4 6.& quid ſi tantun.

bl. Titius. de ſuis & legit.

c Inl. j. in prin. glo. ij. de con- tra tab.

d§. uidendum.

94

ſit:quamobremcum dixiſſet ſuperius, ubi fi

lius& pronepos inſtituti præterito nepote

eſſent, teſtamentum rumpi, ſi nepos fllio ſu⸗ perſtes eſſet: ſubiungit'eum caſum ex ſentẽ- tia legis Velleiæ eſſe.Affirmemus itacꝭ hanc concluſionem, nepotẽ pręteritum, lege duo decim tabularum, in caſu Galli nõ rumpere teſtamentũ,& ab auita hæreditate excludi: quamuis ſiteſtamentũ factum non eſſet, ad ſucceſsionẽ uocareturb:ſed non ſequitur, in teſtatò ſuccedit, ergo& contra teſtamentũ: diuerſa enim hæc eſſe,& Accurſius,& Bar- rolus,& cæteri omnes autores ſunt. Ex ſu⸗ pradictis igitur concludendũ eſt, ſecundum legis caput nihil antiqui iuris attigiſſe: pri- mum uerò id cauiſſe, ut inſtituerentur, qui futuri erant ſui hæredes, ne præteriti rumpe rent, cum iure ueteri nõ rumperent. cæterũ quoniam uerba generalia erant,& antiquos Galli caſus comprændi poſſe:tametſi Scęuo la, ne inuẽtione ſua Gallus fraudaretur, eos ſolum Velleio uendicauerit, qui ex uerbis Galli non continerentur.& ex hac declara- tione ſequetur Juriſconſultum Scęuolam in 5. uidendum. addubitaſſe, utrum captiuo fi- lio impediretur nepos ex lege Cornelia, pa- tri in ſui hæredis primum gradum ſuccede- re:& non impediri exiſtimauit: nam ſi de ſucceſsione hæreditatis loquamur, dubium id magis erit:licet hoc in articulo Socinid ra- tiones perquam frigidæ ſint.

Tuliani indifficilem caſum non ita à Doclo- rribus interpretari debuiſſe, uti factum eſt:& quem ſenſum habeant illa uerba, nõ permitti in- ſtitui,&c. EAP.. Vbſequitur qui in diſficili eſt caſus: Si fi lium habeas,& nepotẽ nondum natũ in- ſtituas, isq; naſcatur uiuo patre ſuo, acmox

pater decedat, quid iuris?& uidebatur huiuſ 40

modi nepotem ex lege V elleia ut inſtituere-

tur, prouiſum non eſſe: quamobrẽ non recte inſtitutus, rumperet teſtamentum. Nam aut loquimur ex primo capite legis,& illud eos

proprisè reſpicit, qui ſi naſcerentur tẽpore te ſtamenti, ſui hæredes futuri eſſent: quod in- terpretatus eſt Scæuola, procedere etiam in

eis, qui nõ teſtamenti, ſed natiuitatis tẽpore,

ſui hæredes erunt.at in prædicto caſu hic ne pos nec teſtamenti, nec natiuitatis tempore eſt ſuus. Aut quęrimus in ſecundo capite, et illud in ſuitatis ſucceſsionẽ liberos admittit,

qui in rerum natura ſunt:igitur nõ permittit inſtitui nepotẽ, quia nõ loquitur quo ad ſuc ceſsionẽ nepotis in teſtamento, ſed ſolùm de ſuorũ hęredum iure:uerùm uetat rũpi, quan do nepos eſt inſtitutus, uti in caſu noſtro agi tur:poſterius enim caput ſolùm de ſucceſsio ne ſuitatis(ſic facilioris intellectus cauſa lo- quor)tractat, prius uerò de ſucceſsione hære ditatis: ſed neutrũ hoc caſu loquitur, uetat i- gitur rumpi, quia facit, ut in locum filij ſuc- cedat:& cum reperiat ſe inſtitutum, nõô rum

Pat.& hoc ſenſu puto accipienda ea uerba eſ

D. Andreæ Alciat—

10

20

30

50

60

95

ſe, quę dum quadruplici interpretatione Rc curfius exponit, nonne uidetur fateri ea ſe non intellexiſſerut non immeritò communi ſententia reprobetur:.tametſi& illi ipſi auto res ſuum cõmentum nõ defendent, dum id- circo dicunt à Iuriſconſulto ſcriptum poſte- riori capite, non permittit inſtitui, ſed uetat rumpi:nõ permittit(inquiunt) inſtitui, quia prius ea poteſtas ex Xll.tabularum legein- troducta erat. Nam ſi lex duoddcim tabula- rum induxiſſet, ut inſtituerentur, nonne e- tiam, ne rumperent, cum inſtituti non rum- pant? Sequitur uerſiculus, Porrò. in quo Ra phaẽl exiſtimaui tluriſconſultum ironicè lo qui, at certè Raphaëlem ego ridiculè: alij ue- roôinterrogãtis nota ſ cribendũ, quod contra uocis naturam eſt: quare interpretare Scæ- uolam uelle, nepotem hunc potuiſſe inſtitui utiliter, hoc eſt, ex interpretatione legis, tam etſi ex uerbis nullo iure potuit:& eadem ſi- gnificatione utiliter, hic accipiendũ eſt, qua & actionẽ utilemi dicimus: hoc eſt, quæ ex uerbis legis directa non oritur, ſed ex inter- terpretatione conceditur. et quãuis Scęuola ita concludat, Iuliano tamẽ uiſum eſt, nõ ex interpretatione tantum, ſed ex uerbis quoq; Velleij caſum hunc explicari, nimirũ cõmi- ſtis legis capitibus, cum primum locum ha- beat nepote in defectum filij ſubſtituto,& ſecundum generaliter loquatur, ſi quis ſuus hæres eſſe deſierit, liberi in eius locum ſucce dant:& ſic etiam ſitempore teſtamenti non- dum natiſint,& quamuis ſui nõ naſcantur.

LIBRITERTII FINIS.

Dy A ND- AL COIAITI PARADOXORVM IVRIS CEL uilis liber quartus. PROOEMIVM.

NOLEVIT apud noſtros pro feſſores ea conſuetudo, ut quo- tieſcunq; legem aliquã interpre tentur, ex ea quædam pronun- — ciata eliciant, quæ notabilia di- cuntur:tum ex eis ad Accurſij, mox Bartoli cõmentarios tranſeant, eosq́; referant,& ad uerbum penè explicẽt. quem morem tamet- ſi pinguioris mineruæ ſcholaſticis nõ omni- no inutilem credam, ſtudioſis tamen nihil conducere arbitror, qd uidelicet nimis lon- ga hæc interpretatio in cauſa eſt, ut integro anno ſex, aut rurſus totidem leges,& nò eo amplius exponantur. at non ita nos docuit in Digeſtorũ proœmio Iuſtinianus, aut Vl- pianus ipſe, ſidum prætorum edicta decla- rat, eius exempla ſequamur.quamobrẽ hinc factum eſt, ut cum ex pluribus reſponſis ea- dem notabilia colligant᷑, repetita toties cram be in cauſa ſit, ut ingentia hæc in iure ciuili uolumina conſcribantur: nemoq́; ſit tam ie- iunus& ſterilis, qui non fluentiſona hac(ut Lucretij uerbo urar)ſ caturigine quampluri mis

5 14 —

e ln d.. ile c

f Bart. in l.cure toris. C. de ne⸗

3o geſt.

Fauvrum rulſtlual üumd Onon

retinẽ

ihäh cuuſqle 1 Prorum IVvhinoch mentamm. deftnicione gelleuen conuenite ſusdiffere nur nonſi dſequodi nacqi teus repro a cetnitioh reiueritas. anqacci nilocum? iuslucceddẽ letigy u dirſe alor etet ie düitorau nm utina lalunt Ot nslimili. cpum. El EtS’alius

2 etraordin ſttan aüir dul fdan bononum danuiplaa dürbonor letorema