an. per Doch d0s neptoiqj riten, XVII.

lis, an iſtis cali entũ naſcat, ui⸗ oncipiatur: is aſcatur, an non dater ipſius non ainimè eſlet ex- heres naſcit,& X ſic pronepos nepote poſtea eſſet adoptats. am ab allß fallo cxterorũſenten dpoſitis, quanto atio ueritati acce dum ſit. Etprimò i caſu controuer er filio inſtituto, ẽ ſubſtituit: uide omenti eſſe quia expaueſcendum rtuus dicatur,& verit rũpere: ſei ſcatur, idemiur pronepotepu- cõömuniter conf inime probabils m ſe dubiũ propo telligi merito d⸗ licatus fuerato

a Glo. in c. ſuſce ptum. de reſc. lib. 6.

b I. diuus. de capt.

es Paradoxorum lib. III.

hoſtes exiſtens àprincipe adoptaretur. Ve-/ rùm in primis uelim paulò diligèẽtius doctio res conſiderẽt, quid cõmune hic intellectus habeat cum uerbis textus:nam præterquàm quòd ubi dicitur, mortuo patre, exploditur antiqua lectio,& legitur, uiuo. dictio quoq;, Deinde, nõ conuenit: cur enim, mortuo pa- tre, deinde auo, potius dixit, q́; patre mor- tuo,& auo?cum etiam ſi auus patri præmo- riatur, nihil referat. Vbi item in textu de prę teritione nepotis, de hoſtibus, de reditu pro- nepotis mentio eſt, nonne hæc ſunt mera ſo mnias quis ſanus uerbum, naſcatur, intelli- gat ciuiliter, cum redit,& non potius natura liter, ex uentre matris“? quis etiã adoptionẽ aprincipe factam hic ex uerbis accipiat: ubi de abſentia uerbum ullum?& cum adoptio abſentis nõ niſi ſumma poteſtate per ſolum principẽ fieri poſsit, quis ueriſimile credat, hunc caſum à Scæuola conſideratumeut cer tè cõmuni hoc intellectu nihil ſit prorſus in- eptius, qui& diuinaci coniectura,& ex uer- borũ conduplicationib. ſolùm procedat,& in quibuſdã quoqʒ; ex præcedentis§. fine ſu- perfluus ſit. Quamobrẽ Socinus, ut erat in noſtra hac diſciplina perq́; acutus, ueterũ in- terpretationib. exploſis, in hunc fermè mo- dum Iuriſconſulti uerba explicat, ut ex con- ſilio Galli ponamus filium, nepotem, prone potemq; inſtitutum: accidiſſeq́; ut nepos ab hoſtibus caperetur, apud quos genito pro- nepote decederet, qui pronepos mortuo fi- lio& teſtatore redijt. Et quoniam in nepote ius poſtliminij locum habere non potuit, ui debatur pronepotẽ tanquã filium ſerui, non poſſe ſuccedere: q́d tamen nimis durũ erat: quapropter fauore ſuſtinendi teſtamẽti, pro nepos ſfuus hæres teſtatori fiet: nam& iuris fictione poteſt aliquis ſuus hæres auo eſſe,

89

te proauo, pronepos naſceretur, quęſitũ eſt, an ex prædicto teſtamẽto pronepos his ſuc- cedere poſsit?et repellendũ uidebatur, quaſi inefficax teſtamentũ eſſet, quoniã eius pater non rectè inſtitutus erat. Nam inſtitutio ex conſilio Galli facta, eum admittit, qui ſuus naſcitur: nepos autẽ cum natiuitatis tẽpore ab alio præcederetur, ut ſuus ſuccedere non

poterat:,& ideo pręteritus uidebatur. Sed ta c L.commodißi-

o men hoc parũ obſtat: quoniã præteritio hæc

nullius effectus eſſe potuit, cum ante patrẽ ipſe mortuus fuerit: igitur pronepos ſucce/ det, qui ſuus hæres ipſe naſcitur,& poſt mor tem patris naſcitur, quo caſu nemo eum in poteſtate pręcedit, quod in patre ſuo erat cõ trà. Sed ſi pronepos uiuo teſtatore nõ naſca- tur, ut in ſuperiore caſu eſt, ſed uiuo ſolùm filio, nunquid illi ſuus hæres erite& eſſe Scæ uola ait, perinde ac ſi nõ eius nepos eſſet, ſed

ꝛ0 adoptatus in locũ filij:ſiquidẽ ita illi ſuus hę-

res erit pronepos, quando à nemine in gra- du præceditur, ſicut ſi ab auo in locũ filij ad- optatus eſſet: admittetur ergo ut ſuus hæres filio, nõ tamen ex teſtamẽto proaui, nam id impoſsibile eſt, ſed ſuccedet in primo ſuita- tis gradu: niſi fortaſſe teſtamẽti uerba ita cõ- cepta proponamus, ut nõ inſtituant ſolùm fi lium, ſed et eum filio ſubſtituant, qui illi ſuus hæres alioquin eſſet: quamobrẽ ſi uiuo teſta

30 tore& filio natum hunc pronepotẽ in caſu

huius ultimi uerſiculi admittamus, nihilomi nus ſuccedet, q́; ſi ex eo, hoc eſt, filio, natus eſſet adoptatus. Sed huic noſtro intellectui aduerſari illud uidetur, q́d ſi inſtitutionẽ ex Galli conſilio factã dicamus, cũ in eo cõditio ſit, ſi poſt mortẽ teſtatoris naſcat᷑, pronepos hic nõ debuit ſuccedere, quoniã cõditio nõ euenit: nam uiuo teſtatore natus eſt. ſed ipſe arbitror cõcepta nõ fuiſſe uerba, ut ad literã

tametſi filium nunquã habuerit: ut ſi aliquẽ 40 in conſilio Galli referunt᷑, ſed potius paulò

in nepotem ſibi eum adoptaſſe affirmemus. Sed et hęc interpretatio à Iurecõſulti uerbis perq́; aliena eſt, cum, ut ſuprà diximus, nulla hic mentio de teſtatoris morte, nec de hoſti- bus fiat. Neqʒ id quiſquã deducendũ ex prę- cedenti.opinetur, cum ibi de nepote tracta tum ſit, qui apud hoſtes naſcitur, non de eo qui in patria natus capiatur, ut eſt Socini ca- ſus:nam& falſum eſt, ex utilitate, quæ in te- ſtamentis uerſetur, deciſionẽ hanc ſuſtineri, cum& in textu de hoc fauore nihil dicatur: & abſonũ eſt, poſſe teſtamẽti fauorẽ aliquid aduerſus legem Corneliam inducere, cum nec fauor libertatis id poſsitb: quin& in te- xtu uerba illa, uiuo filio, ſuperflua, nulliusq; effectus eſſent. Ex his igitur nõ dubito, quin omnes hæ interpretationes cõmentitiæ& inconcinnę paulò doctioribus uideantur,& in poſterũ reijciantur: qua de cauſa ſic uerũ ipſe intellectum de tot ambagibus extrican- dum cenſeo. Fingamus ex forma à Gallo& Velleio introducta, filium, nepotẽ, pronepo tem inſtitutos, ſubſtitutosq;: dein eueniſſe, ut mortuo prius nepote, deinde filio, uiuen-

generalius: Si filius me uiuo morietur, tunc nepos:& ſi nepos, tunc pronepos ſuus hæ- res eſto.nam cum in ſuperiorib. caſibus eas quæſtiones recitauerit, quæ& ad Velleium, & ad Gallum referri poterant, ſubſequitur forſitan iſtis caſibus,&ëẽ. ut neceſſe ſit uerba ita concepta fateri, ut ad Gallum& Velleiũ caſus hic pertineat. Et hęc quidem interpre- tatio mirum in modum conuenire uerbis le

5o gis uidetur, nec efficacia argumẽta poſſunt in aduerſum deduci:qua de re cenſeo illi ad- hærẽdum, donec aliquid melius aptiusq́ʒ in- ueniatur.& quoniam hi caſus non magis ad Velleium ſpectarent, quàm ad Gallum, ali- quibus fortaſſe non diſplicuerit in primo. caſu intelligere pronepotem etiam poſt te- ſtatoris mortem natum, ut hoc ex ſubiecta materia accipiat᷑, quòd uidelicet Galli con- ſilium ita requirat. nec obſtiterint ea uerba,

6o isq́; mortuo patre, deinde auo naſcatur: quo niam ſolùm ea referuntur, ut inde conſtaret, tametſi nepos uti ſuus hęres inſtitutus eſſet,

& in alio caſu præteritus, teſtamen- tum tamen non uitiari. eee

me. ſupra eo.