4 ad Lectorem epiſtola.
tionibus, tum demum plurimis recitare. Mihi ea ſors non potuit contingere, ſeu quòd ⁵ε⁵εαιεεμακραν¼ itta loquar, neminem in conſilio habere tum licuit, qui luris ſtu- dia calleret,& à muſis alienus non eſſet: ſiue quòd noſtris temporibus apud mul-/ tos ea ferè ſynceritas interierit, faciliusq́; inter carundem doctrinarum profeſſo- res reperias, qui carpant& inuideant, quàm qui candidè erroris admoneãt. quotus enim quiſqʒ eſt, qui noſtra tempe ſtate tantum amicitiæ tribuat, ut alieno in opere, in autoris gratiã uelit ingenioſus eſſe,& aliquas horas ſtudijs ſuis ſubtrahere, quas caſtigandis amici erratis cõcedatr idq́; præſertim in ſerio inamcœnoq; opere, qualia ſunt luris ciuilis pleraq;. Meritò igitur plurimũ me his debere fateor: ſi tamen nõ tam de uictoriæ ſaurehne ruh ſoliciti, quam de præſtando conſilio. Verum utctin- que ſit, quòd publicæ utilitati inſeruiẽtes ea eõſcripſerint, apud me in honore erüt: non enim iudicium meum lapis eſt(ut uocant) Lydius, ut qui Ame diſſentiat, nihil ſentiat:fieri poteſt, ut quibus in locis ego hallucinatus ſum, in his certius ipſi per/ ſpexerint. Nemo mortalium omnibus horis ſapit. Diſſentiunt inuicẽ in republica quandoq; ſummi uiri, illabefacto priuatæ neceſsitudinis uinculo. Diſſentiebãt ue terum ſectarum principes philoſophi, ſalua tamen mutua(ut ueriſimile eſt) gra- tia. Et hæc quidem quod ad alios attinet ſatis& ſuper. Ego, candide lector, ſi maius ocium conſequi potuiſſem, pauloq́; minus ordinario docendi munere diſtraherer, & duplici fœnore locupletatũ opus emiſiſſem,& ea, in quibus Pyrrhonico more, ceu ambiguis, lectori amplius deliberandum cenſui, quoquo modo declara ſſem: quæ tamen ſpero fore, ut quamprimum alijs Ame lucubrationibus dilucidentur. quod enim ad has pertinet, ſatis fuerit nouiſsimã hanc adhibuiſſe limam, ne toties reformatus liber, Proteum nobis quendam, aut Acheloum uideatur repręſentare: non enim hac lege à me editur, ut alibi ſententiã mihi mutare, ſi meliora nactus fuero, non liceat. Seſe eνννταννσρνσυστονοιένο inquit apud Homerüũ lIris. Tu uale,& fauſta interim AL CIA- TI tui laboribus precare. Biturigibus XII. Calend. Septemb. M. D. XXIX.
——