A2

4 5 5—

—

D. And. Alciati dcdlamatio.

ALOIATIVS MINVITIO S.

Ncandidiſsime Minuti, nouam quandam controuerſiæ ſpeciem, nõ quæ ſuaſoria ſit,& ad artem pertineat, quales illæ ſunt, quas Anneus Seneca cõ poſuit, ſed quæ de iuris ciuilis fontibus à nobis deriuata ſit: ita tamen com- pacta, ut Senecam imitari uideamur, tanq́; lineamẽta ab eo petentes, mate- friam nos exhibuerimus. Scio quicquid hoc negocij eſt, tibi placiturũ:tum quod hic oſtendamus, quæ Iuriſperitorũ conſilia uulgò eduntur, hac for- ma poſſe ciuitate Romana, uel ſaltem larinitate donari: tum etiam quòd fre 10 quens hæc eſt quæſtio,& quotidie in foro uerſatur,& fortaſſe tu ſecundum eam quandoq; iu- dicaſti. Mihi certè, cùm coram Philippo Vicecomite, Iuriſconſulto clariſsimo,& fiſci aduoca- to, in facto proponeret᷑, uiſum eſt in codicem rationũ mearũ hunc in modum referre, tibiq; no minatim dicare:quod is eſt meus erga te amor, ut in laudum tuarũ præconio mihijpſi nunq́; ſa tisfaciam. Accuſationis in hac cõtrouerſia partes Burdeloto Turonenſitribui, quòd uidelicet publicè interſit id munus non niſi innocentiſsimo cuiqʒ iniungi: alioqui, ſcio, me rideres ⁊νέν Acovrla di Xεμπνσ Qεαέηνεαεμ. uir enim ille utriuſq; linguæ ſtudijs exercitatiſsimus, tantũ à delatio nibus faciundis abeſt, quantũ& à cæteris noxijs, à quibus eſt omnino alienus. Pari ratione& eos ſelegi qui patrociniũ præſtarẽt, homines quorũ doctrina cum probitate ſumma certaret, quiq; mihi& amici eſſent,& collegæ, nimirũ felices animas, quarũ neq; candidiores terra tulit, z0 neq; quis me ſit deuinctior alter. Neq; tu mihi Pindarum obijcias, qui uno hymno in Olympia cis Alcimedontẽ, Timocratem, Meleſiamq; celebrauit, quòd ſinguli nõ ſat digni uiderentur: quandoquidem ipſe Flaccum noſtrũ maluerim imitari, ſyncerius cum ſuis agentem, neq́; græ cæ illius ſcrupuloſitatis obſeruatorẽ. His addidi Ioannẽ Pyrrhum,& Nicolaũ Beraldum, Gal liæ duo togatorũ decora: quorum uirtutes uel tuo ore mihi prædicatas nõ poſſum nõ amare, uel potius uenerari. Meritò igitur& inter amicos mihi eos repoſui:cùm quòd quę tua ſunt, ea- dem nobis communia habes:tum quòd Homerico carmini credendum fuit: dg axi Sep O⁴νοσ ʒe lede de Seg οop. Sed& Albucio ſcribæ perſonam ſuſtinendam tradidi, uel Græcos ueteres imitatus, qui hoc munus non niſi honeſtiſſimo cuiq; demandabant, ut Aemilius Probus ſcribit. Accipe igitur 20 quicquid hoc eſt noſtri laboris, nec eius opera lectione tua indigna ducas, cuius uitam& mo- res longa iam conuerſatione approbaſti. Vale. AR GVMBN TV M.

IVvNIVS Attius à Caluiſio bina millia petit: ex teſtibus primus Afer mille& cc. numeraſſe Attium, ſecundus Rauidus Dccc. quoq; atteſtatur. Publicatis teſtimonijs coram quæſtore rerum criminalium, uterq; tortus ſe ſubornatum ab Attio falſum dixiſſe contendit: qui ſuper- erat tertius utriqʒ concors teſtis aufugit. Attius ſe innocentẽ aſſerens in carceribus conſtituit.

PR O CVREAT ORMEISCI. 1O0ANNES BVRDELOTVS. Nonne manifeſto delicto in legem Corneliam cõmiſſum eſ- ſe Iudices perſpicitistteſtis unus atq; alter proprium ſibiſcelus,& ipſi Attio commune detexe 40 runt. bene habet quod ueritas diu in occulto eſſe nõ poteſt: idcirco tradunt eam temporis filiã. An ignorabas Atti, uulgò dici ſolere, iuſtitiæ oculum quacũq; perſpicerercùm ſubornabas te- ſtes, cum illis uel auri montes pollicereris, num in mentẽ uenit, malos malis afferre perniciem conſueſſerdetecta ſunt conſilia, reuelatæ fraudes, expectanda ſoluùm legis ultio:& neaduerſus dicta teſtium cauilleris, abſq; tormentis dixerunt, torti perſeuerarũt: cur nõ adhibenda illis fi- des*c ſublata eſt omnis exceptio:reprobare non potes. quos cùm in iudicio ciuili produceres, approbaſti ſemel: expecto quid reſponſurus ſis, quemadmodũ refelles. Num in delictis, quæ clam ſolent cõmitti, etiam ſocij criminis ad teſtimonium recipiunturb? Habemus decretali epi ſtola expoſitũ, poſſe pecunia corruptos conſpiratores, tametſi tacere iurauerint, ad atteſtandũ cogi:& idcirco quòd periuri uideant᷑, eorum fidei nilderogari: ut enimueritas eluceſcat, etiã ‚o probationes alioqui non idoneæ fidem faciunt. Verùm quid ultrà dubitemus: nonne clariſsi- morũ Iuriſconſultorũ autoritate conſtat, pecunia redemptos teſtes aduerſus eum probare qui corruperitchoc Bald.hoc recentiores omnes tradiderũt. Sed& Bartolum tibi opponam“, qui in delictis quæ principaliter in alterius odium nõ fiunt, ſed facinoroſi cõmodum reſpiciũt, ſce leſtos de participibus interrogari poſſe aſſerit: ſequiturq; id cum quibuſdã alijs Nicolaus Ab- bas d. Indubitatũ quoq; illud eſt, tum ex Alexandri reſponſis, tum ex recentiorũ collectaneis, mandatariũ aduerſus ſceleris mandatorẽ atteſtari poſſe?. Hoc& acrius tuum ſcelus oſtendit, quòd primus teſtis ſchedulam quandam exhibuit, quam tua manu ſcriptam agnouiſti:ſchedu lam, inquam, nequitiæ tuæ indicem, qua teſtem admones, ut reminiſcatur numeraſſe te Calui ſio mille& ducenta, huiuſmodi conclaui, huiuſmodi tempore: cur ergo Iudices ex tot indicijs so nõ torquetur Attius? ex tot probationibus nõ condemnat᷑: præſertim in crimine falſi, in quo fit acerrima indagatio f:& torturæ quæſtioniq; ſubijcere reos facilius, q́; in cæteris delictis la- trunculatores ſolent. Cum etenim tertius teſtis aufugerit,& ex lege municipali pro confeſſo & conuicto habeatur, quid obeſſe poteſt, quò minus firmiſſimo falſitatis argumento contra

Aitium probete Sed& in iudicio, quo iuris ſolennitates reijciantur(qualia ſuh noſtro quæſto 888 2

842²

4 Ang. ĩl. de tor mẽtis.Cep.cõ ſil. 28. Tinda- rus in tract.

b c. fi. ꝗe teſt. co.

c Bar. inl. repe.

de quæſt.

d c. j. de confeſſ.

e Alex. conſ. 88 in v. uol. Hip. in I. j.§. diuues. de quæſt.

f l. iubemts. C. de probat.

g Curt. conſil. 73.in fin.