iofamiliäs con tantiam cõtra⸗ din illo nonoh ſio- nadi factũ, rlze geefficaciuse alios queratur,

1.

Uias iure Dg rrißdmisghidr⸗ aopmentur

III.

uicquid filiusſa- duẽutio peculio ais quamobrem bo

ios deuolueren- ſſethereditas,ſt

od cum nimis i- nſtantino uiſum tiliorum quidem muſustructus in

ita eſſe Accur- mmuniter calcu Ricardo Malum, p3- dante Conſtanii n uiſſe ſcribitcuius robatam, ipſinos

us legibus ptoba- us. Etin pnmisin amento Juriſcon⸗ 41¹ 9 nerurs: quiſipaletâ — icat, q ſtamentum dic parare eum 3 llexiſſeſo/

a Inl. ſi quis.§. pertinere. ff. de eden.

b Inl. fin. C. de pact.

c Inl. ij.§. tan- ta. C. de ueter. iur. enucl.

d l. cum hi. de tranſ.

e l ſi filius meus.

f l Paulus. de ac

quir.hæred.

Argu.l. flius⸗

fam. de proc.

100

ſtri oratione cauetur, ut inteſtatæ matris hæ- reditas ad filiumfamiliâs, tametſi in aliena

oteſtate eſt, pertineat. quæ uerba ſi ab his Doctorlbun annotata fuiſſent(primus enim ipſe, ut opinor, reſponſum id animaduerti) certè nemo nõ hanciuiſſet in ſententiã, quæ eo uerborum contextu pluribus modis pro batur:tum quòd uerba cum effectu accipien da ſunt, tum quòd minimè pertinere credit᷑, quod momentopertinet:. adde quòd& Bar tolus, Pertinere, inquit, ad nos ea res dicitur, quæ noſtram utilitatẽ ſpectat: ſi enim aliorũ opinionem ſequeremur, nulla eſſet filio uti- litas, nec aliquod commodum, niſi fortaſſe ſpes quædã ſuccedendi in patris bonis, quã iure ciuili reprobatam, nec conſiderandam, ſæpiſsimè Bartolus ſcripſit,& alij conſenſe- runtb. nam& ſi acquiri filio huiuſmodi bo- na& deinde patri, unà cum alijs ſenſerimus, Iuriſconſultus ineptelocutus eſſet. cur enim dicat ſacratiſsimi principis oratione cautũ,

quod ante eum Orficiano ſenatuſconſulto

traditũ erat: Quod ſi exemplo Iuſtiniani do-/ cemur, nefas eſſe aliquẽ legum à ſe latarũ ti- tulo defraudari, nonne impudenter à Iuriſ- conſulto factum eſſet? qui quod Orficiano tribuendum fuerat, principis orationi adſcri bit.nam& Iulius Capitolinus, ſummæ fidei hiſtoricus, in Marci Antonini philoſophi, et

Imperatoris uita, eum de bonis maternis le- 30

gem tuliſſe autor eſt, ut dubio procul apud me ſit, ſacratiſsimũ hunc principẽ eſſe, cuius Iuriſconſultus mentionẽè fecerit: eius enim orationibus alia quoq; cauta eſſe, alibi ex Di geſtorum uolumine apparet:quale illud, ne tranſactio in alimentis admittaturꝰ,& ſi qua ſimilia.Et ſi hanc opinionẽ ſequamur, reſpõ dendum erit duobus argumentis, quorũ pri mum ex Iuliani reſponſo deducitur:: is in tra ctatu, ſi quis omiſſa cauſa teſtamenti, tradit, ſi in bonis maternis nomine filij pater bono rum poſſeſsionẽ petierit,& aduerſus edictũ committat, in patrem legatorũ actionẽ dan- dam:ſed cum lexilla ante Marcum Antoni- num edita ſit, eo iure bona omnia patri quæ rebantur. Iulianus enim in conſilio fuit Ha- driani Imperatoris, qui diui Marci auus fuit, quod apud Aelium Spartianũ in Hadriano relatum eſt. Sed& dicere poſſumus, ex eo Iu liani reſpõſo nihil in nos probari, cum in eo nil ſit, quo exprimatur, hæreditatem patri ac Titeamn quãuis nomine filij bonorũ poſ-

eſsionem adierit, poſſumus interpretari ad ijſſe eius mandato, cum bonorum poſſeſsio per procuratorẽ agnoſci poſsitſ.& quamuis in patrem actio legatorũ detur, ita dari fatea- mur, nõ tanquam in dominũ, ſed uti aduer- ſus procuratorẽ priuſquam rem ratam filius habuerit. nam ſi cõmunes interpretationes ibi traditas ſequamur, neceſſariũ erit ariolan do ſubinducere, rem ratam a filio habitã, de qua re in textu uerbũ nullum. Secundũ qᷣd nobis aduerſari uidet᷑, eſt argumentũ quod ex contrario legis ſenſu conficitur: etenim

Paradoxorum lib. III.

101

probari uidetur, in bonis maternis iuſſum patris nepotes, qui in aui poteſtate erant, re- quiſiuiſſeꝰ, uthæreditatẽ adirent, quamobrè nihil actum eſſe:quòd ſi aui iuſsionẽ implo-/ raſſent, auo acquiri: quod ex Ricardi opinio ne ego interpretor, acquiri ratione uſusfru- ctus, nõ tamen quicq́; iure dominij ad eum tranſire: acquiri enim etiã illud dicit᷑, quod ratiõe traditionis tantũ acquirituri: quod& in uerbo accipere, plerunc; annotauimus. I

bI.j. C. de bon. mat. filiusſa. de acqᷓ.hær.

i inl. naturalis. de præſc. uer.

gitur nihil obeſt, quin noſtra hæc opinio pro in princ.

babilis ſit, quæ duabus quoq; Cæſarum con ſtitutionibus adiuuatur, quarum priort, Bo norum, inquit, poſſeſsio, etiam emolumen- tum patri allatura: ut implicatiua illa particu la oſtendat aliquam bonorũ poſſeſsionem eſſe, quæ emolumentum patri non adfert. Sed quoniam uarijs reſponſionibus argu- mentum id eliditur, poſterior conſtitutio, quæ Iuſtiniani principis eſti, paulò ualidius impellit, qui, In ueteris, inquit, iuris obſerua tione multas eſſe res animaduertimus, quæ extrinſecus ad filiosfamiliâs ueniunt,& mi- nimè patribus acquirũtur: quemadmodum in maternis bonis. quid enim magis propriè ius uetus interpretabimur, quàm Digeſto- rum, cum huiuſmodi ita ſoleat à Iuſtiniano appellariꝰ: Non me latet pro cõmuni ſentẽ/ tia induci poſſe ſupraſcriptum Pauli, uel, ut alij codices habent, Triphonij libro diſputa- tionum vIl.reſponſum, ſi, dum in eo dicitur, alij commodum uictoriæ parari, non alij, ſed illi legatur: intelligamusq; de filio accu- ſante loqui luriſconſultum, non de patre. ſed contra hanc lectionem omnium antiquo rum codicum, quos equidem uiderim, fides

eſt: negari tamen non poteſt, controuerſiiu- ris articulum hunc eſſe.

Qui iure ciuili præ ſcriptione xxx. annorum legitima hæreditate excluditur, mim uti cognatus tantundem temporis habeat:& qᷓui iuri ciuili renunciauit, num ex capite, unde legilimi, ſuccedat: et an bono rum poſſeſ. unde cognati, hodie ſub⸗ lataſit. CAP. IIII.

(n tres gradus in ſucceſsionib. prętor

fecerit, lib erorũ, legitimorũ, et cognato rũ:& qᷓuis ab uno quiſq́; excluſus ſit, nihilo tamẽ minus ex alio capite ſuccedere eũ per- miſerit': dubitatũ eſt, num idẽ iure ciuili ſit, ut ſi filiusfamilids per præſcriptionẽ x x. annorũ ab hæreditate patris repellatur, poſ- ſit dẽin uti agnatus admitti, uel X Xα X. alijs annis tranſactis, tanquam cognatus hæredi- tatem capere: Et in facti quæſtione interro- gatus Bartolus, poſſe reſpondito, quem Bal- dus deinde& Alexander, cæteriq; proba- uerunt:nemoq; in præſentem diem animad- uertit, inter conſilia Bartoli Franciſcum Ti grinum contraria opinatuma: quam ſenten tiam audacter aduerſus aliorũ rationes tue- tur. Siquidem quamuis iure prætorio tria hæc capita conſtituta ſint, ut omiſſo uno, al- terum ſuperſit, non tamen id conſiderari iu- re ciuili credit, quod filio tantũ hęreditatem

eee 4

KlI. j. C. qadm.

I Inl. ci opor⸗ tet. C. de bon. quæ li. in prin.

m d.j. filius.

n l. j.§. quibus de ſuc. edict.

0 Cöſil. cxxix. quidã habuit.

p Inl.ij. de acq. hæred.

ꝗᷓ Conſ. iS8. præ dictæ ratiões.