a§. emancipati. Inſtit. de ſucc. ab inteſt.

b Ang. in repe. l.ꝗ ſe patris. in ij. colũ. j. unde libe.

c In authent. de ſucc. ab inteſt. in princ.

d Argu. l. lega- ta. general. de adi. leg.

e l. ſt ita. de iniu. rup. Mod. 1§. & quid ſi tan tum.

ſ 5.repetit. Inſti tu. de ſer. cog.

g Vide Alex. in l. fin. C. unde

leg.

h Inl.j. C. quan do nõ pe. par.

i l. generaliter. unde legit.

k l.ij.§. fi. unde legit.

I In c. trãslato. de conſtit.

m In d. l.j.

n In d. g. fin.

0 I. quoties.

102

defert:nõ quidem ut agnato cognato ue, ſed ſolùm uti filio: alioqui iure ciuili emancipa- tus, uti cognatus admitteretur, quod falſum eſt, Sed omnino magis noua quædam in eo conſilio opinatũ Tigrinũ animaduerti: nam cùm nouiſsimo iure differentia agnationis, cognationisq́; ſublata ſit, eum qui à capite, unde legitimi uocantur, excluſus ſit, uti co- gnatũ quoq; repelli exiſtimauit, correctaq; in hoc uetera iura, quibus ſimul differẽtes hi ſucceſsionũ modi credebant̃: quod& in am pliorib. cõmentarijs Angelum ſ enſiſſe quan doque annotauib. Sed hæc poſterior opinio haudquaq́; mihi defendi poſſe exiſtimatur: nam cum lex, qua huiuſmodi agnatorũ co- gnatorumq; Aigferétia ſublata eſt, idcirco ſit promulgata, ut latior uia in ſucceſsionib. eſ- ſeta:cur contrariũ effectũ hoc caſu operari de beatꝰ, nõ uideo, præſertim cum differẽtia ibi tollat᷑, quæ inter unũ qui cognatus,& aliũ g agnatus eſſet, habebatur. q́d ergo in diuerſis perſonis ſtatuit᷑, in eadẽ extendendũ nõ eſte, cum in correctorijs, quæ lexin ſimplicib. lo- quitur, ad caſum miſtum trahi nõ debeat. ſed & cum capita hæc ex iure prætorio inducta ſint, lex ciuilis ſolùm cõformis diſciplinæ re ſpectu correxiſſe exiſtimãda eſt, nõ propter edictũ prætorisi: cum enim diuerſa ſint, al- terũ alteri nihil conferre potius credendum eſt, niſi expreſsim res conſtet. Sed et dubiũ eſt, ſi agnatus aliquis, qui iure ciuili admitte ret᷑, repudiauerit, num ex lege prætoria per caput, unde legitimi uocant, hęreditatẽ que- at adipiſci:?& ex Bartoli uerbis poſſe dicen- dum eſt, dum eum, qui ſenatuſconſulti Orfi ciani beneficio renũciauit, nõ habere bono. poſſ. legitimis conceſſam arbitratus eſt. Sed hæc ſentẽtia omnib. fuffragijs reijciturt, quã tamẽ nos eſſe probabilẽ exiſtimamus. Nam cum preętor his bon. poſ.unde legitimi uocã- tur, cCõcedat, qui ex lege XII. tab. uel cõſtitu- tione, uel ſenatuſconſulto uocãturi& qui ſe mel repudiauerit nõ uocetur:conſequẽs eſt, ut nec bon. poſſ. illi cõpetat: connexæ enim ſunt bon. poſ. unde legitimi uocantur,& iu- re ciuili hæreditas?: quamobrẽ una ſublata, tolli quoq; aliam ueriſimile eſti. nam& Ac- curſiusm licet obſcuris uerbis, tamẽ pro no-

bis eſt, dum filiũ qui bo. poſſ. unde liberi uo-

D. Andreæ Alciati

10

20

4⁰

cantur, repudiauerit, ita demũ ſibi ipſi ſucce 50

dere tanq́; legitimũ tradit, ſi iure ciuili uiam adhuc habet:et hoc eſt quod dicitur, ceſſante legitima ſucceſsione nõ admittendũ.& quã- uis alibi prætor ſe admittere teſtetur eum qui iure ciuili hęres eſſe potuerit,intelligen dum eſt,& etiam impræſentiarũ poſsit: q́ d ex eius ſequẽtibus uerbis colligi poteſt. nec obſtat regula iuris, quoties ex duplici iure quiſqᷓ; uocatur, uno repudiato aliud ſuper-

eſſeo: quoniã eam tunc ueritate niti credide- 6o

rim, cum altera uia alterã nõ reſpicit: qᷓd in ca ſu noſtro nõ eſt, cum in huiuſmodi cõnexis utrũqʒ ſimul tollatur.& hæc ſic defendi poſ- ſe opinor, ut tamen in filio qui in poteſtate

103

morientis fuerit, nullum locũ ſibi uendicẽt: quoniam is tametſi iure ciuili remotus ſit, ta men tria capita adhuc ex iure prætorio illi re manebuntꝭ', nimirum quia hoc caſu ſeſe hæc jura ex edicto non reſpectant.

uid in cauſa ſit, ut pæreditas non adita nõ

tranſmittatur, reiectæ aliorum rationes,& noua aßignatur. CAP V.

Vrnondum adita hæreditas non tranſ mittitur? Cum huius rei tres rationes aſ

ſicnarentur, clariſsimus legum interpres Ia ſon falſas eſſe eas exiſtimauit: atq; ita confu tauit, ut nemini dubium foret, quin ea quæ dixerat, quamueriſsima eſſent. quamobrem ipſe in huius rei cauſa eſſe arbitratus eſt, quo niam ius adeundi in bonis noſtris non eſt:, & idcirco ad noſtrum hæredem illud tranſ- mitti, iuris regula prohibemurꝰ. Verum ui- deamus, num uera ſit hæc ratio: ſiquidem ne quaquã ueram eſſe, ſemper opinatus ſum,& quãdoq; diſputaui: ius enim adeundi eſſe in pbonis noſtris exiſtimauerim:& huiuſcemo- di hæreditatis capeſſendæ ſpem iure ciuili robabilem eſſe, ex Bar. uerbis annotaui: is tradidit eam ſpem, cuius euẽtus in noſtra uo luntate conſiſtit, ratione noſtri, nõ aliter, q́; ſire frueremur, conſiderari, cum, ſi nos ueli mus, res omnino exitũ habitura ſit: ꝙ ſi ex al terius animo finis depẽdeat, tunc ſecus eſſeu. quapropter ſi ſeruo uel filiofamiliãs hæredi- tas delata ſit, antequàm adeant, dominus uel pater ſpem iuſtam in illis bonis non habent, quoniã ſeruus uel filius, ut adeant, cogi non poſſunts, cum quamuis iubẽte domino poſ- ſe eos, nolle adire, Alexandri conſtitutione clarũ ſit. ſed cum hæreditas ipſis agnatis, uel liberis hominibus ſcriptis in teſtamento de- fertur(qualis eſt noſtræ quæſtionis caſus) tunc ſpes illa approbatur,& ius adeundi in bonis eorũ eſſe conſtaty, cum& de huiuſmo di ſpe idem iuris eſſe, quod de ipſa re, ueterũ autoritate doceamur,& Bartolus ipſe qui- buſdam exẽplis oſtenderit: ueluti dum poſt mortem legitimũ reſcripto fieri ſpuriũ non poſſe, indiſtinctè ſcripſit=, quoniam agnatis præiudiciũ fieret: quãuis enim nondum adi tahæreditas ſit, iuſtè tamen ſperant ſe aditu ros, et idem obſeruatur, atq; ſi adijſſent: quin & idem, iuſtã ſpem habere eum, cui fideicõ- miſſaria hæreditas debeatur, autumat,& nõ aliter iudicari, quaàm ſi ea iam reſtituta eſſet:. nam& ſi domino relicta ſit hæreditas, ſi ſer- uum manumiſſerit, et ſeruus occiſus ſit, ex Iu lianob traditũ eſt, per Aquiliam legem nõæ- ſtimationẽ ſolùm ſerui, ſed& hæreditatis e- ius cauſa amiſſæ domino reſtitui:ut expreſ- ſim cõſtet, ſpem illam probabilẽ fuiſſe,& in bonis domini illud ius ante manumiſsionẽ ſaltem legis diſpoſitione extitiſſe. Igitur mi- nimè admittendum puto Jaſonẽ, dum ius id adeundi in bonis noſtris eſſe abnegat, præ- ſertim cum allegata ab eo lex, non rectè per- cepta ſit, ſed ſententiam noſtram ex Bartoli declaratione tueatur: quamobrẽ huiuſce rei aliam

b Ij.§, nunc ui-

dendi de ſi. edi.

q Inl. emacipa⸗ ta. C. qui adm.

r precia. ad le gem falc.

s reperitur. eo. tit.

t Inl. fin. C. de pact.

u d.l. precia.

x l. cum propo⸗ nas. C. de her. inſtit.

) Io. And. ic. i ris ign. de reg. iur. Aret. cõſi vij. in ult. col.

X In.& u ſi tanlum.

a In§. duo fra- tres. facit quod no. in l. qui du os. in pen. col. de reb.dub.

5 l.inde Nerati us.. idem lu- lia. ad legem Aquil.

ln, d

umeapt ſootisꝗ los quo, uſiuG entũtabe rcltatẽ tr calus! fdaren iijiniper Pnigiture fompta uo bereſuade A ſonchete 7o' terentur,) lntatẽ& Digeſtis telhc ſramus-n ontratab Laas. Nlexande ℳ üicrcoell ſoaduerſa ierũet ttcumtse nüttat iter wodlſtill ſann dullafittr. ſaa vetum tol N rriprelun umeſt iſeie 3 item darai Püüluo e nibionén egolarite lmelfe

luuc

aa.