dnẽ tceta uis pu⸗ lanc ene, lin, mc; S ri- uod nec tiæ, ctaſ⸗ t)ha eorũ Slau loho copo arbi nepi lis,ſi⸗ ſyluã x no ed& Juod nec nemo mlau

aelſyl

onſar⸗ re po⸗ diſsi roba- otuiſ⸗ 1ari ui riſque uncenl on po⸗ confo uideo Sliten

ſciant, 5

T mex nultos

t, quæ ri quos ſe iam etorici rrimos 1s.Me/ gebet· jantur: zuidem 3 ſuaſt

ad Lectorem cpiſtola. ſuaſit Horatius, ut in annum nonũ premantur, quæ diutius durare uelimus ſed quotuſquiſq; ille eſt, qui eiuſmodi præceptum poſsit obſeruare? Sunt qui ex tem/ pore, quàm à cura, præſtantiores habeantur: ſunt qui adeò ingenio ſuo indulgeãt, ut compeſcere nimiam licentiam nõ poſſint:ſunt qui& à ſe compoſita ſemel appro bent, corrigendi tædium nõ ferant. Dicebat P. Ouidius decentiorẽ eſſe faciem, cui aliquis ineſſet nguus. Omnibus certè tanti tẽporis expectatione à fucis imminet pe riculum, qui alienis laboribus inſidiãtes, quæ ſurripuerũt, pro ſuis uenditant. Tha les Mileſius cum aſtrorum ſcientiam Mandraytum Prienenſem docuiſſet, magnũ præmium offerẽti diſcipulo dixiſſe traditur: Næ egregia repenſa mih merces erit, ſi quæ à nobis didiciſti, tuo nomini nõ adſciueris, ſed eius me inuenti potius, quàm alium autorem prædicaueris. Belliſsima certè merces,& tali uiro digna, ſed quæra riſsimis bona fide præſtetur. Nobis certè nõ ea fuit felicitas, ut(præterquam à pau ciſsimis))eam conſequi potuerimus:atqui potius in contrarium uertit: nam ſi quic-

quam à me laude dignum excogitatum eſt, id ſilent o tranſmiſſum: ſi quid ambi-

guũ, id in malam partem acceptum à quihuſdam fuit,& in autoris notam deriua- tum. Fuerunt& ex his qui ea me dixiſſe confingerent, quę ne cogitaui quidem un- quam. BExijt nuper libellus, quo falſi reus deferor, quòd Pyllei,& Gulielmi intelle- ctum(ſic enim ille loquit᷑) ſurripuerim: cùm accuſator ipſe nullum habeat,& com- muni careat ſenſu, qui ſubijciat, in Paradoxis me docuiſſe, miſtum imperium cum iuriſdictione idem eſſe: cum nemo, niſi planè delirus, non uideat, contrariũ ſemper ubiq; à me tradi:ſed fortè tãta moroſitate obſcuratus mihi eſt ſtylus, ut intellige re quid ſenſerim, nõ potuerit. Atqui cuim id uitio mihi dari uererer, eius rei pericu- lum hoc modo facere uolui. Brat ſtudioſorum comes amiculus quidam meus, uir Iuris quidem ſciens, atq; in hac profeſsione admodum acutus, ſed aliarũ omnium doctrinarum penitus alienus:huic capita quædam ex Paradoxis tradidi, eaq; potiſ ſimum, quæ obſcuriora arbitrabar, moxq́; congreſſus, deprændi omnia ab eo opti/ mè percepta:& dum adſit legum cognitio, facilè dictata noſtraà quouis poſſe intel/ ligi: ut appareat, qui hæc obijciunt,& legum imperitia,& animi uitio huiuſmodi cõôminiſci.Illis igitur nihil eſt quod aliud precer, quàm ut meliorem dij dent men/ tem, ut tandem deprændere poſsint, quàm iniuſtè ingrateq́; nobiſcum agant, qui commodo pro noſtris opibus conuiuio accepti,& ut ille apud Plautum inquit, nu cibus, fabulis, ficubus, quia acipenſerem non appoſuerim, omnia mali conſulant, & Centauris deteriores non ſolum in conuiuas, ſed in ipſum uocatorẽ arma cõuer tãt. Reijcit huiuſmodi homines à carminis ſui lectione Sedulius: ſcut inuidos et ui tilitigatores à libro de re militari Cato, à naturali hiſtoria Plinius. Nequeo tẽpera-/ re, quin quod compertum mihi ſit, hic referam. Nuper in ⸗πνιον uniuerſitaté re- uerſus eſt àtranſalpinis profeſsionis noſtræ Doctor quidam nouellus: is ut ea pe- regrinatione non ſolum noſtratium uitia(quod aliqui faciunt) ſed uirtutes quoq; addidiciſſe uideretur, cuiuſdam legis, ad præſcriptorum uerborum, ut opinor, tra- ctatum pertinentis, interpretationẽè pro ſuggeſtu aggreſſus eſt: in ea cum pleraq; di xiſſet, quæ dubiæ ſanitatis hominẽ arguebant, in eum deinde ſermonem incidit, ut diceret, aliter à ſe legum nodos intelligi, quàm ab ALCIA ToO, qui nihil aliud apud nos, inquit, facit, quàm quòd floretat iura. uoluit uir facundus hoc quoq; uerbo ci/ uitatem Romanam augere. aderant docti quidam, qui hiſce auditis, ſeu hominis ar rogantiam peroſi, ſeu riſus captandi cauſa, cum ſententiam rogarentur- ita decreue runt, quę ALCIAT vs floretat, iſte oletat. Sed quid ego in id hominum genus cala mi aciem ulterius diſtringam, qui uel noſtra hæc non legunt, uellecta non intelli- gunt:? Quid iuuat ut rectè inquit Naſo)ad ſurdas ſi cantet Phemius aures? Ada- lios tranſeundum, qui eruditionis fama, doctrinęcq; nomine in magno ſunt precio: quibus tamẽ aliquos cernere eſt à noſtris traditionibus diſſidentes: ſed hos tantũ abeſt, ut reprændere, aut læſi candoris inſimulare uelim„ut gratias ultro agendas potius arbitrer:cum enim à me humaniter,& adiecta cauſa diſſentiant, nõ eſt quòd de eis iuſtè conqueri poſsim. Solebant ueteres priuſquàm aliquid ederent, amicis ſuis annotanda opera tradere, eorumq; explorato iudicio,& perpenſis emenda-

aaa 3

3