Teil eines Werkes 
3: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iureconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Basileae [ca. 1550]
Einzelbild herunterladen

ůÿ

a d. l. hæredes.§

in illa.

bl. in executio- ne.§. ſecunda. J. eod.

49

832

tere, caſu quo aduerſus omnesſtipulator ege rit, ut pro portionibus hæreditarijs, id quod ſua intereſt, conſequeret᷑: non idcirco tamen cõſequens eſt, quin poſsit unum inſolidum conuenire:quam ſententiam ipſe ferè uerio-/ rem arbitror. Nam &alibi lex ait?, quo ties ſinguli hęredes inſolidum tenent, familiæ erciſcũdæ iudicio cautiões in

Contrà autẽ ſi ſtipu/ lator deceſſerit, qui ſtipulatꝰ erat ſibi rediq́; ſuo ire agere li

terponidebere:ſub cere,& unus ex hære diturq; exemplum dibus ſuis prohibea iſtius Eihalnrionndr, tur, intereſſe dicemꝰ n qua un rohi-.

In Taa ne proll utrum ſtipulatio in- bente inſolidũ-

mittitur ſtipulatio. ſolidum cõmittatur, Sed& luriſconſul⸗ an pro parte eius qui tus in executione prohibitus eſt: nam

obligationis, cùm aliquam ſpeciẽ tra- didiſſeib, in qua to- tum peti neceſſe eſ ſet, nec niſi ſolidũ præſtari poſſet: hac ſtipulationẽ in ex- emplum adducit.

Nec ab hac ſenten- tia diſsidet Barto-

ſi pœna ſtipulationi adiecta ſit, inſolidũ cõmittetur ſtipula- tio. Sed qui ſunt prohibiti, doli mali exceptioneb ſubmo- uebũtur. Si uerò na nulla poſita ſit,

lus, qui in Catonis tunc pro parte tantũ reſpõſo in vi. quæ⸗ eius, qui prohibitus ſtione ſcribit, quo- eſt, committetur ſti- ties ſtipulatio ad pulatio.

redem tranſeat,

ſi eius fiat mentio,

non pro parte hæreditaria, ſed inſolidum- mitti. Qua ratione ſi promiſero, nec per me, necper hęredes meos fieri, ut tu uel hæredes tui offendantur, cõmittetur ſti pulatio inſoli- dum aduerſus offendentem,& eius cohære- des:quam ſententiam& ipſe ſequor, licet alij non niſi pro portionibus hæreditarijs com- mitti cõmuni calculo exiſtiment. Nec noſtrã ſententiam Catonis reſponſum oppugnat, ut ibi diſſeram.

a Inſolidum cõmittetur.) Et hoc ſenten tiam noſtram confirmat. Sicut enim ſtipula- tio committitur inſolidum, uno ex hæredi- bus ſtipulatoris prohibito: ita debet cõmitti aduerſus unũ ex hæredibus promiſſoris pro hibentem. tEt communis expoſitio ridicula eſt, ut accipiamus inſolidum, id eſt, pro por- tionibus hæreditarijs.

b MDoli exceptione.) Niſi hæres prohi- bitus iret ad fundum hæreditarium commu- nem: nam tunc uidentur omnes prohibiti, cùm aliorum quoq; nomine ire agere uidea- tur: quod Bartolus ait. Sed id ego proba- uerim: tum quia nimis coarctarentur uerba legis, tum quia cùm omnes eundi agendi fa- cultatem habeãt, quemlibet principaliter ſui cauſa ire credendum eſt: nec utilitatem fun- di uerba ſtipulationis reſpiciunt, quæ, ut ſu- praà diximus, non ad ſeruitutem, ſed ad merũ

D. And. Alciati

factum referuntur.

c ¶Cõmittetur ſtipulatio.) Quia amplius ſua non intereſt: hæc autem promiſsio cum ſit facti, in id quod intereſt cõmitteturc Etli- cet factum quoq; ipſum etiam poſt moram poſsit peti, conde- mnatio tamen redi getur ad æſtimatio

VLPIANVS LIB. XVIII. Ad Sabinum.

Dem iuris eſtin il

nem: quod& Ac- 0 lla ſtipulatione, mi curſius ſentit. hi, hæredich meo ha Stpulatio, mihi hære- bere licere ¹. Sed hæc aiq; meo habere lie- differentia illam ha- e eur diuſioneun recipiat.

bet rationem, quòd ubi unus ex hæredi- bus prohibetur,

2 Hac ſupulatione ueteres in emptionib. utebatur 3 Vbicunq; contra ſupu-

ſt coh ſti lationem directò delin POteitcohercs ex iti quitur, pœnacõmitti- 20 Pulatu agere, cuius tur etſt non interſit ſe nihil intereſt, niſi pcœ iiſche vei uum. . n ſtipulationibus præto na ſubiecta ſit. Jam ua 7 naen in .. 2 2 pœna ſubiecta effi⸗ qauibus ſola æ quiuasat- ciet, ut omnibus- tenditur, non commit- tur poœna, niſt interſit. Iuitlat 4 Sin hic 1011 5 Stipulatio pœnalis quæ quærimus, cuius in Gaathr. terſit. Enimueroubi TDEM IVRIS) unus ex hæredibus 1 d Liccere.) prohibet, omnes te- Sed cùm hęe ſtipu latio idem quod nentur hæredes: in- ſano ſt em̃ hibiti. trouerſiam mo- terett em pronl Iti, uere cõtineats, cur à nemine prohiberi. diuiſionem reci

pit?ſicut illa ſtipula tio, amplius non agie. Et Ang. Socinusq́; ſe- cundum naturam rei, in cuius conſeruationẽ interponitur, interpretari eam crediderunt: quod probo, dum id ſciamus, tſolitos fuiſſe

40 ueteres hac ſtipulatione ſibi in emptionibus

cõſulerej:meritò igitur huiuſmodi cautio di- uiſionem non recipit, quia eius contractus indiuiſa eſt natura. Idemqʒ dicendum eſt in

ſtipulatione de defendendos, quæ& ipſa pro

pter euictionem interponitur.

e Hic non quærimus.) Pœna cõmitti- 3

tur, tametſi non interſit, ubicunque contra ſtipulationẽ directò delinquaturt: tum enim maximè fides uidetur contemni. Si uerò obi

so ter,& per obliquum contrafiat, non cõmitti-

tur, niſi interſit. Quapropter ſi unus explu- ribus hæredibus ſtipulatoris prohibeatur, li- cet alij mero iure ad pœnam agant, quoniam uerba ſtipulationis hoc uidentur inducere, obſtat tamen doli exceptio: quoniam non ea uidetur fuiſſe intentio contrahentiũ, ut om- nes efficaciter agere poſsint, quoties tan- tùm ab uno præiudicat᷑, quantũ ab omnibus.

n ſtipulationibus uerò prætorijs, alijsq; iu- 60 dicijs, in quibus ſola æquitas obſeruat᷑, non

cõmittitur unq́ʒ pœna, niſi interſit: ſatisq; eſt uel modicũ intereſſe, ut integra pœna cõmit-

tatur:quod Bart. ſenſitx. fdiciturq; ſtipulario Pœnalis, ubi quid promiſſum eſt, ſi ita factũ

non

== ½ 2/2

ö=

riryxvie mluuketuuciauerbun beeleguiatedeſcenal. 1t9peiselajtadn * Ntntimpliu non gere loſtiult eLCao. inxmitmegeanonſ itnkzinegi bnten ſo Teraiet ſchkeſt uela Rliimaile ain gupr lr ſemun natranrei fl babe c gteſn. uerb. ſg Rilun gilbeihene re de euil. nuchtatuinua diff cum cxcd iuobgninurepreh) ſajed. muapnnuciatop uſtlae riunm percde

2

h e i Laduerſis- rtrchmiſüum

Vsi ä lgdiön defench) de arbirit unn ⸗uddefind aüudeifnalai

ter letiam h . agere, utſ neipiat:&

agW, cumjj 6 biteaienninpe