— 1 5 lni ſzi ullas conſ Llluin ula facilius mtiſ 1 nominum bla dentis con⸗ ül 4 per explo, i läna, quodinte, 8Wa nam id ue, um. toris meng uniuerſali certumeſt.

eſt. Sed& e al nig appella nicelg⸗ R ex uoca-

ne negaue⸗

n luſtiniani tutelam de/

nö obſeruan! Natan Fulgoſio, tiba ſum eſt) licet maziſt etur. Nam& õſtitutionis candri, laſo-

bet, dumper

iles caſus te-

Iaſ. inl. ſiis qui pro empt.

84

atqʒ aui redeat& ẽ. Idem quærendũ eſt, ſi iam mortuo filio pronepotẽ inſtituat hæredem, redeatq; mortuo eo. Sed cum teſtamentũ ab eo nõ rumpat, nihil refert, utrum ex iure an tiquo, an ex lege V elleia excludat᷑. Veſtigan dum pręcipuè eſt, ad quem primus ille calus pertineat: ſiquidem perq́; dubium hoc ex in- terpretum opinionibus factum eſt, cum ad Gallum Accurſius,& cum eo plurimorũ au toritas, ad legem Velleiam Aretinus, Paulus Caſtrenſis ad neutrum, Raphaéẽl Comenſis ad Iuliani indifficilem caſum pertinere pro- diderint. Sed quoniam eorũ rationes confu tare nõ admodum difficile fuerit, præſertim cum quæ ab Accurſio diſsideant, uerbis le- gis repugnent, ſolùm hoc agendum erit, ut quæ noſtra ſit ſententia exprimamus. Opi- nor itaq; prædictum caſum& ad Gallum,& ad Velleium ſpectare poſſe:& id tribus ra- tionib.Prima eſt propter capita poſtliminij, quorũ alterũ tempus captiuitatis reſpicit,& omnia illuc uſq;, tanquam ſi nunquã nepos in captiuitate natus eſſet, reſtituit: alterũ tem pus reditus cõſiderat:& hoc rem Gallo ſub- ijcit, illud Welleio, quoniã uiuo teſtatore na- tus nepos eſt.Secũda ratio eſt: nam cum nu⸗ rus capta proponatur,& de reditu nepotis ſolùm fiat mentio, ſequitur ipſam obijſſe ca- ptiuam:quo caſu ſummo iure poſtliminium locum non habet, ſed ſolùm cenſebitur ne- pos natus ea hora, qua reuerſus eſt:& ideo res ad Gallum ſpectabit. Sed ſi ex Ioannis et Accurſij ſententia, æquitatem conſideraue- rimus, etiam quòd mater nõ redeat, ius poſt

oſſet, niſi ſic ndiläia li. C. de cap. liminij obſeruabiturꝰ, quo iure Velleij diſpo

1 Can

* quodſi erur.quodli ſapm

cat, cõtraius e nra 1 0 Söenan 3 OX næcintet. Kin fauorabi cula non exi- t:at nos hoc unt, qualis e s: quid enim x. ut ueriſimi m amabit, Ul auia facturæ

Lliga

teuün

ſitio in promptu erit. Pertia efficacius indu- cta ratio eſt: quia ſi ciuili iure ciuitatem at- tendamus, is caſus Gallo deberetur, cum tunc ſolum credatur natus cum redijt: ſi fi- ctionem obſeruemus, quia uiuo auo natus

eſt, ad Velleium ſpectabit. Nec fictioni ueri-

vlſci Iaſon inl. ſiis tas, aut ueritati fictiob præualere debet, cum qui pro empt.

ſi idem reſpicerent, ueritas obſeruaretur: ſi diuerſa, fictio: ſed hoc caſu diuerſis reſpe- ctibus ad utrunque tendunt, quum Galli& Velleij leges diuerſæ ſint:& cum utriuſq; u- nus ſit finis, nimirum teſtamenti ſuſtinendi prouiſio, eòdem quoq; contendere dici poſ- ſunt. Cum igitur propter rationũ repugnan- tiam, caſus hic perquaàm dubitabilis eſſet, cõ- ſultius Scæuolæ uiſum eſt, nil cenſere, uſ- queadeò re non utili, ut determinatione peri clitaretur. Quamobrem& Cato Saccus ni- hil hac in re diſputat, quòd uidelicet teſtetur aduerſus Iuriſconſulti exẽplum nolle ſe no- dum in ſcirpo quærere. Videamus nũc quid in ſecundo caſu, quem Scęuola refert, dicen dum ſit:& primo quem ſenſum luriſconſul- ti uerba accipiant, amplius quærendũ reor, cum interpretationes recentiorũ minimèmi hi ſatis faciant:et cõmuniter dici ſolet, uariari in eo à ſuperiore caſum, qᷓd quę in nepote di- cta erant, procedere in pronepote etiã tradit: intelligenturq́; uoces illæ, mortuo eo, id eſt,

Paradoxorum lib. II.

10

30

40⁰

50

60

85

proauo& nepote: q̊ͥd cõmentum planè ab- ſurdum eſt, cum ſcribendũ in textu, mortuis eis, Latini ſermonis ratio poſtularet. Quis e- nim mediocriter eruditus, de duobus ſingu- lariter loquatur? Quamobrem Pylleus Mo- guntiacus,& Ioannes, nõ pronepotẽ, ſed ne potẽ legunt: lancinantq; hoc potiſsimũ mo- do legis uerba, ut ex hac& alijs rationib. nõ immeritò plurimorũ calculis damnent᷑, Igi- tur ut uerum ipſe intellectũ aperiam, tale in- terpretamentũ adhibendum opinor, ut dubi tet Iuriſconſultus, ſi capto, ut in ſuperiore ca ſu ſupra, nepote, mortuo filio pater teſtet᷑, ſo loq; pronepote uiuo inſtituto decedat, dein- de redeat nepos, quid iuris?pręteritus ne ne- pos rũpate an excludat᷑ à pronepote?& num pronepos ex Gallo, uel lege Velleia inſtitu- tus ſit:& cõcludit à nepote teſtamentũ non rũpi, ſed eum ab hęreditate excludi: quapro- pter quo iure pronepos reſtitutus ſit, non ex plicat: quoniãâ nullius utilitatis quæſtio hæc eſt, cum omnino teſtamentũ ualeat, neposq́; præteritus à pronepote excludatur. Ergo in textu dum dicitur, redeatq́; mortuo eo, intel lige nepotem mortuo teſtatore reuerti: nam hoc modo uerba ipſa præmodum clara, ex- plicitaqʒ erũt, nec quicq́; impropriè accipie- tur:& ex his illud neceſſariò defendendum eſt, nepotẽ hunc pręteritũ nõ rumpere teſta mentũ:ſed tamẽ nouũ hoc, aut æquitati repu gnans uideri nõ debet. nam cum non ſolùm teſtamẽti,& aditæ hæreditatis, ſed& medio tempore nunq́; nepos in poteſtate fuerit, iu- re potuit in teſtamento præteriri, cum ſucceſ ſione illud rũpi hoc caſu nequeat. Nec obeſt poſtliminij fictio, tum quia in præiudicium pronepotis obſeruanda nõ eſt, quoniam ini- quum ſit eum, qui iuſto titulo dominus hęre ditatis factus ſemel eſt, confuſis bonis priua ri,& teſtamentũ aditione confirmatum ſub- uerti:tum etiam quòd, cum mater apud ho- ſtes obijſſe proponatur, ius poſtliminij ex primo capite nepos nõ habet, quod poſt Pla centinũ, et ueteres quoſdam, Raphaẽli et Be ſutio& Iacobo Puteo uidet᷑,& rationi con- ſentaneũ eſt: ſiquidẽ mater quæ apud hoſtes obijt, hora captiuitatẽ pręcedente obijſſe, ex lege Cornelia fingit᷑, ergo filium parere non potuit. quamobrem ſi primum poſtliminij caput ſpectaret᷑, nonne lex aduerſus legem fingeretꝰ? quod omnium calculis reprobatũ eſtẽ.Supereſt, ut oſtendamus, ad quem caſus hic pertineat:& cum Velleius utroq; capite locutus ſit, quando nemine præterito filio, ſubſtituit᷑ nepos, uel nepoti pronepos, quod in noſtro caſu non eſt, ad Velleium non ſpe ctare dixerim. Sed& cum Gallus de ꝓpoſt- humo, ut aiunt, alieno ſenſerit, pronepos autem uiuente teſtatore natus proponatur, (quãuis etiam ſi eo mortuo natus eſſet, idem iuris, quo ad ſucceſsionem, ſeruaretur) ad eum uix eſt, ut pertineat: uerumenimuero ad utrunqʒ referri poſſe tandem placuit: ad Gallum, quoniã nepos uiuo teſtatore ciui-

c In l. j. C. de ca⸗ ptiuis.

d In d. S. ſi eius. e l.iij.§. è cõtra rio.de acquir.

poſſeſ.