Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

tiðis relictã nobis fidẽ future ꝓmiſſionis

Idipᷣm ſane ↄſiderare eſt de cõminatio ſe. Nõne em̃ idẽ ipſe ꝑatũ aſſerit electis regnũ.repꝛobis ignẽ. eodẽ oꝛe eadẽ veri

tate teſtat᷑.laboꝛare oneratos eſſe qͥcun⸗ q; ad ip̃m accedũt.accedẽtes aũt de fecturos:vt eſt trepidatio puſillanimitat? hũane.ſʒ reficien dos ab ip̃o. Qui regnuʒ

ineffabilit᷑ delectabile pollice᷑. ip̃e iugũ ſu

um ſuaue onꝰleue eſſe teſtat. Qui eternã beatitudinẽꝓmittit in patria.pñtem; re quiẽ: refectionẽ repꝛomittit i via. Deni⸗ q; ꝓpheta loquit᷑ dicẽs;nec oculus vidit: nec auris au diuit: nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit qᷓpᷣparauit deꝰ diligẽtibo ſe: facile credi⸗ mus vniuerſi. Loquit᷑ip̃e dñs ꝓphaꝝ.ve nite ad me oẽs laboꝛatis onerati eſtis ⁊ego refictã vos.tollite iugũ meũ ſuꝑ voſ ⁊inuenietꝭ reqem aiabꝰ vẽis · iugũ em̃ me um ſuaue eſt?onus meũ leue. qm̃ muiti

guertũt coꝛdis aurẽ. coꝛꝑis foꝛte

au dẽt. Quid incredulitatis iſtud eſt.ĩmo

qd inſanie. Quaſi vᷣo aut falli ſapia.aut

fallere vitas poſſit. Quaſi aut charitas

offert dare nolit:aut gĩpotentia va

let ꝓmittit. Quis em̃ hoĩm adeo vo⸗ lůptati luxurie deditꝰeſt. ſo bꝛietatẽ

⁊caſtitatẽ magꝭ eligeret.ſi certꝰeẽt ſibi eas

Slectabil ioꝛes foꝛe. Quis ambitioſus inciꝑet vilitati om̃i extremitateeſſe cõtentus:ſi vt vere eſt dignitatib vniuer ſis ſciret amabilioꝛẽ. Quis auarꝰ oĩno diuitias ſperneret.ſi iocundioꝛẽ cre⸗ deret paupertatẽ. Nũc aũt fruſtra clamat xps de leuitate oneris ſui. ſine iu ſua uep̃dicat. qũñquidẽ ab ip̃is qͥxp̃tano cen⸗ ſent᷑ noĩe onꝰ dyaboli et iugũ carnis atq; ſeculi huiꝰ delectabiliꝰ reputat᷑. vñti⸗ bi vłincõſideratio tãta quãta ab ip̃is im ponit᷑ dñe deꝰ meus · Cur publice polli reris facile dep̃h ender impleſſe. Dulcioꝛẽſuꝑg mel fauũ ſpm̃ tuũ aſſeris. ecce iſti dulcioꝛẽin uenerũt carnẽ venati⸗ onis.carnẽꝓh pudoꝛ meretric. ſecki vani⸗ tatẽ. Vemiſeris de pari iudicant tanq;

auaꝝ faſtidiũt mãna tuũ abſcondituʒ

guſtauerũt. Saneq̃ ꝓbauerunt vtra; ecce hij fciũt qꝛ dꝰ verax · oĩs aũt men dax. Ipſoꝝ ꝓinde teſtionia eſſe debuerãt

gredibilia nimis:ſʒ ꝓmilſiõbytuis.tuo

quoq; erpientia ʒtemni᷑ ridet᷑ Car nalis ſiqͥ dẽ non ꝑcipit ſunt ſpũs dei ſed ſtulticia illi vident᷑. Nec mirũ ſi exper to credit hoĩ. deo credidit ꝓmittẽ⸗ ti. Ergo inſani reputamur. crucẽ dñip̃⸗ dicamꝰ eſſe ſuauẽqͥ d.lectationẽ paupꝑtatꝭ ma gnificamꝰ extollimꝰ hũilitat? glam.

eructuamꝰ delitias caſtitat?. Inſanꝰ nò⸗

biſcũ eſtimet᷑ ꝓꝙ heta dicit delectatuʒ ſe eſſe in teſtim onijs dñi ſiẽ in oĩb diuitijs. Vos ſapiẽtes eſtis ĩ ocłis vẽis oes. ſʒ paucas q;s vel mẽdicare poteſtis diuiti

as diuinis pᷣfer te teſtimonijs. vt nullum.

vnqᷓ; habeat teſtioniuz fides vãa. Penes vos ſit in occulto ĩ abſcõdito vbine ip̃e; dẽ videat pr̃ eſt in celis ſed dicere poſſit: qꝛ neſcio vos. Firmit᷑ creditꝭ deũ iuſtũ. ve racẽ.remũeratoꝛẽ.oĩpotenteʒ.ſũme bonũ·

ernuʒ. Exhibete vos aſpides ſurdas ob durãtes aures. ne audiatꝰ vocẽ impꝛo perãtis dicẽtꝭ. Credere. O ſtẽde mihl fi⸗ dẽ tuã ſine oꝑib. q̃nti vobis cõſtat. Viã aũt teſtionioꝛuʒ nolite ingredi.qm̃ ardua eſt aſpera. inambulabilis. Wiſeri in felices. viã ciuitatis hitaculi inueni ſtis. ideo erratis in inuio in via.Fi nis nẽpe viaꝝ vident᷑ vobis bone quas

delectabiles vos eſſe iudicatꝰ.neq; emĩ ve

re quicqᷓ; delectatõis hñt. demergũt ĩꝓłů inferni. Ibi erit fletus ſtridoꝛ dentiũ Erpꝑgiſcimi ebꝛij flete ne fletꝰ ille ꝑpetuꝰ

appᷣhendat incautos. ũ em̃ dixeritꝰ pax ſecuritas.tũc ſubitaneꝰ vobis ſuꝑueniet interitꝰ tanqᷓ; in vtero hñti effugiet.

WMerito plane nũc fugiẽditpᷣs ſcienter amittitꝰ. refugitis effugiẽdi viã. Oꝛate inquit dñs:vt fiat fuga vĩa hyeme ſabbato.Fugite tẽpus eſt acceptabile: via delectabilis exhibet᷑. Fugite ſex die⸗ bus qub oꝑiri licet. fugite in teſtimonijs

vi illoꝛũ que ſupꝛa tetigimꝰ.iuſticie remu

neratiõis. veritatis om̃ipotentie. fumme bonitatꝰ eternitatꝰ:ne foꝛte ſeptimũ diui⸗ ni.ſ.ʒelt teſtio niũ detꝰ vel vitetis qᷓ; ſuſtin eat inuiti. B emina viparũ qͥs nos docuit fugere a vẽturg ira. Via moꝛts eſt in qᷓ curritꝰ.via ꝑditiõis.via cuiꝰfinis de mergit in ꝓfundũ inferni. Adhuctñ ſpes eſt. q? necdũ vie.i.vite finis adinuẽtt. Fe⸗ ſtinate pꝛeuenire finẽ:ne ſubito pᷣoccupati

.