Druckschrift 
Oratio funebris in co[m]memoratione illustris principis d[omi]n Magni ducis magnopole[nsis] [et]c. : habita in wismarie in eccl[es]ia diui Georgij : Die ... Januarij xvi Anno quarto post Mille q[ui]ng[n]tos / Per disertu[m] viru[m] Albertum Cranß
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Sꝛatiofinebris jn eõmenmatione illnltris pᷣncipis dñt Magni dutis magipolẽß habita wifmari᷑ ccctis dini Beoꝛgij. Die hme. mẽß Jamiarij xv) Anno qnarts on niie ingẽtos Per diſertvtrũlbertim Lrant Paerrpatinert iuris pontil:tij dortvrrm Eerieſie bratt Matie Vamburgeü Cantnitum diguillunũi. Jucipit.

xerbu mertte doinen pinrimn inẽ ab exetlu Intliti dutis di magni vere magn Jiuſtres vtrinſq; vꝛdis ÿutipes mag⸗

mici iliuſtriſ moꝝ aem; illnſtriũ pnripũwatdꝛrs Volin vuiu

piuerſi graduũ pᷣmarij vri tõrraxi.magnmm michi pꝛrliutt

ſcuamenꝙ ne in hut freijntiſſimvtelerrrinm; tetu/m hat

mpliſũma moꝛienti dutõe Sed net in tijũ regiðe ad an ttutũcij fnmapenetrauit eredã nemi ijnð nrrũ ſeiu et P doieãdůleat piterm ingemiſtat Quis eni ſine doloꝛe vidrat tã⸗ xũbenenm · magnñ vᷣtutũi ſippeliectilẽ᷑ vni moꝛte ſiubduri

itipntipes meimaguãi eo fecere iucturã ꝙᷓ alt germauũ

naiẽmmn uo tot adijeuit vi rex tnra vatans.ꝙꝙ anemine rẽ pndẽtius fruttuoliꝰ meii ↄfideret admiſtrari Alij dnlciſũimũ ntẽ nu ꝓnidẽtia ad inmmii edurabant imperiũ amiſtre Ip̃a uitia deüderautibus vtulis verũ patrie patrẽ reqrert mirhi zilai. nu durtu anſpttiom id deroꝛisrffivuit. vtin part dim dixerim milli videretur elſe ſecunda. Jpli vera pꝛouitiales ijn amiſerit fatile nuiltibꝰ tõteſtãtur. Sed munnit hãt vim genera⸗ jemxturbatiuu illuiſtriũ relpert ſurtelloꝝ ijni rẽ ab ilio bene ↄtutãpſenerant tutbiitur puehẽte; in ſublme. Quammuã mmichi in tãtar retoꝛdatione vtutũ non ilie lugeud? videatur qᷓ fatafunet! ſud ad melꝛa migrauit nobis vero nr̃a vite dolen .ꝙtalem vibere definimus mmo magis imvtali deo grane pabende ij talẽ uahis fruendũ ttulit. in q bon omnes haberẽt qimitartutur Imꝓlbi vern fine qh non viutur inuenirẽt ð extimeſterẽt. vni gruus hoim cũpatũ elt in tõni oim doloꝛe noamerere. Sed li quos ille relicuerit ſiuteſſuꝛes intelligaut · furile illos inepte leticie peuitebit Seutiẽt inlte vlcioĩs mutatã ernurãuð intermiſſam Sed michiin ↄmẽdꝛtiõe jnutipis nurm

die paſteritati ad incõuã/optimo maxum deo ymẽ⸗