Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

apponant᷑ ab ipſo dño audiuit.ſʒ

apaulo didicit. nec illi ᷣmon interfuit. Vbi em̃ mattheꝰ dieit panẽ ſuꝑſubſtãtia lẽ. Lucas penit panẽ qᷓ;ttidianũ. vbi üle

dicir qͥttidie.iſte dicit ho die. Duas; pe titiões lucas pᷣtermittit.qᷓ̃s mattheus po

nit. Lfiat volütas tua. libera nos a ma⸗ lo. itaq; mattheꝰ oo nẽ dñicam dili⸗

gentiꝰ ac ꝑfectius. ab ip̃o dño audie rit didicerit ſeribat.valde miranduʒ eſt

cur aliqͥd eiꝰ pᷣtermittat᷑.q dicenteʒ

viderit. loq̃ntẽ audierit. vnꝰ vicʒ eoꝛuʒ qbus ip̃emet ait. Bri oculi qͥvidẽt vos videtꝭ. aures audiũt qᷓ vos auditꝰ ⁊c̃.

Quideſt vniu erſus. ba matthei eoꝝ pfectione retineant᷑. vnů ſolũ mu tet᷑.ſ. dicimꝰ.qͥrtidianũ. ſuꝑſubſtãtia le. lõge meliꝰ ꝓbũ apłi jimł euãgeliſte

anis illiꝰ excellentiã expᷣmat:qᷓ; vocabu⸗

ũ a ſol o euãgeliſta poſitũ. Quãta eſt pꝛe⸗ ſumptio ex ꝓᷣbis duoꝝ euãgeliſtaꝝ copu⸗ latꝰ ita vnã oĩo nẽ cõficere.qſi euãgelium

vtrũq; coꝛrigamꝰ neutruʒ oĩa ſequa⸗

mur. ita ex vtriſq; ip̃a ſit cõtũcta.ſicut a neutro reꝑit᷑ ſcripta. Deniq; ſapiẽtiſſimo grecoꝝ ꝓuidentia. ad nos diuine qᷓ; ſeckares doctrine manauerũt. quoꝛuʒ

mapia cõcilia.totã vbiq; terraꝝ eccliaʒ

de fide qᷓ; de moꝛib inſtruxerũt. ſolũ mat theuʒ.in hac oĩone ita ſeqͥ decreuit.vt eiꝰ hic vᷣba frequẽtent dicẽtes. arthon. xmo. epiſon. hoc eſt panẽ nr̃m ſuꝑſubſtãtialem

Quãuis em̃ lucas grece.mattheꝰ hebꝛai⸗

ce ſcpſerit.ꝑegrinã linguã magqᷓ; pꝛo⸗ pꝛiã. pꝛo auctoꝛitate apłi. ꝑfectiõe quã diximꝰ pᷣponere decreuerũt. Octo au tẽ ꝑtibus ſcðm mattheũ hec oĩo diſtiguit᷑ q̃jruʒ pars eſt inuocatio eſt. Pat nñ̃qͥ es in cel. deinde ſeptẽ petitiões ſequunt᷑: q̃rũ tres pᷣoꝛes ad deuʒ ꝑtinẽt.q̃ttuoꝛ reliq̃ ad nos. Si q;s foꝛte q̃rat.cur vᷣbis oꝛandus ſit deꝰ. cur apð qᷓ coꝛdis inſpectoꝛ eſt deuotiõis ſufficiat affectus. Reſpõde⸗ mus his dua b de cauſis mihi fieri vide

tur.q̃rũ vna ad honoꝛẽ dei.altera ad com

modũ nr̃m ꝑrinet. em̃ dñm oꝛamꝰvt

aliqͥd faciat ulud potiꝰ ab ip̃o qᷓ; a nobis eſſe recognoſcimꝰ. qᷓſi ꝑgr̃am dei eſſe col latũ nr̃aꝝ eſſe viriũ. Ipſa inſuꝑꝓlatio verboꝝ q̃dam eſt deuotionis excitatio. vt

Zrctatus facuꝰ impetremꝰ qᷓ deuoti poſtulamꝰ. h hec dicunt᷑ oꝑtet vt intelligant᷑. Nũc

ad lFam accedamꝰ.ip̃m pᷣus deũ oꝛãtes.

vt oĩonis ſue nobis cõferat intelligẽtiã qᷓ;

̃am nob fariat fructu oſam. Pat᷑ qui es in celis. pat potꝰ dicit qᷓ; dñe. nos ſibiꝑ amoꝛeʒ. potiꝰqᷓ; timoꝛẽ ammonet

ſeruire. Timereqͥpe ſeruoꝝ. amare filioꝝ

aplus.xp̃ianã ſeruitutẽ a iudaica di⸗ ſtinguẽs cõuerſis iudeis auebat. ac cepiſtis ſpm̃ ſeruituts iteꝝ in timoꝛe.ſʒ ac⸗ cepiſtꝰ ſpm̃ adoptiõis.in qᷓclamamus.ab ba pat᷑. mediocr videt᷑ beniuolẽtie ca ptatio. quẽ oꝛamꝰ pr̃em. vt ex dulci noĩe. ad patne dilectiõis affectũ moueat᷑.

qͥd ſeruis qᷓ; filijs debeat recoꝛdaf.

quiq; n potꝰ dicit qᷓ; meꝰ filiuʒ dei

ꝑadoptionẽ potiꝰ multꝰ eſt cõe qᷓ; per

ſubſtãtiã. ſoliꝰ eſt xp̃i.ſe eſſe ꝓfite᷑. aũt hec oĩo ſinglarit᷑ ab vnoquoq; fit: ſʒ pluralit dicit vel ñm. nobis nos qꝛ tanto faciliꝰqð petim? impetramꝰ.qᷓn to fraterne dilectiõ is affectũ. alios ĩo⁊o ne nob ſociamꝰ. Qui es icelis hoe eſt per gr̃am hitas in ſanctꝰ. diciaʒ qᷓſi de terra facti ſunt celi.celeſtꝰ vicʒ boĩs poꝛtã tes imaginẽ terreni mẽte deſiderio celũ potiꝰ qᷓ; terrã ihabitãtes toto deſide⸗ rto in ſuꝑioꝛib in infim is ↄſtituti. De qͥbus celis dñs ait. Kelũ mihi ſedes eſt.i. aĩa. ſublimis deſiderijs feruẽs ſpũali bus. Sanctificet᷑ nomẽ tuũ. Poſt inuoca tionẽ petitiões adiũgit Et qꝛ plus gliam dei qᷓ; vtilitatẽnr̃am q̃rere nos opꝑtet.hic qͥꝙpe finis debet eẽ in omib agimꝰ.ſ.vt

gloꝛificet deꝰ. Tres iſte vtdiximꝰ petitio

nis gloꝛificationẽ eiꝰ exps ſtulãt. de cuius violatione.ip̃e eʒechielẽ. de repꝛobis iu⸗ deis cõquerẽs. eos increpãs ait. Nomẽ

ſctm̃ meũ polluiſti in gentib. Quã apo

ſtolus ſententiaʒ inducẽs git. Nomẽ dei

vos blaſphemat᷑ int᷑ gentes. Quẽ̃adm o⸗

ꝗᷓ nomẽ dei pollui vel blaſphemari.

eſt irrideri vilificari ab infidelib dicit᷑. ꝑu erſe agere viderẽt eos ſe pplm dei

vocꝗ̃t.ſic ccõtra ip̃m jnctifitat᷑ dici᷑

ſeu laudat᷑. eiꝰ ꝓpłus ſctẽ religioſe vi⸗ uit. ilud impler viuẽdo. ipᷣemet p̃ci⸗ pit dicens Luceat lux vĩa ⁊c̃. De hac go

rificatiõe diuini noĩs·ꝑ eun dẽꝓxhetã di⸗