe nõ recordari, deinde affirmauit, uel negauit, nõ idcirco mendax eſt, aut incon- ſtans, cùm memoria plerunq; fragilis ſit,& hodie meminiſſe poſsim, quod heri exciderat, ut au tore Bartolo, ᷓplurimi tradiderũt, ueriſimile enim eſt, oblitum fuiſſe Attium eius quod ante biennium ſcripſerat, præſertim cùm error in tempore perquaàm probabilis ſit, ut Innocentius & Baldus laſſerunt. Nam& Attius non admodum fidæ memoriæ eſt, qui quandoq; etiã lon-

844

40 gè maioris ponderis negociorum ſit oblitus. Atfacilius in falſi crimine tormenta decernũtur,

10

60

quam in cæteris? Nego hoc,& crebriorem eſſe repugnantium ſententiam affirmo: ſolumq́; fa cilius in carcerem reum deduci, cum Decion magis ſentio. ANACEPHALAEOSIS.

HIERONYMVS LVvRANVS. E redactum negociũ intelligo Iudices, ut aſſeueretaduer- ſarius idcirco plectendum Attium:quoniã præterquã quòd à conſcijs reus delatus eſt, adſunt etiam adminicula quædam: quale illud eſt, quod ex ipſa ſchedula deprænditur: ꝗuis enim pro- bationẽ nõ faciat, coniecturam tamen nõ modicam inde colligi exiſtimandum eſſe. A qua ſen tentia tantũ abſum, quàm qui maxime:quinimò fortioribus,& probabilibus magis argumẽtis uti Attiũ ex actis quoq; oſtenditur. Probatũ eſt, hominẽ hunc haud huiuſmodi, qui falſum cõ- mitteret:demonſtratũ eſt ex publicis rationibus, uerũ creditorẽ eſſe. qualiquali probatione cõ ſtat Afrum pecunia redemptũ contraria iuraſſe, ut ipſo iure falſitas lege Cornelia præſumat᷑. Rauidus in criminali quoq; iudicio, ſemel quæ in ciuili dixerat, uera eſſe atteſtat᷑: idem ubi ne- gauit, uidiſſe eum quidem pecunias numerantẽ affirmat, cæterũ neſciſſe quantitatem: quę res maximè Attium iuuat. Idem pugnantia rurſus enarrans, noſſe Caluiſij argentariã nuncin tor mentis affirmat, nunc negat. Sed& hi teſtes ſingulares ſunt,& de diuerſa ſumma atteſtantur, ut indicium planè nõ faciant:omni enim exceptione maiores hoc caſu lex requirit, non impro biſsimos& ſceleſtos, periurosq;. nec quicquã numero adiuuãtur, cùm in criminalibus,& pau- Iò grauiorib. cauſis, tam nullam fidem unus teſtis reprobus faciat“, quantũ mille. quapropter iudicis officiũ nõ aliter exercendum cum Baldoo opinor, quàm ut Attiũ abſoluat. Nam quid de tertij teſtis fuga dicamecui ipſe Caluiſius cùm impetrare nõ poſſetut teſtationẽ reuocaret, ſuaſit ut ſolum uerteret. Non itaq; Attio eius fuga, ſed Caluiſio ipſi obeſſe debet. Non eſt er- go cur dubitandum ſit Attium abſoluendum, ſi legem ſequi quæſtor uelit: liberum quippe e- ius arbitrium, principis diplomate hac in cauſa ſecundum iuris æquitatem redigitur, ut mini- mè Cornæi aillud reſponſum(alioquin etiam falſum)nobis obſit. F 8 1 5.

ss 3

a laſ.in d. l. j. in n.

b gliin lrepet.

c l. j. ad leg. Iul. maieſt. d Bald. cõſil. 92.

e Iaſ.in l. j. ff. de cond.ob turp.

cauſ.

f Conſil. 58. in

in fin.

g Gl. in j. fin. C. de accuſ.

h Hipp. in d.i.j. §. diuus.

i Baldus in d. J. preſbyteri. C. de epiſ.& cle.

k Felin.in c.præ terea. de teſh. cog.

I In.l.preſby- teri.

m Dec. conſ. 189 E in c.porre- cla. de confir. util.

n Bal. in c. ad no ſtra. Dec. in c. licet. in 6. col. de probat.

o Inl. ſifiliũ. C. de lib. cauſ.

p Bart. in l. eius qui. ff.de iure fiſci.

q Cornæ. conſil. 241. in 4. in z. col.

r Bart. in c. teſtt monii. in ¹s. col. de teſa.