ſtit. eod.

Inſtit. de act.

cundo uol.

fl lege. ff. de uerb. ſign.

g In a.l.lege.

4§. ſeptima. in⸗

b In. de conſti.

c l. V. de uer.ob.

d Conſil. vj. ſe⸗

e l. ii.pro ſocio.

106

probauerimus, in bonorũ poſſeſsione, quæ ture ciuili iure conceduntur, qualis eſt ſepti mailla extraordinaria“, præſentia iudicis o-/ pus non eſſet: quod falſum puto, cum gene- raliter dicatur, in bonorum poſſeſsione qua lemqualem teſtationem ſu fficere.quid ergo dicendum eſt?& uix poſſe ueram rationem excogitari crediderim:attamẽ ſi ſuaſorijs lo- cus eſt, dixerim in bonorum poſſeſsionibus decretum neceſſarium fuiſſe: quoniam præ- tor eas introduxit, uoluitq; in eis paulò ma- iore diligentia uti: quodius ciuile non fecit, cum decretũ non in ſuo, ſed in prætoris ære propriè eſſet. Nam& Baldus, Iacobusq́; Bu trigarius,& Nicolaus à Neapolib, cum quæ reretur, cur ius ciuile cum ſtipulationẽ adiu- uaſſet, ut actionem pareret, prætor pactum nullo auxilio proſequi uoluit: quia(reſpon- derunt)ſtipulatio à ciuili, pactum àgentium iure inuentum eſt:plus autẽ pullos noſtros

uàm alienos fouemus. His accedit, quòd ius dandę bonorũ poſſeſsionis miſti imperij eſt, quapropter omne ab arbitrio prætoris deſcendit: quod alibi à nobis tractatum eſt“.

Quanta diſferentia ſit inter iustam hæredi atem& leęilimam: pugnantia ſumul iuraà duello ex- empta, tum error recentiorum ex Latinæ lin guæ ignoratione. CAP. VII.

Iquiſquam emphyteuticarium fidei cau- S ſa agrum ſtipulatus ſibi ſit,& ſuis hæredi bus legitimis, tractatum eſt, an de hæredib. ex teſtamento, an uerò de his qui inteſtatò ſuccedant, actum uideatur. Et dubio procul eminentiſsimus in hac ſcientia Alexander interrogatus, eos ſolùm intelligẽdos reſpon dit, qui inteſtatò ſuccedunt: quoniam hi pro priè legitimi hæredes dicuntur: opinionisq; fuæ illud argumentum adfert, quòd in titulo pro ſocioe, hæc Iuriſconſulti uerba legantur:

qua iuſta hæreditas alterutri obuenerit, com munis ſit: quæritur quid ſit iuſta hæreditas, utrum quæ iure legitimo obuenit, an etiam quæ ex teſtamento:& probabilius eſt, ad le- gitimam hęreditatem tantum hocpertinere. Exhis igitur probari Alexander putauit, le-

itimam hæreditatem propriè dici, quæ ab inteſtato debetur: non enim differentia eſt, an iuſtum ſiue legitimũ dicamus, cum hocà lege, illud àiure, quod idem eſt, proueniat. Sed huic ſententiæ De uerborum ſignifica- tione Iuriſconſultus Paulus aduerſaturt, qui lege obuenire hæreditatem, inquit, non im⸗ propriè quis dixerit, quæ ex teſtamento de- fertur.& quomodo hæc diſſoluant᷑, ſimulcq; non repugnent, maiores noſtri ut explora- rent, diu& multum ſe fatigauerunt. Fulgo- ſius non impropriè in prædicta lege inter- pretatur, id eſt, minus propriè:quæ interpre tatio cõmendatione nõ indiget, ſeſe enim o-/ ſtendit, maximamq; præ ſe fert calumniam.

Bartolus,& Albericus Roſatuss, cum ex-

ploratum haberent, ex diſtinctionibus ſub- diſtinctiunculisq; nullum non argumentũ

D. Andreæ Alcat

10

20

30

De illo quæritur, ſi ita ſocietas coita ſit, ut ſi 40

50

60

107

euitari: aut, inquiunt, hæreditas legitima à lege profertur,& propriè utranque ſignifi- carionem habet:aut ab homine, et eius appel latione ea ſolùm uenit, quæ ab inteſtato de- petur. Huius rei rationem eam eſſe, quoniã quæ ab inteſtato capitur, continenter ex le- e capitur:ſed alio caſu non confeſtim ex le- ge, ſed ex teſtamento debetur, quod tamen ope legis ualet. uerùm meræ nuigæ hęc ſunt: nam ſiappellatione hæreditatis legitimæ, in legum uerbis ea uenit, quæ ex teſtamento conceditur, cur non& in uerbis contrahen tium idem eſſe dicamus?num ualet argumẽ- tum de lege ad contractus: num licet eiſdem nos uti uocabulis, in eodem ſignificatu quo & Iuriſconſulti accipiunti num contrahen- tes uerba accommodare, ſicut& ſenſum di- ſpoſitionibus legum uidentur: nönne legiti mum dicitur, quod quoquo modo àlege ui- res capit? quid ni? cum legitima conuentio ſit,& quidem proprièi, quæ ex partium con tractu concepta eſt,& non continenter à le- ge uenit. quis enim credat, ex his argutio- lis proprietatẽ uerbo abalienari? ut quoniã Ateſtamento deſcendit, legitima non ſit. Sed & præceptores noſtri corruptum codicem arbitrabantur,& apud Iuriſconſultum legi debere credebant, hæreditatem quæ ex teſta mento defertur, non propriè legitimã eſſe: quod& ridiculum eſt,& alijs legibus ratio- neq́; uincitur: cur enim proprieè legitima di- ci non debet, cum legitimam tutelamE legiti- mam conuentionem dicamus? deniq; omne legitimũ, quod autoritate legis factum eſt: Sedut rem ipſe finiam, ex Latinę linguæ im peritia hanc quæſtionẽ non deciſam adhuc eſſe proculdubio exiſtimo, ut tametſi rudio- res, planeq; barbari quidam iuris ſectatores neceſſarias bonas literas Iuriſperito nõ eſſe prędicent, minimètamẽ ille prędicaturus ſit, qui ex Alexandri imperitia propter eius cõ- ſultationẽ iniquũ iudiciũ ſuſceperit. Igitur ſciendũ eſt, iuſtum nõ ſimpliciter dici, quod à iure prouenit, ſicut q́d à lege legitimũ: ſed eo amplius dictio hæc eam habet emphaſim, ut illud ſignificet, qd omni ex parte perfectũ eſt,& cui ad rem, de qua agitur, nihil deeſt. Hinc apud T. Liuium, hiſtoriæ grauiſsimũ autorẽ, iuſtum preliũ, nõ quod leue certamẽ ſit, ſed in quo omne pręlij pondus uertatur. exempla ex humanioris literaturæ autorib. in hanc rem adducit GVLIELMVS BV- DAEVS, uir doctus& diligens, dum id i- pſum in noſtra lege interpretatur. Sed& in ApologiaII. Apuleius de patruo, qui fratris filio inſidiabatur, ut hęres ei eſſet: Sciebat, in quit, inteſtati pueri legitimum magis, quàm iuſtum hæredem ſe futurum: iuſtus enim nõ erat hæres„quoniam indignus propter de- merita. cęterum noſtri muneris fuerit oſten dere, idem quoch legibus Rom. probari:& in primis, teſtamentum, inquit Iuriſconſul- tusn eſt uoluntatis noſtrę iuſta ſententia de eo q̊d quis poſt mortẽ ſuã fieri uoluit:intelli gemus ne

h Bald. in feud. unbene

Amf Huxotlu llde Iof,& pe 3 gelapl mſu guma lite uft Unacuraler inif ilu ctima Keamus‚iu mnüuit qu wnexleg D0Onod xC npelli i venit. quloc mamentod urRplen dmam erge Io tam q nento cqpt pobadili untũpertti ergppellat niat cumte cutus ſitde Ner Altera gneraliter

Nloea, oun

cf dun mente ſenzde ideberen tn didun

wen ngner dolentbu

d65 Lur rati ſbon

i I. legitima. de pact.

k Per nota. per Bar. ĩ l. more. ff de iur. omn. iudic.

I Ft ae leg.9

ſucc.

m Inlj de tef.