s futurus erat. quoq; exinter mortis tempo ita uerbaſunt, ra. Etideointe o quamuis, e conſulto Lati- t,& cruxinter-

fin. C. eo.

5 I.j.§. ij. j. ad leg. falcid.

c l poſth. de in

92

quo facta, ad eum trahitur caſum, quo poſt- humus ſe uiuo naſcaturꝰ: quod Iaſonis ratio ne attenta, nõ procederet: ſed& poſterius le gis caput ſuperfluum dicendũ eſſet. nam ſi iure duodecim tabularũ filio extraneus ſub- ſtitui poterat, quanto magis nepos& prone pos nati?& ex his ſi aliorũ interpretationes probemus, manifeſtum, puto, eſt celebratiſ- ſimam hanc Velleij legem nihil noui indu-

xiſſe, uerùm potius inutilem, ſuperuacaneã, 10

indubitati iuris eſſe: quod non ſolùm abſur- dum eſt, ſed etiam legum uerbis repugnat: & in primis dum in lege dicitur, in liberorũ locum liberi ſui hæredes ſuccedant:cur uer- bum id nouum potius ius induxiſſe, quàm uetus retuliſſe, non dicamus? cum& lex Fal cidia nihilo magis efficaci uerbo uſa ſit(hoc uidelicet, hęreditatem capiantb)& tamen no uum ius induxiſſe nemo dubitat. Sed& Ca-

ius iuris autor: Vt tales, inquit, nepotes ſub- 20

ſtituerent᷑,prouiſum eſt lege Velleiac: nam ſi

Paradoxorum lib. III.

93

inductum nõ diffiteor, quia abſtinendi facul tatẽ non habebant, tamen& hanc rationẽ in cauſa extitiſſe crediderim.nam& alias diffe- rentias inter filios& nepotes annotauimus: qualis illa, filium purè ſolũ inſtitui poſſe, ne- potẽ ſub quacunq; conditione potuiſſe: qᷓd Paulus Caſtrenſis tradidits. Non igit᷑ abſur- dum fuerit,& hanc quoq; differentiã eo anti quiſsimo iure inter filios& cæteros deſcen- dentes conſtituere, cum præſertim nuſq́ʒ cõ- trarium in ciuili diſciplina probet᷑.at id indu xiſſe V elleiũ,& eius uerba expreſsim decla- rant,& ex Alexandri Imperatoris cõſtitutio ne confirmatur, qui ad neptẽ præteritã ſcri- bens“: Mortuo, inquit, patre tuo, uiuo auo, ſi ne impedimento legis Velleiæ, ſuccedendo in patris tui locum, rupiſti aui teſtamẽtum. ſed longè clarius Iuſtinianus Cæſar: qui ſu- peruixit, inquit, auo pater, quamobrẽ nõ po tuit nepos ex lege Velleia in locũ patris ſui ſuccedere,& reſcindere teſtamentum. ut ex

g In§. nũc de le

ge.in fi. appa⸗ ratus.

h l.iij.C. eod.

i Inl. ſi quis fili

am in mendoſæ iuſt. rup ex XII. tabulis id fuiſſet, non debuerat ius il- his uerbis, niſi manifeſta calumnia opprima um. C de inof⸗ num ſe torque⸗ lud ad Velleium referre: quoniam quotieſ- mur, noſtra hæc opinio perq́; dilucidè probe fi teſta. bahec referun- cunque lex noua aliquid refert antiquiore tur,& alię confutentur: ex quibus traditum sſuus eſſe deſie lege prouiſum, ea prouiſio non ideo noue eſt, Velleium caſus ſolùm eos introduxiſſe, ſuorũ, ſuihæ- conſtitutioni tribuitur. exempli cauſa:præ- quibus teſtamenta confirment, nõ qui rum erbis ex Bartoli tor ius abſtinendi ſuis hæredib. dedit, quod pant: nõnne id imperatoriæ illi conſtitutio- entia addendum Iuſtiniani quoque quadam conſtitutione ni aduerſature Nec obſtat corum argumen- ſtituti ſunt. Sed ſancitur: dicimus ne ideo ius abſtinendi ci tum ex Iuliani indifficili caſu: quoniã quàm llis hæc legis d uili remedio competere,& non honorario? 30 ineptè textus ille declaretur, ſequente capi- utneceſſauted ſanè qui dicat. doctiorum ſ ententijs cõuin- tulo oſtendam. 8 equitur ergo, Velleiũ lege primoinſtini d Imo. Alex. in cetur. Quin etſi quicquam noui antiquæ introduxiſſe, ut ſui hæredes in præcedentiũ Sporetteſtamen l. neceſſariſs. legi adij ciatur, illud quod additum eſt auto/ mortuorũ gradum ſuccederent: non autem dhongeanteaet de ac. her. ri tamẽ antiquiori tribuitur, ſi uera eſt Are- quicq́; de hæreditate locutũ. Sed quoniã ne- 8 e Inl. lex Corne tini opinioë. Vt igitur à cæterorum, quod ui ceſſariũ eſt, ut ſui præteriti rũpant, inſtituti

eratſcum onne lia. de uulg.In dere mihi contigit, ſententijs diſcedam, ſu- uel exhæredati nõ rumpant, ſequitur noluiſ Im antiquiſimo ſttdeleg. ag. praſcriptę rationes me quammaximè impu ſe etiam utinſtituerentur, uel exhæredes fie- ahocDoctoresi ſie ſuc. inprin. Ierunt.& utinam tam facilè uera ipſi inueni- rent:quod primo capite notatũ fuit: quæ uer xemplum quiſ remus, quàm aliorum falſas opiniones con- bha generalia ſunt,& omnem cõprændunt, t, qui uiuente f futare poſſumus. Sed tamen(quoniam diffi- 40 qui ſuus hæres futurus erit. Sed Iuriſconſul ẽ natus eſt nam cilimum nodum quoquo modo ſoluamus, tus, qui caput illud interpretabatur, ea intel- uctum nõ eſt led nihil intereſſe, in Gordiano Alexander do- lexit omni caſu procedere, præterquàm in o, quod velbiöle cuit)ita n0s8 opinamur, uerba legis Velleiæ, eo, qui antèà Gallo inductus erat, uidelicet t. quoc etlia Vel ſi quis ex ſuis hæredibus ſuus hæres eſſe de- cum nepos, pronepos,& cæteri, poſt mortẽ onne id prius ex ſierit, liberi eius,& cæteri in locum ſuorũ ſui filij,& dein teſtatoris, naſcerentur:& id, ne erartum quiani hæredes ſuccedant, perfecta eſſe,& nullam quicquã alienũ Velleio tribueret: alioquin dco aliquid faci inſtitutionẽ(qd Bartolus& alij faciũt) ſubin ex Velleij uerbis, quæ generalia ſunt, etiam in idoneum co- ducendã, et idcirco nihil poſteriore hoc capi Galli caſus cõprænderentur.& noſtræ huic

li tempore ob 19 te de ſucceſsione in teſtamẽto ſenſiſſe Vel⸗ interpretationt ſolum argumentũ id aduer- 24eatwr.am leiũ, ſed ſolum de ſucceſsiõe(ut ita dixerim) so ſatur, quod ſi ſuſtulero, nihil erit quod ſynce pli fate iſſe, ſed l ſuitatis. Nam cum duodecim tabularũ lege rus iudex auertat᷑, quin in ſententiã noſtram nõ corre* iecdiſe⸗ ſolus filius ſui hęredis locũ teneret, nepotes pedibus ſtatim eat. uidetur enim falſum eſſe, um ſu uaofi& pronepotes eo defuncto in eius locũ non modos in ſuitate ſuccedendi à Velleio intro go corre meim ſuccedebant:qd etymus in primis ipſeoſten ductos, cum etiam tẽpore Galli nepotes& us, reſen eſet dit:dicti enim uidentur nepotes, quia ſucceſ pronepotes ſuccederent, rumperentq́; teſta- uoque calu don ſionis paternæ potes non erant quemadmo- mentũ. uerum ipſe arbitror, Galli conſilium ec laſonis 1e— 9 dum filij: unde& qui nepos poſthumus na- nõ ideo pręſtitũ, ne teſtamentũ rumperetur, nõ potuiſſe 8* ſcebat᷑, alienus dicitur, cum eo iure ſuus hæ- ſed quoniã iniquum illi uidebatur, nepotem itui tradit 8 6 res ex teſtamẽto non eſſet:quapropter arbi- ab aui hæreditate excludi:qua ratione etiam us, Cu0 nal or tror præteritos teſtamentũ eo tẽpore non ru motus quãdoqʒ Iuſtinianust, nepoti nõ ſuo k a.j ſi q filiã. am hoc n hen piſſe. Id& hoc qualiquali colore probabile hæreditatẽ dedit. Igitur ſi quando in conſilio tobatur, qunſ f³ ſe patri. eſt: quòd omniũ ſentẽtia cõſtat, eo iure in ſu Galli cauet Scæuola, ne teſtamentũ rumpa-; nam et ſif⸗ — tead 0 natus le⸗ unde libe. is hæredib. ſucceſſorio edicto, de perſona in turl, id eſt, nõ quòd Galli tẽpore rũpererur, lius. ct. quia atim ve ernü 19 perſonã locum nõ fuiſſe: quod quãuis ex eo ſed quòd exlege Velleia id poſtea inductum ſiu.

2ocij„ J N cee 2 ſemotb Juo