la⸗ idi aa⸗ cum taſſe de⸗ eani udt⸗ nll p odi nſe⸗ aſo ltiſ⸗ ſun e⸗

tm

u

ſci

lta

nus

m on

quem ne Chriſtus quidem ipſe corrigere ex amufſim potuit,& ſimus:& appellemur.o pauperes homunci- ones /o inſipidum animaꝝ genus, que templũ Nianę

Epheſie incenditis ut famam aliquã, aut rumuſculum

de uobis aucupemini. Neſinite cum bono: uel etiam cũ maximo malo ueſtro.magnos crabrones laceſſere ß ſemel, quantũ aculei habeãt experiemini, puto uos in poſterũ hmõi nugamenta minime ſcripturos· Peril lo equus eneus, quem ad torquendos noxios paraue rat, nocuit, nocunt& Dedalo:& nepoti ingeriũ. Tha myras cum Apolline certans excoriatus eſt. Niohe:qᷓ

dicere ſolebat maior ſum/q cui poſſit fortuna noce⸗ re. audens cum Latona contendere in Saxum, quod adhuc lachrymari dicit᷑verſa eſt. an quid Anippęis

picis, muſas ad certamen prouocantibus, contigerit

ignoratis. Atqui hec fabule ſunt. nos diuina ſectamur

diſputatio eſt de religione, nhil perperam patramus. Dii ſuperi/medioximiq;parum abeſt quin dicam/in

fer quoq; hoc uelintne tam ſcrupuloſa religionis cu

ra uobis noceat/pariter& nobis Nam in ſcribendo quantũ gloriæ, tantũ etiam eculei& compedũ uobis

paratis · Nos uero ita ueſtris nouę cuiuſdam fidei in uolucris, hortendiſqʒ Theologię ſenſis obſtruſi deri⸗ nemur ut ſuperis ne/ an inferis credendũ porius ſity aliqũ dubitemus. ut ergo dii uobis propitii fintydeſi⸗

nite iam, plus em̃ cum ſilentio tacita recti conſcien⸗

tia: ꝗᷓ garrulitas, Iactantiaq; doctrinæ ad demerendã dei opt:max:gratiã ualet. ſed ſuo quiſqʒ utat᷑ zut uult iudicio. ego hoc unum ſentio,ut mundũ repperiita quoq;ʒ relinquendũ eſle, ¶XlIl kls Septemb:uocati

B iii