„

27 bi ui⸗

mde-

Lede,

, cum

Ttero

eoe⸗

ar⸗

eam

atio in

facto

legatũ

enihi⸗

cõmiſ

Luanto! lßn. K ſdeien.

inatio

cömitti,

uI.

lia hec

amam

æno-

lidum

dubio

ſferat, m ſiſcnunſ etur in ſigubca.

rICl-„ Brring C⸗

xeſt, to inx pha lex id

dria eſ- o H Cdt. diſpo/ pli C depra ſiſten

di iure

ondet, ꝗl ſiirgern eſpice ci ilifcen ortaſſe busdb. um ali⸗ r Il ſiſmus b pœ⸗ ins aumil- dnead-

urelia-

credo.

iuiduũ

omni-

bſtare

wnce⸗

du⸗ l fürlů⸗

4 cuili/ Ethac t artarũ iſperi⸗

gccin i 4 6 iu iiſi⸗ holcb.

anunm p. XV. ipuler, quanti-

aue ſe⸗ 1 J. 1 e ⸗ſfen er 19, f.. ſelcl 5 riuari’s Jhiig. 10⸗ di dal 412 P nec di nente! ppſdii

al quicquid de uerb. oblig.

28

nalia eſſe tradiderunt: cum is defuncti ani- mus fuiſſe præſumatur, ut legatarius donec uiuat, legato fruatur: conditio itaq;, ſi uiuat, omni anno ſuberit, ſuſpendet interim da- tionẽ: at in ſtipulationibus aliter, cum in eis uerbaꝰ, nõ legatarij merita attendantur. Sed hæc ratio parum quenquã mouere debuit, cum etiam ſi ſtipulatus ſim x. quotannis ſi uixero, una tamen ſit ſtipulatio. Nec ſolent conditiones ex una plures ſtipulationes fa- cere: neq;ʒ ratio ipſa affectionis præſentẽ ca- ſum ſatis reſpicit. Ergo alij introductũ exiſti mant, quoniam in ſtipulatione ſtipulator i-

pſe ſibi prouidet:in legato nõ legatarius, ſed

b l. ſemper. de regul. iur.

cI. in cõditioni bus. ffde cõd. & demonſt.

teſtator agit: factum igitur propriũ plus alie no iuuat. Verùm nec hoc ſatis probabile eſt, tum quia nec hinc neceſſariò ſequitur, ut di- uerſitas hæc debuerit iure approbari: tum e- tiam quia in interpretationibus dubijs ma- gis legatario quamſtipulatori ſolet conſulib.

Quare aliter ego reſpondendum cenſeo: in

ſtipulatione enim quammaxime operantur uerba, in legatis uoluntas& pręſtatio: quo- circa cum in propoſito caſu ſtipulatiõis uer ba ita cõcepta ſint, ut unũ dictum, unã ue for mam comprændant, una eſt ſtipulatio: in le- gatis uerò non uerba, ſed præſtationes quæ

plurime ſunt,& uoluntas, quę multas datio-

nes ordinauit, conſiderantur.

Legitimatio quemadmodum fauorabilis o- dioſdue ſit,& uulgata quædam quæſtio aduerſus neo tericos defenſa:et noua alia præterquà quiſ- quam opinaretur enucleata.

EAP. XVI.

Vipoteſtatem legitimãdi ſpurios, uel

inceſtos, à principe habeat, quæritur, an eum poſsit legitimũ facere, qui utraq; no ta famoſus ſit. Et quoniã quæſtio hæc pleniſ ſimis chartis per recentiores explicatur, ea cenſeo in medium afferri debere, quæ ueri-

tatem quambreuiſsimè oſtendant,& alios ta

men præterierint. Igitur in primis hoc attin-

gendum, an legitimatio hæc(ita enim noſtra

d Inl. j. deuer. obli. in c. at ſi clerici. de iud.

e lij. ſol mat.

4 1. 6. Ogene⸗ raliter. de uẽt. in poß. mit.

g Arg. l. ſiargẽ bo. ſ de aur. et arg. Bart. l. cõ ſtitutionib. ff. ad municip.

h cap. quod ad tranſ.de o ffic. leg.

i Bald. in c. gra⸗

J lib.

tes loquuntur)fauorabilis ſit, an tanquam o- dio nõ careat reſtringenda. Et Nicolaus Tu diſcus, quem Pontanus& Alexander pro- bantꝭ, poteſtatẽ quidem ipſam fauorabilem eſſe, exercitiũ odioſum tradũt. Idemq;& So- cino& Decio uidet᷑. Sed hæc nos quamlon- iſsimè à uero abeſſe opinamur:tum quiaex effectueuidetur iudicandum, an res fauorabi lis uel odioſa ſit:ſicut dos eſt fauorabilis pro- pter filios, uenter parturiens reſpectu infan- tis!:tum etiã quòd cum poteſtas propter ex- ercitiũ cõceſſa ſit, exercitij naturã habere de- bets:nam& hæc facultas ſolo Cęſari in ſupre mæ maieſtatis ſignum congruit: ergo ſi cui- quã demandetur, odioſam eſſe fatebimur' ſi cut delegata à principe iuriſdictio,& poteſta tis& exercitij ratione reſtringiti. Reijcien-

da igitur, explodendaq; eſt huiuſmodi opi-

nio, adhærendumq; ipſarum cõſtitutionum

uerbis: legitimationemq; ratione patris odio ſam eſſe credendũ eſtt, quoniã quoddã qua-

Paradoxorum lib.J.

29

ſi alliciũ ſtupri adulterijq; eſt: in filijs uerò fa uorabilis dicit, cum miſericordia digniſint, qui alieno laborãt uitio. quamobrẽ ſecundũ ea quę proponuntur, crediderim filiũ huiuſ- modi utrinq; turpẽ legitimũ fieri poſſe: quã ſententiã Bartolus, cõmuniterq́; ciuilis legis periti ſequũtur, tametſi rationes minimè effi caces allegent. Igitur ſi quiſquam plures fi- lios ſpurios,& plures inceſtos habeat, pote- rit Palatinus Comes dubio procul omnes ex duplomate legitimos facere: quanto magis igitur unũ duobus cõtactum næuism? quãuis ergo reſpectu patris cõceſsio odioſa ſit, tamẽ cũ in propoſito caſu is minus deliquerit, hoc admittendum eſt: reſpectu uerò filij quãuis minor ſit ratio(etſi enim quoſcunq; ſimplici culpa lęſos reſtituere poterit, nõ ideo eum re ſtituere debet, qui dupliciter deturpetur) ta- men cum legitimatio fauorabilis ſit, his caſi- bus extendeturr. Nec abſurdum eſt, eandem diſpoſitionẽ diuerſis modis fauorabilem& odioſam eſſed: ſiquidem fatemur omnes, le- gem qua libertus patrono honorẽ exhibet, ra tione patroni fauorabilem,& ideo etiam ad hæredem eius extraneum produci:ratione li berti odioſam, ut eius exteri hæredes non cõ prændantur:& hec quidem uera eſſe ipſe ere diderim. Cæterũ cùm frequentiore calculo probetur, legitimationes generaliter fauora biles eſſer, diſpenſationes uerò quoniã omni no ad legitimã natalia nõ reſtituant, odioſas: de facto interrogatus, cum Palatinus legiti- mandi conceſſa ſibi poteſtate quendam diſ- penſaſſet, reſpondi, diſpenſationem non ua- lere:quoniã conceſſo fauore legitimandi, nõ ſequitur, potuiſſe eum diſpẽſare, quod odio- ſum eſt,& difficilius pręſtari ſolet: auideban turq; ea uerba, quæ diſpenſationem induce- pant, reijci debere, remanereq́ʒ talem merè legitimatum,& id ex regula, quamcunque diſpoſitionem ſub modo impoſsibili factam ualere, modum abijcir. Huiuſcemodi enim concepta uerba proponebantur: Legitimo te ita, ut in eis tantum ſuccedas bonis, quæ tuus uolet pater. Sed hoc licet ſummo iure

defendatur, perquàm durum eſt,& diffuſio-

re indigeret tractatu.

Quid in cauſa ſit, ut uſusfruclus diuiſionem admittat, uſus uerò ſit indiuiduus: improbatæ aliorum rationes,& noua aßignatur. CAP. XVII.

Vr utifrui pro parte poſſumus, uti non

poſſumusꝰ? an quòd uſus ex uſuarij ne ceſsitate penditur,& ideo incertus eſt: ſed in uſufructu ſecus? qᷓͥd quãuis repugnante Bar tolot minimè conceſſerim, cùm alimenta per ſonæ neceſsitatem reſpiciant,& tamen diui- ſionẽ admittantu, nec maior eſt incertitudo hoc caſu, quòd uſuarius et familiã& hoſpitẽ alat, cùm etiã alimenta& T'itio,& eius fami-

l 56. diſtin. un- decun que.

m c. per uenera bilẽ. ubi Abb.

g flij ſint leg.

n c. fi. de ſimo.

0 Gl.& ſcrib. in .ij. C. de in ius uoc.

p Bar.& alij in a. l. ij. de uerb. obl. Dec. in d.

c. at ſi clerici.

q In conſ.Frãc. de curt. cõſ.ꝛ8 in uj. col.

r Bart.& Kret. in l. impoßibi lis, de uer. ob.

s l. uſus pars. ff. de uſuf.

t l. Kipulatides nõ diuiditur. 14 ij.§. f. l.pe⸗ cu. ff.de ali.ſe. Bar. in l. Quin

lię legari poſsint.Quid enim ſi uſus fundi le tus. de aur.

gatus ſit, ut ſolus paterfamiliâs utat nec in- certitudo ſat firmũ argumentũ pro Bartolo eſt, cum& facta omnia incerta ſint, quędã ta

bbb 4

arg. leg. x l. cii alimenta. co. tit.